Tamilmanam International Research Journal of Tamil Studies
Tamilmanam International Research Journal of Tamil Studies ISSN: 3049-0723 Online is a pioneering multidisciplinary Multilingual online journal dedicated to the rich and varied field of Tamil studies. Published monthly from India, this journal serves as an essential platform for researchers, academics, and students eager to share their insights, research findings, and innovative ideas in the realms of Tamil language, literature, culture, history, and more. In an era where academic discourse is becoming increasingly digital and accessible, Tamilmanam stands out as a beacon for those seeking to contribute to and engage with the Tamil intellectual community worldwide. Name of Journal : Tamilmanam International Research Journal of Tamil Studies Variant Title (In Regional) தமிழ்மணம் சர்வதேச தமிழ் ஆய்வு இதழ் Journal Abbreviation: Tamilmanam IRJTS Journal Category : Multidisciplinary Year of Journal Started : 2024 Publishing frequency: Monthly Publication Format : Online Mode Publication language: Multi Language Tamil (தமிழ்) & English Publisher : Department of Library Nallamuthu Gounder Mahalingam College Publisher Address: <a href="https://www.google.com/maps/place/Nallamuthu+Gounder+Mahalingam+College/@10.6636515,76.9942182,17z/data=!4m14!1m7!3m6!1s0x3ba838331c739ae9:0xe3dc6665316c5869!2sNallamuthu+Gounder+Mahalingam+College!8m2!3d10.6636515!4d76.9967931!16s%2Fg%2F11gbldrzfk!3m5!1s0x3ba838331c739ae9:0xe3dc6665316c5869!8m2!3d10.6636515!4d76.9967931!16s%2Fg%2F11gbldrzfk?entry=ttu&g_ep=EgoyMDI0MTAyMi4wIKXMDSoASAFQAw%3D%3D">90, Palghat Road, Pollachi 642001 Publication Guidelines : Follow the author's guidelines Editor in Chief: Dr. B. Aruljothi, M.A., M.Phil., Ph.D., NET Profile Review Process : Open Peer Review Method Acceptance Period : Based on review 1 to 2 weeks.
Department of Library, Nallamuthu Gounder Mahalingam College Autonomous - Pollachi 642001 Tamilnadu, INDIA e-Mail : ngm@ngmc.org
Our journal adopts CC BY License Creative Commons Attribution 4.0 International License http://Creativecommons.org//license/by/4.0/ . It allows using, reusing, distributing and reproducing of the original work with proper citation.
சிவனின் கூத்துத்தத்துவம்: ஆன்மிகமும் அழகியலும்
Shiva's dance is not merely an artistic performance; it is a profound spiritual expression that symbolizes the cosmic processes governing the universe and human existence. In the Shaiva tradition, Shiva manifests as Nataraja, whose Tandava embodies the five divine acts (Pancha Krityas): creation (Srishti), preservation (Sthiti), destruction (Samhara), concealment (Tirobhava), and grace (Anugraha). Through dance, these cosmic functions are communicated in a form that is accessible to human perception. Every bodily movement, footwork, and hand gesture in Shiva's dance signifies deep metaphysical concepts. The image of Nataraja worshipped at the Chidambaram temple, centered on the principle of Akasha (space), represents the highest expression of the philosophy of dance. The suppression of the demon Apasmara symbolizes the destruction of ignorance, while the raised foot signifies liberation (moksha). The ring of fire (Prabhamandala) surrounding Shiva represents the cyclical nature of time and cosmic energy, creating a powerful aesthetic experience. These visual and symbolic elements evoke rasa (aesthetic emotion) in the viewer, enabling spiritual realization through artistic appreciation. Shiva's philosophy of dance is deeply reflected in Tamil Shaiva literary works such as Thiruvilaiyadal Puranam, Tevaram, and Thiruvasagam. In these texts, Shiva's divine play (lila), in which he mingles with devotees and performs dance, highlights his compassion, simplicity, and grace. Dance thus becomes a medium that strengthens the bond between the divine and the devotee. Therefore, Shiva's philosophy of dance may be understood as a sublime synthesis of spirituality and aesthetics.
Copyright (c) 2026 https://creativecommons.org/licenses/by/4.0
கி. ராஜநாராயணனின் படைப்புகளில் கரிசல் மக்களின் வாழ்வியல்: ஓர் இனவரைவியல் மற்றும் சமூகப் பண்பாட்டு ஆய்வு
Ki. Rajanarayanan (Ki. Ra.) is celebrated as the pioneer of regional literature and the father of 'Karisal' (black soil) literature in the Tamil literary landscape. His works, particularly Gopalla Gramam and Gopallapurathu Makkal, meticulously document the history of a specific geographical region and the social, cultural, and economic transformations of the people living there. These works detail the 1,000-kilometer journey of the Kammavar Naicker community, who migrated southward from the Andhra region due to Mughal invasions and political crises, and their heroic history of transforming the arid Karisal wastelands into fertile agricultural fields. This research paper examines Ki. Ra.’s works from an ethnographic perspective, focusing on the unique ecology of the Karisal land, clan deity worship, rituals, beliefs, caste structures, and agricultural practices. Furthermore, it provides a detailed analysis of the linguistic significance of the Karisal regional dialect and the influence of oral storytelling traditions. The primary objective of this study is to illustrate the paradox between the parched nature of the Karisal land and the profound emotional warmth (the "wet hearts") of its people.
சமூக கட்டுடைப்பும் பண்பாட்டு சீர்திருத்தமும் - சீத்தலை சாத்தனாரின் மணிமேகலை
This study examines at how Koolavanigar Seethalai Sathanar, the author of the epic poem Manimekalai, offers suggestions for cultural transformation while deconstructing the dominant beliefs and customs (meta-narratives) of the society at the time. One of the important reforms in storytelling is that the majority of the narrative is supported by female characters. Sathanar's Manimekalai can be interpreted as a work that challenges the prevailing societal ideologies of the time and encourages cultural change by addressing hunger relief, encouraging love for all living things, and alleviating real-life suffering. மணிமேகலை எனும் காப்பிய நூலில், அக்காலத்தைய சமூகத்தின் பழக்க வழக்கத்தையும், பெரும்பான்மை நம்பிக்கைகளையும் (meta narrative) உடைத்து (De-construct), எவ்வாறு பண்பாட்டு சீர்திருத்தக் கருத்துக்களை முன் வைக்கிறார் ஆசிரியர் கூலவணிகர் சீத்தலை சாத்தனார் என ஆராய்கிறது இக்கட்டுரை. பெரும்பகுதி கதையை பெண் கதாபாத்திரங்களே தாங்கி நிற்கும் தூண்களாக வடிவமைத்திருப்பது, கதைசொல்லலின் முதல் சீர்திருத்தமாக பார்க்கப்படுகிறது. பசிப்பிணி போக்க, அனைத்து உயிர்களிடமும் அன்பு செலுத்த, நிஜ வாழ்வின் துன்பம் போக்க, அதுவரை பின்பற்றிய பெரும்பான்மை சமூக நம்பிக்கைகள் உடைக்கப்பட்டு, பண்பாட்டு சீர்திருத்தம் செய்வதாகவே சாத்தனார் எழுதிய மணிமேகலையை காணமுடிகிறது.
நாயன்மார்களின் தேவாரப் பாடல்களில் அகப்பொருள் மரபுகளும் பேரின்பக் காதல் தத்துவமும்: ஓர் ஆய்வு
In the history of Tamil literature, the Bhakti movement is considered a significant turning point. Specifically, the sixty-three Saivite saints known as the Nayanmars created a new literary genre by merging the classical Tamil Akam (interior/love) tradition with the path of devotion. The principles of Akathinai, which originally depicted human love in Sangam literature, were transformed during the Bhakti era into a supreme, blissful love between the individual soul and the Divine, known as Nayaka-Nayaki Bhava (the sentiment of the Lover and the Beloved). This study explores the Akam techniques, the hero-heroine sentiment, the pangs of separation, and the tradition of sending messengers (Thoodu) found in the hymns (Pathigams) of the Tevaram Trinity (Thirugnanasambandar, Thirunavukkarasar, and Sundaramurthi Nayanar) within the framework of Saiva Siddhanta. Furthermore, it provides a detailed analysis of how the Nayanmars visualized themselves as women (adopting feminine sensibilities) to express their love for the Divine as the Supreme Beauty. It also examines how this shift served as an alternative to the ascetic doctrines of Jainism and Buddhism by celebrating the virtues of a life intertwined with devotion.
Nayaka-Nayaki Bhava (Lover-Beloved Sentiment)
Thinai Theory (Landscape/Poetic Convention)
தமிழ் இலக்கண மரபில் புணரியல் மாற்றங்கள்: நேமிநாதம் மற்றும் அதன் முன்னோடிகள் குறித்த ஒரு மொழியியல் பகுப்பாய்வு
Grammatical structures play a vital role in preserving the classical nature of the Tamil language. Specifically, 'Punariyal' (Morphophonemics) is a scientific branch that defines the phonological and morphological changes that occur when a preceding word (Nilaimozhi) and a succeeding word (Varumozhi) combine. Centering on 'Neminatham', authored by Gunaveera Pandithar in the 12th century, this article analyzes morphophonemic changes by comparing it with the foundational texts Tolkappiyam and Nannul. It provides a detailed analysis of: Sandhi Methods: The distinctions between Vetrurmai (Case-based) and Alvazhi (Non-case-based) combinations. Vikarams (Transformations): The three primary internal changes—Thondral (Insertion), Thirithal (Alteration), and Keduthal (Deletion). Prosody (Isai): The methods through which clarity of meaning is achieved through prosodic features. Furthermore, the findings of this study confirm the essential necessity of these morphophonemic rules in modern Natural Language Processing (NLP) and Machine Translation.
பக்தி இலக்கியங்களில் அகப்பொருளின் தாக்கங்கள்: சங்க இலக்கிய மரபுகள் முதல் மெய்யியல் தேடல் வரை - ஒரு விரிவான ஆய்வு
In the history of Tamil literature, the Sangam era is considered the pinnacle of human emotional expression. In particular, the concept of 'Akam' (Interior) created a sublime aesthetic by intertwining the love between a hero and a heroine with a natural backdrop. The Bhakti movement, which emerged during the medieval period, utilized these Akapporul traditions as a tool and elevated them to a divine plane. This research paper provides a detailed analysis of how Sangam-era Akattinai rules were transformed within Bhakti literature. It engages in a deep discussion regarding the philosophical concept of 'Nayaka-Nayaki Bhava' (Hero-Heroine Sentiment), where the nameless human hero is replaced by the Supreme Being as the Hero, and the devotee assumes the role of the Heroine. The study explains extensively how Akathurai (thematic modes) such as Thoodhu (Sending a messenger), Madal (A public declaration of love/protest), and Valai Negilvu (The slipping of bangles due to pining), which appear in the hymns of the Alwars and Nayanmars, express the longing of the soul. Furthermore, it explores the philosophical reasoning behind why the soul is identified with feminine characteristics. Through comparative tables and song analysis, this study establishes how Bhakti literature preserved the external structure of Sangam literature while theoretically reshaping its internal meaning.
அகத்தியர் வைத்தியம் 108 பொழிப்புரை: சித்த இலக்கிய மற்றும் மருந்தியல் நுணுக்கங்கள் குறித்த விரிவான ஆய்வு
Objective: Since Siddha literature is predominantly written in poetic verse, it is essential to provide systematic prose commentaries (Pozhippurai) to facilitate future educational and medical research. This literary study preserves the traditional knowledge, medical essence, and cultural heritage of the text "Agathiyar Vaithiyam 108," making it accessible to modern readers. Methodology: The study involved an intensive analysis of the original text to identify archaic and complex terminology. Using traditional lexicons (Nigandus) and existing medical data, the precise meanings of the verses were verified to establish a standardized commentary. Furthermore, consultations were held with experts in the fields of pharmacology and linguistics to ensure accuracy. Results: Through this literary investigation, a total of 49 medical formulations were identified, consisting of 46 internal medicines and 3 external medicines. Implementing these findings will significantly enhance the standard of treatment within Siddha medicine. Conclusion: This study serves as a vital bridge between ancient Siddha science and modern understanding. It highlights the depth of Siddha medical data for contemporary society and establishes a robust foundation for future scientific research.
கொடைக்கானல் வில்பட்டி வெற்றி வேலப்பர் கோயில் வரலாறு மற்றும் கலை
Vilpatti is a major panchayat located within the Kodaikanal Taluk of Dindigul District, Tamil Nadu. Megalithic burial monuments are found in many villages across this region. This mountainous area was once inhabited by the Porunar and Vedars, the petty chieftains of the Sangam era. Although it fell under the rule of various empires that governed Tamil Nadu, the region gained prominence during the Madurai Nayak period. Prior to the arrival of the British, Kodaikanal city was part of the Vilpatti territory; it became a world-renowned tourist destination only after the British chose it as a summer retreat. The name Vilpatti is derived from its history as a settlement for the Vedars (hunters), the indigenous people of the Kurinji (mountainous) landscape. In this village, a temple dedicated to Lord Murugan, known as Vetri Velappar, is situated atop a rock. Dating back to the 18th century, the temple faces west and consists of a single prakara (circumambulatory path) encompassing the garbhagriha (sanctum sanctorum), idainazhigai (vestibule), ardha mandapa, maha mandapa, muna mandapa, a Shiva shrine, and a navagraha mandapa. The primary deities and sculptures include Baladandayuthapani, Vinayaka, Munivar, Shiva, and the Lingam. The friezes on the kodungai (eaves) feature rows of sculptures depicting warriors, elephants, horses, lions, dancers, peacocks, turtles, yali, and a pregnant woman. Within the Shiva shrine, diverse sculptures such as the Lingam, Kadamban, Idumban, Durga, Vinayaka, the mythical Ganda Bherunda bird, erotica, and Purushamriga (sphinx-like figure) are found. The temple performs three-time daily puja rituals, and a Maha Kumbhabhishekam (consecration) was held in 2014. The temple owns lands in Vilpatti and Periyakulam and is currently administered by the Palani Devasthanam. It can be concluded that this temple originated within the Nayak art tradition, which represents the final phase of Tamil Nadu’s classical artistic heritage.
Copyright (c) 2025 https://creativecommons.org/licenses/by/4.0
At the outset Hanuman, Vaali, Veedana, and Ravana say that Vali has been blessed with a Boon from Lord Shiva that half the strength of his opponent would be gained by him in direct combat. Because of this belief only Rama broke the War Dharma and killed Vaali by hiding himself behind a tree during the course of war between Vali and his own Brother Sugreevaa. But on hearing fact that Vaali had won his battle with Dhundhubi after 12 months and another win over Mayavi has been finally achieved only after his vigorous fight for 28 months, we could be aware of the reality that there lies no Truth about Lord Shiva’s Boon for Vaali as quoted in the Epics. வாலி எதிரில் நின்று யார் சண்டையிட்டாலும் அவர்களின் வலிமையில் பாதி அவனுக்கு வந்துவிடும் வரத்தை சிவபெருமானிடமிருந்து பெற்றவன் என்று முதலில் அனுமனும், வாலியும், வீடணனும், இராவணனும் கூறுகிறார்கள். இராமனும் அவ்வரத்தை நம்பியதாலேயே சுக்ரீவனுக்கும், வாலிக்கும் இடையே சண்டை நடந்த போது மறைந்திருந்து அறத்தையும் மீறி வாலியை வதம் செய்தான். வாலி, துந்துபியுடன் சண்டையிட்டபோது (ஈராறு மாதங்கள்) 12 மாதங்களும், மாயாவியுடன் 28 மாதங்களும் சண்டையிட்டே இறுதியில் வென்றான் என்கிற போது வரம் உண்மையாக இருக்கவில்லை என்பதையும் நாம் அறிந்து கொள்ள முடிகிறது.
பின் நவீனத்துவப் பார்வையில் குமாரசெல்வாவின் சிறுகதைகள்
This article analyzes how the short stories of Kumaraselva prioritize postmodern theories by shattering the beliefs in a "single truth," a "single history," and a "single center." The study explores how elements such as marginalized experiences, suppressed voices, mythological components, historical fragments, social violence, gender politics, and the use of regional dialects are brought to the forefront within a postmodern framework in his works. “ ஒரே உண்மை “, “ ஒரே வரலாறு “ ,“ ஒரே மையம் “ என்ற நம்பிக்கைகளை உடைத்து விளிம்பு நிலை அனுபவங்கள், மறுக்கப்பட்ட குரல்கள், புராணக் கூறுகள் , வரலாற்றுச் சிதறல்கள் , சமூக வன்முறை, பாலின அரசியல், வட்டார மொழியின் பயன்பாடு ஆகியவை குமார செல்வாவின் சிறுகதைகளில் பின்நவீனகோட்பாடோடு முன்னிலைப் படுத்தப்படுவதை இக்கட்டுரை ஆராய்கிறது.
பழந்தமிழ் இலக்கியங்களில் மருத்துவக் கட்டமைப்புகள் மற்றும் வாழ்வியல் அறங்கள்: ஒரு வரலாற்று மற்றும் அறிவியல் ஆய்வு
In the life of ancient Tamils, medicine was not merely a tool for curing diseases but existed as a way of life in harmony with nature. Siddha medicine, considered one of the oldest medical systems in the world, finds its foundational roots within Tamil literature. This research paper provides a comprehensive analysis of medical data embedded across a timeline ranging from the Tolkappiyam and Sangam literature to the Pathinen Keezhkanakku (Eighteen Lesser Texts) and Chola-era inscriptions. Specifically, the anatomical knowledge of ancient Tamils, battlefield surgical procedures, diagnostic techniques, and pharmacological classifications are analyzed from a scientific perspective. The paper presents detailed discussions on how the principle of 'Food as Medicine' and psychiatric treatment methods are recorded in literature. Through historical evidence such as the Thirumukkudal inscription, the hospital management systems and medical education methods of that era are investigated. Finally, the study concludes by highlighting how the medical wisdom of ancient Tamils aligns with modern medical discoveries and emphasizes its relevance for the future. பழந்தமிழர் வாழ்வியலில் மருத்துவம் என்பது வெறும் நோய் தீர்க்கும் கருவியாக அமையாமல், இயற்கையோடு இயைந்த ஒரு வாழ்வியல் நெறியாகவே திகழ்ந்தது. உலக அளவில் தொன்மையான மருத்துவ முறைகளில் ஒன்றாகக் கருதப்படும் சித்த மருத்துவம், தமிழர்களின் இலக்கியங்களிலேயே தனது வேர்களைக் கொண்டுள்ளது. இவ் ஆய்வேடு, தொல்காப்பியம் தொடங்கி, சங்க இலக்கியங்கள், பதினெண் கீழ்க்கணக்கு நூல்கள் மற்றும் சோழர் காலக் கல்வெட்டுகள் வரை பொதிந்துள்ள மருத்துவத் தரவுகளை விரிவாக ஆய்வு செய்கிறது. குறிப்பாக, பழந்தமிழரின் உடற்கூறியல் அறிவு, போர்க்கள அறுவை சிகிச்சை முறைகள், நோயறிதல் நுட்பங்கள் மற்றும் மருந்தியல் வகைப்பாடுகள் ஆகியவை அறிவியல் கண்ணோட்டத்தில் பகுப்பாய்வு செய்யப்படுகின்றன. 'உணவே மருந்து' என்ற கோட்பாடு மற்றும் மனநல மருத்துவ முறைகள் எவ்வாறு இலக்கியங்களில் பதிவாகியுள்ளன என்பது குறித்து விரிவான விவாதங்கள் முன்வைக்கப்படுகின்றன. திருமுக்கூடல் கல்வெட்டு போன்ற வரலாற்றுச் சான்றுகள் வழியாக, அன்றைய மருத்துவமனை மேலாண்மை மற்றும் மருத்துவக் கல்வி முறைகள் ஆராயப்படுகின்றன. முடிவாக, பழந்தமிழரின் மருத்துவ அறிவுத்திறன் தற்கால நவீன மருத்துவக் கண்டுபிடிப்புகளுடன் எவ்வாறு ஒத்துப் போகிறது என்பதும், அதன் எதிர்காலத் தேவை குறித்தும் இவ் ஆய்வு முடிவுகளை வழங்குகிறது.
The emergence of virtuous actions that contribute to the upliftment of human life requires clear thinking and a selfless disposition. One of the primary factors that cultivates noble thoughts in the human mind is divine worship. Through devotion to God, individuals attain mental peace and develop positive moral values. With the objective of emphasizing that the outcomes of human life are determined by one’s actions, various religions have formulated philosophical doctrines. In this context, Saivism, which worships Lord Siva, is founded upon the philosophical system known as Saiva Siddhanta. According to this doctrine, if a person leads a life of purity and moral discipline, they will ultimately attain moksha—the state of supreme bliss—by uniting with the Divine. Saiva Siddhanta also explains the paths through which this liberation can be attained. Based on the nature of one’s actions and spiritual maturity, an individual progresses through four distinct paths leading to liberation, namely Charya, Kriya, Yoga, and Jnana. Saiva Siddhanta asserts that for a soul to attain these four paths of liberation, it must remain rooted in ethical conduct and acquire spiritual refinement.These four paths of liberation articulated by Saiva Siddhanta are designed to elevate human life to a higher spiritual state. By structuring one’s life and actions in accordance with moral discipline, an individual can experience everlasting bliss. This fundamental principle is clearly understood through the concept of the fourfold path to liberation as propounded by Saiva Siddhanta. மனித வாழ்வின் உயர்வுக்குக் காரணமான நற்செயல்பாடுகள் தோன்றுவதற்குத் தெளிவான சிந்தனையும், சுயநலம் இல்லாத குணமும் வேண்டும். மனிதனின் மனங்களில் உயர்வான சிந்தனையை உருவாக்குவதற்குக் காரணமாக இருப்பது இறைவழிபாடு ஆகும். இறைவழிப்பாட்டின் மூலம் மனிதன் மன அமைதியையும், நல்ல பண்புகளையும் கற்றுக்கொள்கிறான். மனிதன் செய்யும் செயலுக்கு ஏற்ப அவனுடைய வாழ்க்கையில் பயன் கிடைக்கும் என்பதை வலியுறுத்தும் நோக்கில் பல சமயங்கள் தத்துவக் கொள்கைகளை உருவாக்கித் தந்துள்ளன. அந்நிலையில் சிவனை வழிபடும் சைவ சமயம் சித்தாந்தம் என்ற தத்துவக்கொள்கையினைக் கொண்டுள்ளது. அச்சித்தாந்தத்தில் மனிதன் தூயநெறியில் வாழ்ந்து வந்தால் இறுதியில் இறைவனோடு சேர்ந்து பேரின்பத்தை அடையும் முத்தியைப் பெறுவான் எனக்கூறப்பட்டுள்ளது. அந்த முத்தியை அடைவதற்கு உண்டான வழிகளையும் சித்தாந்தம் மொழிகிறது. மனிதன் தன் செயல்பாட்டிற்கு ஏற்ப நான்கு வகையான முத்திக்குரிய மார்க்கத்தை அடைகிறான். அவை, சரியை, கிரியை, யோகம், ஞானம் என்பதாகும். இந்த நால்வகை முத்தி மார்க்கத்தையும் ஒரு உயிர் அடைய, அந்த உயிர் ஒழுக்கநிலையில் நின்று பக்குவத்தைப் பெறவேண்டும் எனச் சித்தாந்தம் கூறுகிறது. சித்தாந்தம் கூறும் இந்த நால்வகை முத்தி மார்க்கமும் மனித வாழ்க்கையை மேன்மை அடையச் செய்ய உருவாக்கப்பட்டது. மனிதன் தன் வாழ்வியல் செயல்பாட்டை ஒழுக்கமுடையதாக அமைத்துக் கொண்டால் அவனது வாழ்க்கையில் எப்போதும் பேரின்பம் நிலைத்திருக்கும் என்ற கருத்தை நாம் சித்தாந்தம் கூறும் முத்தி மார்க்கத்தால் உணரலாம்.
Copyright (c) 2025 Dr. N. Aravindkumar (Author) https://creativecommons.org/licenses/by/4.0
A comparative study of Homonyms English and Tamil
Language is a powerful tool of communication, and one of its most interesting features is the ability of a single word to convey multiple meanings. In English, such words are commonly referred to as homonyms, whereas in Tamil this phenomenon is known as “ஒரு சொல்லுக்குப் பல பொருள்.” This article presents a detailed comparative study of English homonyms and the Tamil concept of multiple meanings. It examines definitions, classifications, examples, contextual usage, similarities, differences, and the role of culture and grammar. The study highlights how both languages enrich expression while relying heavily on context for accurate interpretation.
சிறுவர் உள விருத்தியில் நாட்டார் சிறுவர் விளையாட்டுப் பாடல்களின் வகிபாகம்: ஓர் ஆழமான உளவியல் மற்றும் சமூகவியல் பகுப்பாய்வு
This research paper analyzes the impact of folk children's play songs on the Psychological Development of children, specifically within the multi-ethnic social background of the Matara District in Sri Lanka. These songs are categorized using the theoretical frameworks of Vygotsky's Social Development Theory, Piaget's Theory of Cognitive Development, and Gardner's Theory of Multiple Intelligences. The study explains in detail how the rhythm, rhyme, alliteration, and repetitive lines embedded in play songs enhance children's Memory, and how group activities foster Social Harmony. Based on the findings, it is concluded that these songs serve as a "Psychological Treasure" in early childhood education and personality formation.
The Real and the Reflective: A Philosophical Perspective on Balu Mahendra’s Cinematic Vision
Balu Mahendra, commonly hailed as the "Visual Poet" of Tamil cinema, holds a unique position in Indian cinema history where realism, philosophy, and aesthetics blend. This research is an investigation of his film vision from a philosophical perspective, with existentialism, phenomenology, feminist film theory, and Indian aesthetics, specifically the Rasa tradition, being the key areas of focus. Compared to conventional Indian cinema steeped in melodrama and spectacle, Mahendra's use of natural lighting, silences, and sparse dialogue produces an introspective realism that fosters consideration. Through close analysis of Moondram Pirai (1982), Veedu (1988), Sandhya Raagam (1989), Marupadiyum (1993), and Julie Ganapathi (2003), the paper examines themes of death, memory, moral complexity, and empathy. His empathetic representation of women resists Laura Mulvey's "male gaze," presenting emotionally nuanced feminine subjectivity within patriarchal worlds. Reception by audiences, especially Gen Z, indicates that his "slow cinema" speaks so profoundly now, confirming Mahendra not merely as a director but as a visual philosopher negotiating Western existentialism and Indian aesthetic traditions.
தமிழாய்வுத் தளத்தில் கணினியும் இணையப் பயன்பாடும்
Creating an environment conducive to learning for today's growing young generation remains a challenge. The current educational landscape is in a crucial phase, needing to transform the future world into a knowledgeable and empowered society. The use of computers plays a vital role in Tamil research platforms. Globalization and liberalization policies have paved the way for computers, websites, and the internet to be easily accessible even to rural students. Information technology is not merely a single technology; it is a blend of several technologies such as computer networks, the internet, satellites, hardware, software, and media. This Information and Communication Technology (ICT) simplifies and enriches the teaching and learning environment in many dimensions.
சங்க அக இலக்கியங்களில் தோழியின் நிலைப்பாட்டியல்: ஓர் ஆழமான ஆய்வறிக்கை
This article explains that in Sangam Akam literature, the Thozhi (confidante) is not merely a supporting character but a powerful personality equal to the hero and heroine. Using Tolkappiyam and the Ettuthokai anthologies as evidence, this research establishes how she serves as a brilliant advisor and a protective fortress for love during both the clandestine (Kalavu) and wedded (Karpu) stages of life. Specifically, the paper provides a detailed analysis of how her eloquence, intellect, and psychological insights lead love toward marriage through literary conventions such as Arathodu Nitral, Varaivu Kadathal, and Iyarpalithal.
Copyright (c) 2025 Author https://creativecommons.org/licenses/by/4.0
நற்றிணை, நின்ற சொல்லர் நீடு தோன்றி னியர் – உள்ளடக்கப் பார்வை
Natrinai is a form of Ancient literature and romantic poetry. This book has been written by 175 poets. The name of the compiler of this work is unknown. It was commissioned by PANNADU THANDHA MARAN VAZHUTHI. When preparing a dictionary for the Sangam literature, various rules must be followed. Indexing is one such rule. Contemporary studies have produced research on concordances, word indexes, content indexes. When undertaking dictionary work for classical literature. One must first analyze the traditional verses. The meaning centered theme, word meaning, grammatical notes and the context in which the verses are composed must be analyzed with unde4r standing every word is meaningful. In the case of Sangam literature, many words are difficult to understand directly. Tholkappiyam is helpful in analyzing the nuances of the verses. Accordingly, this research paper is based solely on the first poem of the Natrinai anthology, a Kurinji- Themed poem that begins with the lines “Nindra sillar needu thondriniya”.
சிறுவர்களைக் கூத்துக் கலையில் ஈடுபடச்செய்யும் ஆற்றுகை மையச் செயற்பாடு
Kooththu Theatre is a necessity of today. Kooththu Theatre is a festival where children, the elderly, men and women all come together to celebrate and enjoy. In the past, Kooththu was performed in every region. However, due to the modern mindset, people have become consumers and live as consumers, so the tradition of Kooththu has been abandoned in some places. Due to the losses caused by war, natural disasters, migration, and etc., in Sri Lanka, every person has forgotten themselves and their art and is moving unhealthy due to economic and competitive life. In order to strengthen human unity and health, it is necessary to revive and fully engage in open-air stage. The aim of the study is to create an opportunity for the young generation who are not involved in Kooththu in the village to participate. This study was carried out through Kooththu to create an environment for them to act freely and to educate through entertainment. During this activity, the children celebrated and enjoyed themselves without discrimination. They expressed their true thoughts. They understood themselves and the environment, gained knowledge and experience, and were trained physically and mentally to face challenges. The community united and expressed their opinions. The parents of the children were happy to see the children's talent directly. Their cooperation added strength to the children's creativity process and its recognition. In this, adults also participated enthusiastically and showed their abilities. This study focuses on its implementation, implementation method, and the change that occurred. It was conducted in the village of Kallady in Verungal, Sri Lanka, with the aim of involving children in the creativity process.
தோல் புதினத்தில் தொழிலாளர்களின் பிரச்சனைகள்
This research paper analyzes the socio-economic struggles and working conditions of laborers as depicted in D. Selvaraj’s Sahitya Akademi award-winning novel, Thol (The Skin). Set against the backdrop of the leather tanning industry in the Dindigul region, the study examines the severe physical and mental hardships faced by the workforce, including hazardous exposure to chemicals and lime pits that lead to chronic diseases and mortality. The paper further explores the systemic exploitation inherent in the industry, specifically the bonded labor system (Kothadimai), where debt bondage traps families for generations. It highlights the intersection of class and caste, illustrating how social evils such as untouchability and caste-based discrimination are practiced not only in the workplace but also in educational institutions and public spaces. The study concludes that the novel serves as a realistic documentation of the injustices, poverty, and oppression endured by the marginalized working class under capitalist domination. டி. செல்வராஜ் அவர்களின் சாகித்திய அகாதெமி விருது பெற்ற 'தோல்' புதினத்தில் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ள தொழிலாளர்களின் சமூக-பொருளாதாரப் போராட்டங்கள் மற்றும் பணிச்சூழலை இவ்வாய்வுக் கட்டுரை பகுப்பாய்வு செய்கிறது. திண்டுக்கல் பகுதியின் தோல் பதனிடும் தொழில் பின்னணியில் அமைந்துள்ள இவ்வாய்வு, வேதிப்பொருட்கள் மற்றும் சுண்ணாம்புக் குழிகளால் ஏற்படும் ஆபத்தான பாதிப்புகள், அதனால் உண்டாகும் நாள்பட்ட நோய்கள் மற்றும் உயிரிழப்புகள் உள்ளிட்ட தொழிலாளர்கள் எதிர்கொள்ளும் கடுமையான உடல் மற்றும் மன ரீதியான துன்பங்களை ஆராய்கிறது. மேலும், இத்தொழிலில் ஊடுருவியுள்ள கட்டமைப்பு ரீதியான சுரண்டலை, குறிப்பாகக் கடனுக்காகப் பரம்பரை பரம்பரையாகக் குடும்பங்களைச் சிக்கவைக்கும் 'கொத்தடிமை' முறையை இக்கட்டுரை விரிவாக அலசுகிறது. வர்க்கம் மற்றும் சாதியத்திற்கு இடையிலான பிணைப்பை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டும் இவ்வாய்வு, தீண்டாமை மற்றும் சாதிப் பாகுபாடு போன்ற சமூகக் கொடுமைகள் பணியிடங்களில் மட்டுமல்லாமல், கல்வி நிலையங்கள் மற்றும் பொது இடங்களிலும் எவ்வாறு கடைப்பிடிக்கப்படுகின்றன என்பதை விளக்குகிறது. முதலாளித்துவ ஆதிக்கத்தின் கீழ் விளிம்புநிலைத் தொழிலாளர் வர்க்கம் அனுபவிக்கும் அநீதிகள், வறுமை மற்றும் ஒடுக்குமுறைகளை எடுத்துரைக்கும் ஒரு எதார்த்தமான ஆவணமாக இப்புதினம் திகழ்கிறது என்று இவ்வாய்வு முடிவுரைக்கிறது.
சிலப்பதிகாரத்தில் நகை என்னும் மெய்ப்பாட்டின் வெளிப்பாடும் அதன் நிலைக்களன்களின் ஆய்வு நோக்கும்
Epics are traditionally composed centering on the four fundamental goals of life: Virtue (Aram), Wealth (Porul), Pleasure (Inbam), and Salvation (Veedu). Silappathikaram, considered the foremost among the Five Great Epics, is generally identified as a 'Tragic Drama' or a 'Tragic Epic'. However, the objective of this research paper is to explore how 'Nakai' (Laughter/Humor)—the first among the eight types of sentiments (Meippadu) defined by Tholkappiyar—is manifested in this epic. This paper explains in detail the subtle contributions of the four causal factors of Nakai—namely Mockery (Ellal), Naivety/Youthfulness (Ilamai), Ignorance (Pethamai), and Credulity (Madan)—within the dramatic context and characterization of Silappathikaram. Finally, this study establishes that these elements of humor not only assist in the epic's reflection of holistic human life but specifically serve to uphold the supremacy of Kannagi's blemishless love and the virtue of her chastity (Pattini). காப்பியங்கள் பாரம்பரியமாக அறம், பொருள், இன்பம், வீடு என்னும் நான்கு உறுதிப்பொருள்களை மையமாகக் கொண்டு இயற்றப்பட்டுள்ளன.1 ஐம்பெருங்காப்பியங்களில் முதன்மையானதாகக் கருதப்படும் சிலப்பதிகாரம், 'துன்பியல் நாடகம்' அல்லது 'அவலக் காப்பியம்' என்று பொதுவாக அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது.1 ஆயினும், இக்காப்பியத்தில் தொல்காப்பியர் வரையறுத்த எண்வகை மெய்ப்பாடுகளில் முதன்மையானதான நகை என்னும் மெய்ப்பாடு எவ்வாறு வெளிப்படுகிறது என்பதை ஆராய்வதே இவ்வாய்வுக் கட்டுரையின் நோக்கமாகும். நகை என்னும் மெய்ப்பாட்டின் நிலைக்களன்களான எள்ளல், இளமை, பேதமை, மடன் என்னும் நான்கு கூறுகள் 1 சிலப்பதிகாரத்தின் நாடகீயச் சூழலிலும் பாத்திரப் படைப்பிலும் பெற்றிருக்கும் நுட்பமான பங்களிப்புகளை இக்கட்டுரை விரிவாக விளக்குகிறது. இறுதியாக, நகைச்சுவையின் கூறுகள் காப்பியத்தின் முழுமையான மனித வாழ்வியல் பிரதிபலிப்பிற்கு உதவுவதுடன், குறிப்பாகக் கண்ணகியின் களங்கமற்ற அன்பு மற்றும் பத்தினித் தன்மையின் உயர்வை நிலைநிறுத்த உதவுகின்றன என்று இவ்வாய்வு நிறுவுகிறது.
முஸ்லீம் சமூகத்தின் களிகம்பு நடனம் ஓர் ஆய்வு நோக்கு
Various communities in India possess uniqueness through their religion, traditions, and cultural forms. Among them, the "Kali Kambu Dance" found in the Muslim community stands as a notable traditional art form. It is a folk dance that expresses religious faith, spiritual emotion, and social unity. The Kali Kambu Dance originated from the religious worship traditions of the Muslim community and is a traditional art form performed during commemorative events related to Pirs (Saints) and Valis (Holy Men). In this dance, the performers revolve in a circle, rhythmically dancing with sticks to the beat. Musical instruments such as the Thavil, Thappu, and Uththareena Nadaswaram are used. The songs mainly consist of religious praises and verses exalting the greatness of the Valis. This dance works to foster unity, spiritual ecstasy, and faith within the community. Furthermore, it instills qualities such as discipline, cooperation, and religious respect among the youth. The Kali Kambu Dance serves as a cultural identity integrating people's life, tradition, and religion. Although this dance is currently diminishing in some areas, it still thrives in religious festivals within certain Muslim communities. Even though its form has undergone changes due to the influence of modern music, lighting, and costumes, its original spiritual essence remains unchanged. From a researcher's perspective, the Kali Kambu Dance is an important field of study spanning the domains of folk tradition, religious art, and cultural expression. இந்தியாவின் பல்வேறு சமூகங்கள் தங்களது மதமும் மரபும் கலாச்சார வடிவங்களின் மூலம் தனித்துவத்தைக் கொண்டுள்ளன. அவற்றுள் குறிப்பிடத்தக்க ஒரு பாரம்பரிய கலை வடிவமாக முஸ்லிம் சமூகத்தில் காணப்படும் “களிகம்பு நடனம்” அமைகிறது. இது மத நம்பிக்கை, ஆன்மீக உணர்வு மற்றும் சமூக ஒற்றுமையின் வெளிப்பாடாக விளங்கும் மக்கள் நடனமாகும். களிகம்பு நடனம் முஸ்லிம் சமூகத்தின் மத வழிபாட்டு மரபுகளில் தோன்றி, பீர்கள் மற்றும் வலிகள் தொடர்பான நினைவு நிகழ்வுகளின் போது ஆடப்படும் பாரம்பரிய கலை வடிவமாகும். இந் நடனத்தில் ஆடுபவர்கள் வட்ட வடிவில் சுழன்று கம்புகளுடன் தாள ஒத்திசைவாக ஆடுவர். தவில், தப்பு, உத்தரீன நாதஸ்வரம் போன்ற வாத்தியங்கள் இசைக் கருவிகளாகப் பயன்படுகின்றன. பாடல்கள் பெரும்பாலும் மதப் புகழ் பாடல்கள் மற்றும் வலிகளின் பெருமையைப் புகழும் வரிகள் அடங்கியவையாக இருக்கும இந்நடனம் சமூகத்தில் ஒற்றுமை, ஆன்மிக பரவசம், நம்பிக்கை ஆகியவற்றை வளர்க்கும் பணியாற்றுகிறது. மேலும், இது இளைஞர்களிடையே ஒழுங்கு, ஒத்துழைப்பு, மத மரியாதை போன்ற பண்புகளை உருவாக்குகின்றது. களிகம்பு நடனம் மக்கள் வாழ்க்கை, மரபு மற்றும் மதம் இணைந்த கலாச்சார அடையாளமாக விளங்குகிறது. தற்காலத்தில் இந்த நடனம் சில பகுதிகளில் குறைந்து காணப்படினும், சில முஸ்லிம் சமூகங்களில் இது இன்னும் மதவிழாக்களில் உயிருடன் நிலைத்து நிற்கிறது. நவீன இசை, ஒளி, ஆடை ஆகியவற்றின் தாக்கத்தால் இதன் வடிவம் மாற்றம் அடைந்தாலும், அதன் மூல ஆன்மீக சாரம் மாறாமல் தொடர்கிறது. ஆய்வாளர் நோக்கில் களிகம்பு நடனம் மக்கள் மரபு, மத கலை, கலாச்சார வெளிப்பாடு ஆகிய தளங்களில் முக்கிய ஆய்வுத் துறையாக அமைந்துள்ளது.
திருக்குறளில் தொன்மக் கருத்தியலின் ஆழமும் பரிமாணமும்: தொல்காப்பியப் பின்புலத்திலான ஆய்வு
When humanity began contemplating the creation of the world and the origin of mankind, they fashioned many imaginary stories and ancient beliefs. These beliefs encompassed various dimensions, ranging from the world's genesis to the significance of the Mother Goddess. Myth is generally considered a method of conveying ideas through symbols, particularly religious symbols. Furthermore, it serves as a foundation for bringing forth the psychological tendencies buried within the imaginary dreams of humans. Tolkāppiyam, the most ancient work of Tamil literature, established myth (toṉmam) as the literary element 'toṉmai' (antiquity) and land-based deities (māyoṉ, ceyoṉ, vēntaṉ, varuṇaṉ) as the primary component of karupporuḷ (the elements belonging to a specific landscape). However, the Tirukkuṟaḷ, a universal code of ethics, deviates from land-based mythologies and ritualistic worship traditions, redefining the terms 'Iṟai' (God/Lord) and 'teyvam' (Deity/Divine) as high philosophical and ethical goals. While Valluvar describes 'Iṟai' as an abstract power, the perfection of virtuous qualities (āthi pakavaṉ, eṇkuṇattāṉ - The Primordial Being, The Eight-Fold Virtuous One), he establishes the status of 'teyvam' based on humanity's supreme virtues such as an excellent domestic life, pure chastity, the wisdom to know others' minds, and perseverance. This article establishes how the Tirukkuṟaḷ ethically transformed the concept of myth from the Tolkāppiyam tradition by examining its linguistic and philosophical applications. மனிதன் உலகப் படைப்பு குறித்தும், மானுடப் பிறப்பு குறித்தும் சிந்திக்கத் தொடங்கியபோது பல கற்பனைக் கதைகளையும், பழமையான நம்பிக்கைகளையும் புனைந்தான்.1 இந்த நம்பிக்கைகள் உலகத் தோற்றம் முதல் தாய்த் தெய்வத்தின் முக்கியத்துவம் வரை பல்வேறு பரிமாணங்களைக் கொண்டிருந்தன.1 தொன்மம் என்பது குறியீடுகளால், குறிப்பாகச் சமயக் குறியீடுகளால், கருத்துச் சொல்லும் முறையாகப் பொதுவாகக் கருதப்படுகிறது. மேலும், இது மனிதனின் கற்பனைக் கனவுக்குள் புதைந்திருக்கும் உளவியல் போக்கை வெளிக்கொணரும் நிலைக்களனாகத் திகழ்கின்றது.1 தமிழிலக்கியத்தின் தொன்மையான நூலான தொல்காப்பியம், தொன்மத்தை 'தொன்மை' எனும் இலக்கியக் கூறாகவும், நிலம் சார்ந்த தெய்வங்களை (மாயோன், சேயோன், வேந்தன், வருணன்) கருப்பொருளின் முதற் கூறாகவும் நிலைநிறுத்தியது.1 எனினும், உலகப் பொதுமறையான திருக்குறள், நிலம் சார்ந்த தொன்மக் கதைகள் மற்றும் சடங்கு வழிபாட்டு மரபுகளிலிருந்து விலகி, 'இறை' மற்றும் 'தெய்வம்' என்ற சொற்களை உயர் தத்துவார்த்த மற்றும் அறநெறி சார்ந்த இலக்காக மறு வரையறை செய்கிறது. 'இறை'யை குணச் சிறப்பின் பூரணமான, அமூர்த்த சக்தியாக (ஆதி பகவன், எண்குணத்தான்) 1 விளக்கும் வள்ளுவர், 'தெய்வம்' எனும் நிலையைச் சிறப்பான இல்வாழ்க்கை, தூய கற்பு, பிறர் உள்ளம் அறியும் அறிவு, விடா முயற்சி போன்ற மனிதனின் உச்சபட்ச நற்குணங்களின் அடிப்படையில் நிறுவுகிறார்.1 இக்கட்டுரை, தொல்காப்பியப் பாரம்பரியத்திலிருந்து திருக்குறள் எவ்வாறு தொன்மக் கருத்தியலை அறம் சார்ந்து பரிமாணம் அடையச் செய்தது என்பதை, அதன் மொழியியல் மற்றும் தத்துவார்த்தப் பயன்பாடுகளை ஆராய்வதன் மூலம் நிறுவுகிறது.
சங்க இலக்கியங்களில் பொதிந்துள்ள வேளாண் அறிவியல் நுட்பங்கள்: தாவரவியல், மண் மேலாண்மை மற்றும் சூழலியல் சார்ந்த உழவு முறைகள் குறித்த ஆய்வு
Sangam Literature not only documents the life and culture of the ancient Tamils but also serves as a treasury of deep scientific and technological knowledge [1]. Specifically, information related to agriculture reveals the sophisticated practical skills and profound observations of nature held by the society of that era. This research paper aims to analyze the agricultural science concepts found in Sangam poems and Tholkappiyam from a subtle scientific perspective [1]. The practice of agriculture spanned multiple stages, from seed selection to harvest. This study highlights how our ancestors incorporated meticulously discovered agricultural knowledge, giving importance to each of these actions, into the literature [1]. Tholkappiyar's classification of plants based on their inner and outer core (, ) reflects their advanced knowledge of plant anatomy [1]. Furthermore, the use of organic manure (), based on cattle manure (or compost) and green leaf manure, was intended to create an oxygen-rich and hygienic environment necessary for root growth and microbial activity in the soil [1]. Notably, the message from the Purananuru poem, where the Kuravas (hill people) sowed millet without ploughing, utilizing the activity of the wild boar (Keazhal pig), establishes the superior technique of the ancient Tamils in integrating the functions of the ecological system into agricultural practices. Therefore, this study emphasizes that the farming methods followed by the ancient Tamils were based on sustainable and subtle scientific principles. சங்க இலக்கியங்கள், பழந்தமிழரின் வாழ்வியல், பண்பாடு ஆகியவற்றை ஆவணப்படுத்துவதுடன் மட்டுமின்றி, ஆழமான அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்ப அறிவின் களஞ்சியமாகவும் விளங்குகின்றன [1]. குறிப்பாக, வேளாண்மை தொடர்பான செய்திகள், அக்காலச் சமூகத்தின் நுட்பமான செயல் திறன்களையும், இயற்கை மீதான ஆழ்ந்த அவதானிப்புகளையும் வெளிப்படுத்துகின்றன. இந்த ஆய்வுக்கட்டுரை, சங்கப் பாடல்களிலும் தொல்காப்பியத்திலும் காணப்படும் வேளாண் அறிவியல் செய்திகளை, ஒரு நுட்பமான அறிவியல் பார்வையில் பகுப்பாய்வு செய்வதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது [1]. வேளாண் தொழில் என்பது விதைத்தேர்வு முதல் அறுவடை வரையிலான பல நிலைகள் கொண்டவையாகவே இருந்துள்ளது. இந்த ஒவ்வொரு செயலுக்கும் முக்கியத்துவம் அளித்து, நுட்பமாகக் கண்டறியப்பட்ட வேளாண் அறிவை முன்னோர்கள் இலக்கியங்களில் செலுத்தி இருப்பதை ஆய்வு முதன்மைப்படுத்துகிறது [1]. தாவரங்களை அவற்றின் அக மற்றும் புற வயிரத்தின் அடிப்படையில் (அகக்காழ், புறக்காழ்) தொல்காப்பியர் வகைப்படுத்தியமை, அவர்களின் மேம்பட்ட தாவர உடற்கூறியல் அறிவைப் பிரதிபலிக்கிறது [1]. மேலும், தொழு உரம் மற்றும் தழை உரங்களை அடிப்படையாகக் கொண்ட தாதெரு பயன்பாடுகள், மண்ணின் வேர் வளர்ச்சிக்கும், நுண்ணுயிர்களின் செயல்பாட்டிற்கும் தேவையான உயிர்வளி மற்றும் சுகாதாரச் சூழலை உருவாக்கும் நோக்கத்துடன் அமைந்திருந்தன [1]. குறிப்பாக, கேழல் பன்றியின் செயல்பாட்டைப் பயன்படுத்தி குறவர்கள் உழாமல் தினை விதைத்த புறநானூற்றுச் செய்தி, சூழலியல் அமைப்பின் செயல்பாடுகளை வேளாண்மை நடைமுறைகளில் ஒருங்கிணைக்கும் பழந்தமிழரின் உயரிய நுட்பத்தை நிறுவுகிறது. எனவே, பண்டைத் தமிழர்கள் பின்பற்றிய வேளாண்மை முறைகள், நிலையான மற்றும் நுணுக்கமான அறிவியல் கோட்பாடுகளின் அடிப்படையில் அமைந்திருந்தன என்பதை இந்த ஆய்வு வலியுறுத்துகிறது.
நீரிழிவும் சித்த மருத்துவமும்: நவக்கிரகங்களின் ஆதிக்கம் குறித்த தத்துவ மற்றும் சிகிச்சைசார் ஆய்வு
This research paper deeply explores Diabetes (referred to in Siddha as Madhumegam and Megapiramai) through the integrated perspective of traditional Siddha medicine and astrological science. Human physiology is described based on Siddha medicine’s fundamental 96 Thathuvams (philosophies), the Five Elements theory (Pancha Bootham), and the Tridoshas—Vatham, Pitham, and Kapham. Specifically, it establishes how the causes of diabetes—improper diet, stress, and lack of rest—connect with the planetary associations of the three Gunas (Sattva, Rajas, and Tamas). The correlations of the planets that dominate diabetes—Jupiter (associated with fat, liver, and diabetes) and Venus (associated with sugar levels and eye complications)—are analyzed meticulously. In conclusion, the paper explains treatment protocols involving pulse diagnosis (Nadi Pariksha), Satvic diet plans tailored to the Dasa Bhukti (planetary periods) system, and herbal remedies. This integrated approach highlights Siddha medicine's unique ability to cure chronic diseases (efficiently and cost-effectively) and emphasizes its personalized nature that adapts to the patient's individual biological and astrological timing. இந்த ஆய்வுக்கட்டுரை நீரிழிவு நோயை (மதுமேகம் மற்றும் மேகப்பிரமை 1) பாரம்பரிய சித்த மருத்துவம் மற்றும் ஜோதிட அறிவியலின் ஒருங்கிணைந்த கண்ணோட்டத்துடன் ஆழமாக ஆராய்கிறது. சித்த மருத்துவத்தின் அடிப்படையான 96 தத்துவங்கள், ஐம்பூதக் கொள்கைகள் மற்றும் வாதம், பித்தம், கபம் என்னும் திரிதோஷங்களின் அடிப்படையில் மனித உடலியக்கம் விவரிக்கப்படுகிறது. குறிப்பாக, நீரிழிவு நோயின் காரணங்களான தவறான உணவுப் பழக்கம், மன அழுத்தம், ஓய்வின்மை 1 ஆகியவை கிரகங்களின் முக்குணத் தொடர்புகளுடன் (ச j வ குணம், ரா N ஜ hFzk;, தாமச குணம் 1) எவ்வாறு இணைகின்றன என்பது நிறுவப்படுகிறது. நீரிழிவுக்கு ஆதிக்கம் செலுத்தும் கிரகங்களான குரு (கொழுப்பு, கல்லீரல், நீரிழிவு 1) மற்றும் சுக்கிரன் (சர்க்கரை நோய், கண் பாதிப்பு 1) ஆகியவற்றின் தொடர்புகள் நுணுக்கமாகப் பகுப்பாய்வு செய்யப்படுகின்றன. முடிவில், சித்த மருத்துவர் நாடிப் பரிசோதனை, தசாபுத்தி அமைப்புக்கு ஏற்றவாறு 1 வழங்கப்படும் சாத்வீக உணவு முறைகள் மற்றும் 28 மூலிகைகள் அடங்கிய சிகிச்சை நெறிமுறைகள் விளக்கப்படுகின்றன. இந்த ஒருங்கிணைந்த அணுகுமுறை, நாள்பட்ட நோய்களைக் குணப்படுத்துவதில் (குறுகிய காலத்தில், குறைந்த செலவில் 1) சித்த மருத்துவத்தின் தனித்துவமான ஆற்றலையும், நோயாளியின் தனிப்பட்ட கால ஓட்டத்தை அனுசரிக்கும் அதன் தனிநபர் மயமாக்கல் தன்மையையும் எடுத்துரைக்கிறது.
ஜெயகாந்தனின் அக்னி பிரவேசம் சிறுகதையில் தொன்மம்ஜெயகாந்தனின் அக்னி பிரவேசம் சிறுகதையில் தொன்மம்
After the introduction of 'Comparative Literature' in the Western literary world, various new changes occurred in the research approach. One of these is approaching literature from the perspective of other disciplines. That is, acquiring knowledge from fields like Sociology, Psychology, Anthropology, and Mythology and using them to analyze and interpret literary works. As a result, various approaches like the Sociological approach, Psychoanalytic approach, and Mythological approach have emerged and are being adopted by critics. In Tamil literature too, the trend of analyzing literature by following such approaches is now widely seen. In this context, this article aims to examine the myth present in Jeyakanthan's story, Sila Nerangalil Sila Manithargal (A Few People at Certain Times). Furthermore, this article also analyzes how the myth about Ahalya from the story Agni Pravesam (Entry by Fire), which is part of the collection Sila Nerangalil Sila Manithargal, has been employed. மேலைர இலக்கிய உலகில் ‘ஒப்பிலக்கியம்’ அறிமுகமான பிறகு ஆய்வுப் போக்கில் பல்வேறு புதிய மாற்றங்கள் ஏற்பட்டன. அவற்றுள் ஒன்று இலக்கியத்தைப் பிறதுறை நோக்கோடு அணுகுவதாகும். அதாவது சமூகவியல், உளவியல், மானுடவியல். தொன்மவியல் போன்ற பிறதுறைகளின் அறிவைப் பெற்று அவற்றின் மூலம் இலக்கியப் படைப்புகளை ஆராய்ந்து விளக்குவதாகும். இதன் விளைவாகச் சமூகவியல் அணுகுமுறை, உளப்பகுப்பாய்வு அணுகுமுறை, தொன்மவியல் அணுகுமுறை எனப் பல்வேறு அணுகுமுறைகள் தோன்றித் திறனாய்வாளர்களால் பின்பற்றப்பட்டு வருகின்றன. தமிழ் இலக்கியத்திலும் இத்தகைய அணுகுமுறைகளைப் பின்பற்றி இலக்கியத்தை ஆராயும் போக்கு இப்பொழுது பரவலாகக் காணப்படுகிறது. அந்த வகையில் ஜெயகாந்தன் அவர்களின் சில நேரங்களில் சில மனிதர்கள் என்ற கதைகளில் கதையில் உள்ள தொன்மத்தை ஆராய்வதாக இக்கட்டுரை அமைகிறது. மேலும் சில நேரங்களில் சில மனிதர்களில் என்னும் கதையில் அக்னி பிரவேசம் என்ற கதையில் உள்ள அகலிகை பற்றிய தொன்மம் கையாளப்பட்டு வந்துள்ளதையும் ஆராய்வதாக இக்கட்டுரை அமைந்துள்ளது.
பராங்குச நாயகி, மணவாள நாயகி பாசுரங்களில் வெறிவிலக்கல்: செவ்வியல் மரபின் பக்திமரபுத் தகவமைப்பு
In the Akattinai tradition (love poetry), a sub-division of the unique Tamil literary grammar of Porul Ilakkanam (subject matter), the physical emaciation caused by the heroine's separation (from her lover) is often mistaken by her foster mothers as Veri Noi (frenzied illness) caused by the possession of Lord Muruga. It is customary for the Velan (a shaman/priest of Muruga) to perform a ritual known as Veriyadal (frenzied dance). Verivilakkal (Banning the Frenzied Dance) is the act where the heroine's female friend intervenes to stop this ritual, revealing the truth of the heroine's real love (Kalavu/secret love) to protect her chastity (Karp/fidelity). This research paper examines how the Vaishnava Bhakti literature, specifically Nammazhwar (Parankusa Nayaki) and Pillai Perumal Iyengar (Manavala Nayaki), adapted this classical tradition to establish 'transcendental' Bhakti. Nammazhwar condemned Veriyadal as the 'inferiority of minor deity worship' and established Narayana as the 'Supreme Deity' (Perundheivam). As a cure, he prescribed Vaishnava symbols such as the dust from the feet of devotees and the Tulasi garland. Manavala Nayaki rejected animal sacrifice, proposing the chanting of the Lord's holy names (Thirunama Uraithal) and bathing in the Silambaaru River of Maliruncholai as the solution. This study establishes that through their Verivilakkal, the secular love (Kalavozhukkam) was transformed into 'Prema' Bhakti (devotional love) for the Paramatma (Supreme Soul), thereby establishing Vaishnava monopolistic devotion. தமிழ் இலக்கியத்தின் தனிச்சிறப்பான பொருளிலக்கணத்தின் உட்பிரிவான அகத்திணை மரபில், தலைவியின் பிரிவாற்றாமையால் ஏற்படும் உடல் மெலிவு, செவிலித்தாய்மார்களால் முருகக் கடவுள் ஆவேசித்த வெறிநோயாகக் கருதப்பட்டு, வேலனால் 'வெறியாடல்' என்னும் சடங்கு நிகழ்த்தப்படுவது வழக்கம்.1 தலைவியின் உண்மைக் காதலை (களவு) மறைத்து, கற்பைக் காக்கும் நோக்கில் தோழி இச்சடங்கினைத் தடுத்து, உண்மையை உணர்த்துவதே 'வெறிவிலக்கல்' ஆகும்.1 இந்த ஆய்வறிக்கையானது, வைணவப் பக்தி இலக்கியங்களில், நம்மாழ்வார் (பராங்குச நாயகி) மற்றும் பிள்ளைப்பெருமாள் ஐயங்கார் (மணவாள நாயகி) ஆகியோர் இந்தச் செவ்வியல் மரபினை எவ்வாறு 'பேரின்ப' பக்தியை நிலைநாட்டுவதற்காகத் தகவமைத்தனர் என்பதை ஆராய்கிறது. நம்மாழ்வார், வெறியாடலைச் 'சிறு தெய்வ வழிபாட்டின் கீழ்மை' எனக் கடிந்து, நாராயணனே 'பெருந்தெய்வம்' என நிலைநாட்டினார். இதற்கு மருந்தாக, அடியவர் பாதத் துகள்கள், துளசிமாலை போன்ற வைணவச் சின்னங்களைப் பரிந்துரைத்தார்.1 மணவாள நாயகி, ஆட்டுப் பலியை மறுத்து, திருநாம உரைத்தல் மற்றும் மாலிருஞ்சோலைச் சிலம்பாற்றில் நீராடுதல் ஆகியவற்றைத் தீர்வாக முன்வைத்தார்.1 இவர்களின் வெறிவிலக்கல் மூலம், களவொழுக்கம் பரமாத்மாவின் மீதான 'பிரேம' பக்தியாக மாற்றப்பட்டு, வைணவ ஏகபோக பக்தி நிலைநிறுத்தப்பட்டது என்பதை இவ்வாய்வு நிறுவுகிறது.
Copyright (c) 2025 K. Rajasrinivasan, Dr. A. Ganesan (Author) https://creativecommons.org/licenses/by/4.0
நீரிழிவு நோயும் அதற்கான முத்திரைகளும்- ஓர் சோதிடப் பார்வை
"A life without disease is wealth without want." This timeless axiom underscores the supreme value of good health. In the contemporary world, marked by highly stressful lifestyles, poor dietary choices, and pervasive anxiety, there has been an alarming surge in chronic metabolic disorders, among which Diabetes Mellitus stands out as a major public health concern. Sufferers of diabetes endure not only substantial financial strain but also profound physical debility and mental distress, significantly diminishing their quality of life. The increasing incidence necessitates an exploration of effective, complementary, and non-invasive management strategies. This research paper explores Mudras, an ancient therapeutic art and an integral part of traditional Indian knowledge systems, as a powerful complementary practice for managing diabetes. Mudras are specific hand gestures believed to regulate the flow of vital energy (Prana) throughout the body by balancing the five fundamental elements (Pancha Bhoota). The study focuses on specific restorative Mudras—such as the Rudra Mudra, Matangi Mudra, and Mushti Mudra—which are traditionally recommended to stimulate and strengthen crucial endocrine and digestive organs like the pancreas, liver, and spleen, thereby helping to stabilize blood sugar levels. The paper provides detailed explanations, instructions, and time guidelines for performing these diabetes-specific Mudras. Furthermore, it adopts a unique approach by incorporating an astrological perspective, analyzing the example horoscope of an individual successfully managing diabetes through the consistent practice of these Mudras. The case study demonstrates the practical efficacy of integrating Mudra therapy into an overall health regimen. The findings suggest that incorporating these simple, zero-side-effect Mudras offers a potent method to bring diabetes under control, promoting overall physical and mental well-being as a valuable element of integrated medicine. “நோயற்ற வாழ்வே குறைவற்ற செல்வம்” பணம் ஒருவரிடம் எவ்வளவு இருந்தாலும் அவ்வகையில் செலவே ஆரோக்கியம் இல்லாவிட்டால் அப்பணத்தால் எவ்விதப் பயனும் இல்லை. ஆனால் தவறான உணவு பழக்க வழக்கங்கள் இன்றைய காலகட்டத்தின், துரிதமான வாழ்க்கை முறை, மன அமைதியின்மை, மனக்கவலை ஆகியவற்றால் வியாதிகள் நாளுக்கு நாள் பெருகி வருகின்றன. அவ்வகையில் நீரிழிவு நோய் இன்றைய காலத்தில் அதிகரித்து வருவதுடன் சர்க்கரை நோயால் பெருத்த பணம் இழப்பு மட்டுமின்றி, உடல் மனரீதியாக அவதிப்படுகின்றனர்.இல்லாமல் உடனே குணமளிக்கும் அற்புத கலை தான் முத்திரைகள். முத்திரைகள் பற்றி விளக்கம் கட்டுரைதான் இது முத்திரையால் பலனடைந்த வரும் ஒரு உதாரண ஜாதகத்துடன் இக்கட்டுரை அமைகிறது.
Contesting Caste Hierarchy through Subaltern Fury: Tamil Political Cinema and the Pyroclastic Flow of Pent-up Anger.
Caste stratification is a key characteristic of Indian society, reinforced by the ideological control that elitist Hindus exercise over Dalits. This control exploits two types of fear: the fear of divine wrath (fear of the unknown) that keeps lower castes in subordination to avoid supposed divine fury, and the fear of real-world repercussions (fear of the known), such as physical or material punishment for defying the social order. Together, these fears historically suppress resistance among Dalits. Indian cinema, deeply intertwined with the matrix of caste relations, frequently addresses caste dynamics in various ways. Due to its overt ideological underpinnings, cinema often negotiates the intricate implications of caste relations, ultimately reinforcing the longstanding hegemonic caste hierarchy. However, a counter movement in Tamil cinema spearheaded by directors like Pa Ranjith, Mari Selvaraj, and Vetrimaaran challenges this narrative. Films such as Asuran, Karnan, and Mamannan use an aesthetic of violence to articulate and validate the suppressed rage of the Dalit community, thus attacking the rigid caste structures. This paper examines how these films visually and narratively express the pent-up anger of the Dalits, contributing to a transformative cinematic and social discourse.
மூன்று கவிதாயினிகளை முன்வைத்து அல்லது பின்வைத்து ஒரு பின்நவீனத்துவப் பகடையாட்டம் (சல்மா, சுகிர்தராணி, குட்டி ரேவதி)
Postmodernism stands as a rebellious theory, embracing the impossibilities that profoundly shake the foundations of idealists and optimists. The very essence of postmodernism lies in its attempt to dismantle all the arrangements that have kept our society static and undisturbed until now. The core of this research is to analyze the poetry of Salma, Sukirtharani, and Kutti Revathi, who write with a similar rebellious spirit and mindset, and to situate their works within the framework of postmodern theoretical construction. This study seeks to demonstrate how the subversive and challenging nature of these poets' verses aligns with the central tenets of postmodern thought, particularly in their critique of established social and cultural norms. பின்நவீனத்துவம் ஒரு கலகக்காரக் கோட்பாடாகும். லட்சியவாதிகளையும், நம்பிக்கைவாதிகளையும் அசைத்துப் பார்க்கும் அசாத்தியங்களைக் கொண்டது. இதுவரை நம் சமூகம் ஆடாமல், அசையாமல் இருந்திடச் செய்த அனைத்து ஏற்பாடுகளையும் கலைத்துப் போட முயல்வதே பின்நவீனத்துவத்தின் சாராம்சமாகும். அதே மாதிரியான கலக மனப்பாங்கோடு எழுதி வருகின்ற சல்மா, சுகிர்தராணி, குட்டி ரேவதி ஆகியோரின் கவிதைகளைப் பின்நவீனத்துவக் கோட்பாட்டுருவாக்கத்துக்குள் பொருத்திப் பார்ப்பதே இவ்வாய்வின் சாரமாகும்.