Tamilmanam International Research Journal of Tamil Studies
Tamilmanam International Research Journal of Tamil Studies தமிழ்மணம் சர்வதேசத் தமிழ் ஆய்விதழ் ISSN: 3049-0723 (Online) International Peer Reviewed & Refereed, Open Access Journal as Per New UGC Rules The Tamilmanam International Research Journal of Tamil Studies is a prominent, international, peer-reviewed, refereed, and open-access academic publication. Published monthly from India, the journal adheres to the latest guidelines set by the University Grants Commission (UGC) of India. Dedicated to the advancement of scholarship in Tamil Studies, the journal serves as a vital platform for researchers, academics, and students worldwide to disseminate original research and foster a deeper understanding of the rich tapestry of Tamil language, literature, culture, and history. Embracing both Tamil and English content, Tamilmanam is committed to promoting contemporary developments and diverse perspectives within Tamil Studies across the globe.
Department of Library, Nallamuthu Gounder Mahalingam College Autonomous - Pollachi 642001 Tamilnadu, INDIA e-Mail : ngm@ngmc.org
Our journal adopts CC BY License Creative Commons Attribution 4.0 International License http://Creativecommons.org//license/by/4.0/ . It allows using, reusing, distributing and reproducing of the original work with proper citation.
சொற்பொருண்மையியல் நோக்கில் அறிவுப் பொருள் தரும் சொற்கள்
The study of semantics helps to understand the diversity of words in conveying meaning. The principles of semantics have been defined focusing on the relationship between word and meaning. Many nouns that provide information about a single object are provided in the Tamil language. Although these words provide information about a single object, it can be seen that there is a subtle difference between them. In this way, this article aims to examine many words that provide the meaning of knowledge. Various words that provide the meaning of knowledge are used in Tamil language literature and usage. This article aims to examine how words with this meaning are used in Thirukkural in particular and what is the subtle difference between them. In the Thirukkural, the words "madhi otpam pulam arivu" are used to give the meaning of "knowledge". Generally, "knowledge" is a stable beneficial power that is not subject to flowering and cones, which is used to know the truth in a subtle way. The words pulam and "madhi" used in the Thirukkural can be seen to be given in two different levels, namely knowledge obtained through books and natural knowledge, respectively. "Otpam" provides the meaning of knowledge that is illuminated. "Otpam" can be taken as a step further level of "knowledge". The ability to act on the knowledge obtained, including the ability to make decisions, is related to the word "Otpam". Therefore, although the words "madhi", "otpam", "avivu", "pulam" are given as several words with the same meaning, they have subtle differences in meaning. சொற்பொருண்மையியல் ஆய்வு பொருள் உணர்த்துவதில் பன்முகத்தன்மை கொண்ட சொற்களை நுட்பமாக அறிந்துகொள்ள உதவுகின்றது. சொல்லுக்கும் பொருளுக்கும் இடையிலான தொடர்பினை மையமாகக் கொண்டு சொற்பொருண்மைக் கொள்கைகள் வரையறுக்கப்பட்டுள்ளன. ஒருபொருள் குறித்து வழங்கும் பல பெயர்ச்சொற்கள் தமிழ் மொழியில் வழங்குகின்றன. அச்சொற்கள் ஒருபொருள் குறித்து வழங்கினாலும் அவற்றிடையே நுட்பமான வேறுபாடு காணப்படுவதை அறிமுடிகின்றத. அவ்வகையில் அறிவுப் பொருள் தரும் பல சொற்களை ஆராயும் நோக்கில் இக்கட்டுரை அமைகின்றது. அறிவு எனும் பொருள் தரும் பல்வேறுபட்ட சொற்கள் தமிழ் மொழி இலக்கியங்களிலும் வழக்கிலும் பயன்பட்டு வருகின்றன. குறிப்பாக திருக்குறளில் இப்பொருளுடைய சொற்கள் எவ்வாறு பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன என்பதையும் அவற்றிடையேயான நுட்பமான வேறுபாடு என்ன என்பதையும் ஆராயும் நோக்கில் இக்கட்டுரை அமைகின்றது. திருக்குறளில் மதி ஒட்பம் புலம் அறிவு ஆகிய சொற்கள் அறிவு எனும் பொருள் தருவனவாக பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன. பொதுவாக அறிவு என்பது நுட்பமாக உண்மையை அறிந்து கொள்ளும் மலர்தலும் கூம்பலும் இல்லாத நிலையான நன்மை பயக்கும் ஆற்றல் என்பது இவ்வரையறைகளின் வழி புலனாகின்றது. திருக்குறளில் ஆளப்பட்டுள்ள புலம் , மதி, ஆகிய சொற்கள் முறையே நூலினால் பெறும் அறிவு, இயற்கையான அறிவு என்ற இரு வேறுபட்ட நிலைகளில் வழங்குவதைக் காணலாம். ஒட்பம் என்பது ஒளிபொருந்திய அறிவு என்ற பொருளில் வழங்குகிறது. அறிவு என்பதற்கு ஒரு படி மேம்பட்ட நிலையாக ஒட்பம் என்பதைக்கொள்ள முடிகிறது. பெறப்பட்ட அறிவைக்கொண்டு செயலாற்றும் திறன் முடிவெடுக்கும் திறன் உள்ளிட்டவை ஒட்பம் என்ற சொல்லுடன் தொடர்புடையுது. எனவே மதி, ஒட்பம், அறிவு, புலம் ஆகிய சொற்கள் ஒருபொருள் பல சொற்களாக வழங்கப்பட்டாலும் அவை நுண்ணிய பொருள் வேறுபாடு கொண்டுள்ளமை இதன் வழி புலப்படுகிறது.
Copyright (c) 2025 Dr. CHITRA K (Author) https://creativecommons.org/licenses/by/4.0
துளசி மூலிகையின் ஆன்மீக – மருத்துவ இரட்டை பாதை: சித்தர் வாக்கியங்களில் ஆய்வு
Tulsi (Ocimum sanctum / Ocimum tenuiflorum) is a vital herb deeply rooted in the Siddha medicine and spiritual traditions of the Tamils. This study examines the spiritual significance of Tulsi as described in Siddhar texts and how this traditional perspective is embedded in its medicinal applications. In the Siddha tradition, Tulsi is considered a sacred plant possessing a Sattvic nature, believed to have the power to purify the mind and the environment. Parallel to this spiritual concept, Siddha literature extensively documents medicinal remedies for various health issues, including common colds, respiratory problems, skin diseases, and digestive disorders. This article explores this historical-social connection and seeks to validate the medicinal advice of the Siddhars using modern scientific evidence. The phytochemical analysis of Tulsi reveals a wealth of nutrients and biological compounds. Modern studies have confirmed that Tulsi possesses various therapeutic properties, such as immunomodulatory, antimicrobial, adaptogenic (stress-relieving), and antioxidant effects. This study integrates Siddhar texts, their translations, and contemporary pharmacological, technological, and clinical trial research. In conclusion, this dual perspective—where the spiritual and medicinal aspects of Siddha medicine intersect—aligns with modern scientific findings in many instances. However, some aspects of the Siddha concepts highlight their empirical approach and the need for a context-appropriate explanation. By scientifically verifying a traditional knowledge system, this research underscores the holistic medicinal value of Tulsi. துளசி (Ocimum sanctum / Ocimum tenuiflorum) என்பது தமிழரின் சித்த மருத்துவ மற்றும் ஆன்மீகப் பாரம்பரியத்தில் ஆழமாக வேரூன்றியுள்ள ஒரு முக்கிய மூலிகையாகும். இந்த ஆய்வானது, சித்தர் நூல்களில் விவரிக்கப்பட்டுள்ள துளசியின் ஆன்மீக முக்கியத்துவத்தையும், அந்தப் பாரம்பரியப் பார்வை அதன் மருத்துவப் பயன்பாடுகளில் எவ்வாறு உறைந்துள்ளது என்பதையும் ஆய்வுக்கு எடுத்துக்கொள்கிறது. சித்த மரபில், துளசி ஒரு சாத்வீகமான தன்மை கொண்ட புனிதச் செடியாகக் கருதப்படுகிறது, மனதையும் சூழலையும் சுத்திகரிக்கும் திறன் கொண்டதாக நம்பப்படுகிறது. இந்த ஆன்மீகக் கருத்துக்கு இணையாக, சித்த நூல்கள் சளி, சுவாசப் பிரச்சினைகள், தோல் நோய்கள், செரிமானக் கோளாறுகள் உள்ளிட்ட பல்வேறு உடல்நலப் பிரச்சினைகளுக்கான மருத்துவ முறைகளையும் விரிவாகப் பதிவு செய்துள்ளன. இந்த வரலாற்று-சமூகத் தொடர்பை ஆராயும் இக்கட்டுரை, நவீன அறிவியல் ஆதாரங்களைக் கொண்டு சித்தர்களின் இந்த மருத்துவ அறிவுரைகளை மெய்ப்பிக்க முயல்கிறது. துளசியின் தாவர வேதியியல் (Phytochemistry) பகுப்பாய்வு, அதில் நிறைந்துள்ள சத்துக்கள் மற்றும் உயிரியல் சேர்மங்களை வெளிப்படுத்துகிறது. நவீன ஆய்வுகள், துளசிக்கு நோயெதிர்ப்புத் திறனைக் கட்டுப்படுத்தும் (Immunomodulatory), நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பு (Antimicrobial), மன அழுத்தத்தைத் தாங்கும் (Adaptogenic) மற்றும் ஆக்ஸிஜன் எதிர்ப்பு சக்தி (Antioxidant) போன்ற பல்வேறு மருத்துவ குணங்கள் உள்ளன என உறுதிப்படுத்தியுள்ளன. இந்த ஆய்வு, சித்த நூல்கள், அவற்றின் மொழிபெயர்ப்புகள் மற்றும் சமகால மருந்தியல், நுட்பவியல் மற்றும் மருத்துவ ஆய்வுகள் (Clinical trials) ஆகியவற்றை ஒருங்கிணைத்து முன்வைக்கிறது. முடிவாக, சித்த மருத்துவத்தின் ஆன்மீகம் மற்றும் மருத்துவம் சந்திக்கும் இந்த இருமுகப் பார்வை, பல இடங்களில் நவீன அறிவியல் கண்டுபிடிப்புகளுடன் இசைகிறது. இருப்பினும், சித்தக் கருத்துகளின் சில அம்சங்கள், அனுபவ அடிப்படையிலான (Empirical) அவர்களின் அணுகுமுறை மற்றும் காலத்திற் கேற்ற விளக்கத்தின் தேவை ஆகியவற்றை எடுத்துக்காட்டுகின்றன. இந்த ஆய்வு, ஒரு பாரம்பரிய அறிவு முறையை அறிவியல் ரீதியாகச் சரிபார்ப்பதன் மூலம், துளசியின் முழுமையான மருத்துவ மதிப்பை வலியுறுத்துகிறது.
Copyright (c) 2025 Dr. D. Dhinesh, Dr. V.C. Srinivasan, Dr. A. Lakshmi Duttai (Author) https://creativecommons.org/licenses/by/4.0
Cognitive Processing and Conceptualization in Tamil: A Psycholinguistic Review
Language has a significant impact on cognition, influencing how people perceive, categories, and emotionally understand the environment. One of the oldest surviving classical languages in the world, Tamil provides a useful foundation for investigating psycholinguistic phenomena outside of Indo-European contexts. To understand how Tamil's linguistic structures, including agglutinative morphology, contextual tense systems, and culturally embedded semantics affect cognitive processing and conceptualization, this review synthesizes the existing body of theoretical and empirical research. This review identifies possible ways that Tamil influences temporal, affective, and social cognition by integrating viewpoints from language relativity, cultural psychology, and bilingual cognition. It draws attention to existing research gaps and suggests avenues for further multidisciplinary investigation. According to research, Tamil's grammatical and cultural systems have an impact on how its speakers perceive the world, demonstrating the close connection between language, culture, and mind. மொழி அறிவாற்றலை ஆழமாக வடிவமைக்கிறது, அதன் தாக்கம் தனிநபர்கள் உலகை எவ்வாறு உணர்கிறார்கள், வகைப்படுத்துகிறார்கள் மற்றும் உணர்வுபூர்வமாக விளக்குகிறார்கள். உலகின் பழமையான வாழும் செவ்வியல் மொழிகளில் ஒன்றான தமிழ், இந்தோ-ஐரோப்பிய கட்டமைப்புகளுக்கு அப்பால் உளவியல் மொழியியல் நிகழ்வுகளை ஆராய்வதற்கு ஒரு மதிப்புமிக்க சூழலை வழங்குகிறது. தமிழின் மொழியியல் கட்டமைப்புகள் - திரட்டு உருவவியல், சூழல் சார்ந்த கால அமைப்புகள் மற்றும் கலாச்சார ரீதியாக உட்பொதிக்கப்பட்ட சொற்பொருள் - அறிவாற்றல் செயலாக்கம் மற்றும் கருத்தாக்கத்தை எவ்வாறு பாதிக்கிறது என்பதைப் புரிந்துகொள்ள, இந்த மதிப்பாய்வு ஏற்கனவே உள்ள தத்துவார்த்த மற்றும் அனுபவ இலக்கியங்களை ஒருங்கிணைக்கிறது. மொழியியல் சார்பியல், கலாச்சார உளவியல் மற்றும் இருமொழி அறிவாற்றல் ஆகியவற்றின் கண்ணோட்டங்களை ஒருங்கிணைத்து, இந்த மதிப்பாய்வு, தமிழ் தற்காலிக, உணர்ச்சி மற்றும் சமூக அறிவாற்றலை வடிவமைக்கும் சாத்தியமான பாதைகளை அடையாளம் காட்டுகிறது. இது தற்போதைய ஆராய்ச்சி இடைவெளிகளை எடுத்துக்காட்டுகிறது மற்றும் எதிர்கால இடைநிலை விசாரணைக்கான திசைகளை முன்மொழிகிறது. தமிழின் இலக்கண மற்றும் கலாச்சார அமைப்புகள் அதன் பேச்சாளர்கள் யதார்த்தத்தை எவ்வாறு உருவாக்குகிறார்கள் என்பதைப் பாதிக்கின்றன, இது மொழி, சிந்தனை மற்றும் கலாச்சாரம் ஆகியவற்றுக்கு இடையேயான ஆழமான ஒன்றையொன்று சார்ந்திருப்பதை வெளிப்படுத்துகிறது என்று கண்டுபிடிப்புகள் தெரிவிக்கின்றன.
Copyright (c) 2025 Dr. Prasanna Prabhu D (Author) https://creativecommons.org/licenses/by/4.0
இன்னா நாற்பது, இனியவை நாற்பது நூல்களில் நட்பின் அறநெறிப் பரிமாணங்கள்: ஓர் ஒப்பீட்டு ஆய்வு
Iniyavai Narpathu, one of the classical Tamil ethical texts, delves into the profound principles of friendship. This treatise illuminates the virtues of companionship, the discerning judgment of scholars, and the dangers of befriending malevolent individuals. It emphasizes that true friendship must be nurtured with wisdom—choosing the learned as allies, avoiding those devoid of compassion, and never speaking ill of a friend. The text warns that abandoning a true friend leads to suffering, while steadfast companionship remains an unwavering support in all circumstances. It also explores themes of generosity, loyalty, and the moral obligations between friends. The treatise succinctly captures the essence of virtuous friendships—relationships that endure beyond fleeting hardships and selfish gains. Through metaphors and ethical maxims, Iniyavai Narpathu guides readers in distinguishing genuine bonds from superficial ones. Phrases like "Thērin ārāyndhu pārthān thisaikkuthān" ("One must carefully examine the path before walking it") highlight the need for prudence in choosing companions. Similarly, "Yāththa – konḍa nāṭṭār" ("those bound by shared purpose") underscores the importance of mutual values in sustaining lasting friendships. This study explores these timeless teachings, offering reflections on how ancient wisdom remains relevant in today’s world—where trust, loyalty, and moral discernment continue to define meaningful human connections. சங்கம் மருவிய காலத்தின் அறநூல்களான இன்னா நாற்பது மற்றும் இனியவை நாற்பது ஆகியன, மனித வாழ்வின் மிக முக்கியமான அங்கமான நட்புறவு குறித்து வரையறுத்த நெறிமுறைகளை இந்த ஆய்வு விரிவாகப் பகுப்பாய்வு செய்கிறது. கபிலர் இயற்றிய இன்னா நாற்பது, நட்புறவில் துன்பம் விளைவிக்கக்கூடிய சூழல்கள் மற்றும் விலக்கப்பட வேண்டிய உறவுகள் (வஞ்சகர் நட்பு, வறுமையில் கைவிடுதல்) குறித்து எச்சரிக்கை செய்கிறது. பூதஞ்சேந்தனார் இயற்றிய இனியவை நாற்பதோ, நட்பு கொள்வதற்கும் வளர்ப்பதற்கும் இனிமை பயக்கும் வழிகளை (அறிவுடையோரைத் துணையாகக் கொள்ளுதல், நண்பனுக்கு நலம் செய்தல்) விவரிக்கிறது. இவ்விரண்டு நூல்களின் கோட்பாடுகளும், திருக்குறளின் நட்பு மற்றும் கூடாநட்பு அதிகாரங்கள் காட்டும் இலக்கணங்களுடன் ஒப்பிடப்பட்டு, நட்பின் தார்மீகச் செயல்பாட்டையும் (இடித்தல்), சமூகப் பயன்பாட்டையும் (நலஞ்செய்தல்) இக்காலகட்ட நீதி நூல்கள் எவ்வாறு ஒருமைப்பாட்டுடன் நிலைநிறுத்தின என்பதை ஆய்வு நிறுவுகிறது. நட்பின் தெரிவு, நிலைத்தன்மை, மற்றும் சமூக நல்லிணக்கம் ஆகிய மூன்று பரிமாணங்களில் இந்த அறநூல்களின் வழிகாட்டுதல்கள் சமகால வாழ்வுக்கும் பொருந்தும் விதத்தை இந்த அறிக்கை எடுத்துரைக்கின்றது.
பதிணெண் கீழ்க்கணக்கு (Pathiṉeṇ Kīḻkkaṇakku)
சங்கம் மருவிய காலம் (Sanga Maruviya Kālam)
Copyright (c) 2025 P. Saranya, Dr. S. Periyanayaki (Author) https://creativecommons.org/licenses/by/4.0
This research paper examines the concepts of health and medicine embedded with-in the ancient Tamil didactic text, Acharakovai (The Garland of Conduct), a work predominantly focused on detailing ethical and behavioral codes. The text outlines several crucial practices designed to be effective preventive healthcare measures: 1. Respiratory and Dental Health: Waking up early to breathe clean, oxy-gen-rich air is stressed as a means to prevent respiratory disorders. Similarly, brushing teeth with natural twigs (such as neem) is prescribed to maintain dental health and prevent tooth-related ailments. 2. Sensory Hygiene: Regularly washing the eyes with water is recommended to alleviate irritation, clear accumulated dirt, and protect against various eye diseases. 3. Digestive Safety: The text strictly advises against consuming food while ly-ing down, as this posture risks suffocation and potentially death. Food must be consumed while seated correctly. 4. Infection Control: Acharakovai mandates against spitting in public places and using items previously handled by others without proper cleaning, as these actions spread infectious diseases. Strict hygiene and sterilization pro-tocols are thus implied. 5. Neurological Protection: To prevent brain-related complications, the text advises against sleeping with the head pointed toward the North or South (வடதென் திசைகளில்). The good habits outlined in Acharakovai emphasize simple, practical lifestyle ad-justments that can shield one from disease. These ancient customs provide univer-sal, low-cost options for self-care, accessible to both the poor and the rich, thus es-tablishing Acharakovai as a pioneering work of preventive health guidance.
Copyright (c) 2025 K. Sathiyanathan, முனைவர் செ. பாலு (Author) https://creativecommons.org/licenses/by/4.0
சித்தர் வாக்கியங்களில் தொட்ட சினிங்கி: மருத்துவச் சிறப்புகள் மற்றும் ஆன்மீகப் பொருள்
The Sensitive Plant, Thotta Sinnungi (Mimosa pudica), with its distinctive characteristic of recoiling upon touch, holds a prominent position within the tradition of Siddha Medicine. This herb is extensively documented in Siddhar writings, not only for its profound therapeutic benefits but also for its deep-seated spiritual and symbolic import. This study employs an interdisciplinary approach, integrating perspectives from literary analysis, pharmacology, and phytochemistry, to explore this dual nature of Mimosa pudica. The research primarily investigates the depictions of Thotta Sinnungi within classical Siddha literature. These texts detail its comprehensive application across various ailments, including inflammatory conditions, gynecological disorders, wound healing, and urinary tract issues. Concurrently, the study delves into the spiritual and esoteric dimensions of the herb. In Siddhar texts, it is cited as a purifying force offering protection against negative energies and serves as a tool in specific meditative and spiritual practices. Its characteristic ‘recoiling’ nature also functions as a biological metaphor for the virtue of humility and self-control. A central objective of this research is to correlate these traditional claims with the findings of modern scientific investigations. Contemporary phytochemical research has identified biologically active compounds in Mimosa pudica, such as alkaloids and flavonoids. These findings provide a scientific basis for the traditionally described antimicrobial, anti-inflammatory, and diuretic effects. Ultimately, this study aims to bridge the ancient wisdom recorded in Siddha literary tradition with modern pharmacological evidence, promoting a holistic understanding of Thotta Sinnungi. This discourse highlights the enduring value of traditional knowledge for medicinal discovery and underscores its potential for future pharmaceutical development.
Copyright (c) 2025 Dr. V.C. Srinivasan, Dr. A. Lakshmi Duttai, Dr. K. Chanthanam, Dr. Padma (Author) https://creativecommons.org/licenses/by/4.0
The Azhagar Temple, located in Madurai, southern Tamil Nadu, stands as an important symbol of the spiritual, cultural, and literary heritage of the Tamils. Azhagar, also known as Sundararaja Perumal, is revered as one of the incarnations of Lord Vishnu. From Sangam literature to Bhakti literature, this temple and its deity have been frequently mentioned. Works such as Silappathikaram, Perumpanarruppadai, Nalayira Divya Prabandham, and the hymns of the Alvars repeatedly praise the glory of Azhagar and the significance of the temple. Notably, the Madurai Azhagar festival reflects the cultural unity and devotional spirit of Tamil society
Copyright (c) 2025 Dr. J. Kaveri (Author) https://creativecommons.org/licenses/by/4.0
திருக்குறளில் கல்வி பற்றிய ஒரு மூளைநரம்பியல் ஆய்வு
This study examines the concepts of education found in the Thirukkural, a text over two thousand years old, from the perspective of modern neuroscience. Valluvar emphasized the importance of education by dedicating a specific chapter (40) to 'Education' ('Kalvi'). The purpose of this research is to explain how the fundamental processes of learning, teaching, discipline, and skill development align with the functions of the human brain. During learning, the formation of new neural connections (synapses), the creation of new tissues (neurogenesis), and the brain's ability to reconfigure itself based on experience (neuroplasticity) are what develop a person into an expert in a specific field. The method of "flawless learning" (kasadara katral) described in the Thirukkural is deeply connected to higher-order cognitive functions, planning, and decision-making that occur in the brain's Prefrontal Cortex. Furthermore, the functions of the Hippocampus (which stores new information in memory), Mirror Neurons (which help in learning social behaviors by observing others), and the Amygdala (responsible for emotional memories) confirm the neurological basis for the education, discipline, and social learning mentioned by Valluvar. Therefore, this study establishes that Valluvar's thoughts on education are not merely ethical principles but a timeless repository of profound scientific truths that correspond with the human brain's processes of learning and development.
Copyright (c) 2025 Dr. M.A. Aleem (Author) https://creativecommons.org/licenses/by/4.0
This article explores the manifestation of feminist ideologies (Peṇṇiyac cintanaikaḷ) within S. Ramakrishnan’s prominent contemporary Tamil novel, Idakkai (The Left Hand). Historically, the dynamic between genders has been marked by inherent hierarchies, positioning women in roles of traditional dependence—relying sequentially on parents, husbands, and children. The study first contextualizes feminism as a critical movement designed to understand and dismantle these gendered complexities and discriminatory power structures, drawing upon established definitions that highlight the struggle against gender-based suffering. While women have achieved considerable success in modern fields, the influence of inherited patriarchal authority continues to limit their social mobility and status. Utilizing the socio-political arguments of pioneering reformists like Periyar (E.V. Ramasamy), who advocated for women's agency beyond domestic servitude, this paper analyzes the specific depiction of female characters and their social station within the narrative landscape of Idakkai. The central objective is to assess how S. Ramakrishnan’s work portrays women’s struggles for equality, autonomy, and socio-economic elevation in line with contemporary feminist demands. சமூக அமைப்பில் தொன்றுதொட்டு நிலவிவரும் ஆண், பெண் உறவுச் சிக்கல்கள், பாலினப் பாகுபாடுகள் மற்றும் பெண்களின் சார்பு வாழ்க்கை முறை ஆகியவை குறித்து பெண்ணியச் சிந்தனைகள் முக்கிய விவாதங்களை எழுப்புகின்றன. பெண்ணியம் என்றால் என்ன, அதன் இலக்குகள் என்னென்ன என்பதை வரையறுக்கும் நோக்கில் இக்கட்டுரை தொடங்குகிறது. பண்பாடு, அதிகாரம், பொருளாதாரம் ஆகிய தளங்களில் பெண்கள் இரண்டாமிடத்தில் வைக்கப்படும் நிலைப்பாட்டையும், பெண்கள் சமூக சமத்துவத்தை நாடுவதன் அவசியத்தையும் தந்தை பெரியார் போன்றோரின் கருத்துக்களை முன்வைத்து விவாதிக்கிறது. இவ்வாய்வானது எஸ். ராமகிருஷ்ணனின் ‘இடக்கை’ என்னும் நாவலை மையமாகக் கொண்டது. இந்த நாவலில் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ள பெண்களின் சமூகத் தகுதி நிலை, அதிகாரத்தின் மீதான அவர்களின் பங்கு, உரிமைகள் மற்றும் அவர்களுக்கு இழைக்கப்படும் பாகுபாடுகள் ஆகியவை பெண்ணியக் கண்ணோட்டத்தில் விரிவாக ஆய்வு செய்யப்படுகின்றன. இதன் மூலம், சமகால இலக்கியத்தில் பெண்ணியச் சித்திரங்கள் வெளிப்படுத்தப்படும் விதத்தையும், சமத்துவத்தை நோக்கிய பெண்களின் தேவைகளையும் இக்கட்டுரை வெளிப்படுத்துகிறது.
Copyright (c) 2025 S. Rose Rani, Dr. S. Sabhira Begum (Author) https://creativecommons.org/licenses/by/4.0
சித்த மருத்துவத்தில் வாழ்வியல் நோக்குகள்
Siddha Medicine is one of the most prominent ancient traditional medical systems originating from the Tamil civilization. This system is deeply rooted in human lifestyle, centering its philosophy on achieving equilibrium among the body, mind, and spirit. It fundamentally highlights the intrinsic and inseparable connection between individual health and daily living practices. The theoretical foundation of Siddha posits that robust health is the direct result of maintaining balance among the three vital humours, or Doshas—Vatham, Pitham, and Kabam. The comprehensive approach detailed within Siddha texts elaborates extensively on the critical roles played by dietary regimens, adequate sleep, physical exercise, disciplined seasonal conduct (Kala Ozhukkam), and mental stability in effective lifestyle management. Furthermore, the Siddha tradition prescribes systematic self-care methodology, including specific herbal remedies, traditional Yoga, focused Meditation, and Swasa Payirchi (respiratory exercises), all designed to enhance both physical and mental well-being. Across generations, Siddha scriptures have consistently emphasized the necessity of adhering to natural, disciplined living. They provide detailed recommendations for regulating diet, sleep, emotional responses, and activity levels based on a thorough understanding of one's inherent physical constitution (Deha Iyarkai). Siddha Medicine is emphatically asserted to be more than merely a curative system; it functions as a profound lifestyle philosophy guiding virtuous daily conduct. It serves as a powerful preventative framework against disease, paving the way for the attainment of longevity, deep inner peace, and holistic spiritual welfare. We recognize that the lifestyle perspectives offered by Siddha Medicine provide a comprehensive, natural method for restoring harmony and order—a vital tradition that holds immense significance and must not be overlooked amidst the rapid pace and inherent stresses of modern life.
Copyright (c) 2025 Dr. K. Santhanam, Dr. V.C. Srinivasan, Dr. A. Lakshmi Duttai, Dr. Padma. S (Author) https://creativecommons.org/licenses/by/4.0
சீதாயணம் புதினத்தில் சாதி என்னும் கருத்தாக்கம்
Human societies are sustained through shared cultural narratives, among which myths and literature play a crucial role in shaping and regulating collective life. These narratives often function to legitimize and reinforce the ideologies of the ruling classes, ensuring conformity and social order. Yet, within the same cultural framework, myths and literature also carry the potential to question authority and articulate dissent. The Ramayana, as a foundational myth, upholds caste hierarchies and consolidates social dominance through its symbolic structure. In contrast, Seethayanam reimagines and reclaims these very myths, exposing the historical realities and inner workings of caste oppression. Through its re-reading of myth, the novel cultivates a counter-discourse that challenges inherited hierarchies and affirms a resistant consciousness. This paper explores how Seethayanam conceptualizes caste and redefines myth as a site of ideological struggle and social critique. ஒரு சமூகத்தில் குழுவாகச் சேர்ந்து வாழும் மனிதர்களைப் பண்பாட்டு ரீதியிலான தொன்மங்களும் இலக்கியங்களும் ஒழுங்குப்படுத்திக் கட்டுப்படுத்துகின்றன. ஆளும் வர்க்கத்தின் கருத்தியல்களுக்குப் பெரும்பான்மை மக்களை இணங்கச் செய்யும் வேலையை இவை செய்கின்றன. அதே சமயத்தில் அதிகாரத்திற்கு எதிரான கருத்தியலையும் தொன்மங்களும் இலக்கியங்களும் கொண்டுள்ளன. இராமாயணத் தொன்மங்கள் சாதியக் கட்டமைப்பை உறுதிப்படுத்தி, ஆதிக்கத்தை நிலைநாட்டுவதாக அமைகிறது. அதே தொன்மங்களை மறுவாசிப்புச் செய்து படைக்கப்பட்ட சீதாயணம் புதினம் சாதியின் வரலாற்றையும் அதன் இயங்கியலையும் விளக்கி, அதற்கு எதிரான மனநிலையை உருவாக்கும் வகையில் அமைந்துள்ளது. சீதாயணம் புதினத்தின் வழியாக அறியலாகும் சாதி பற்றிய கருத்தாக்கம் என்னவென்பதை இக்கட்டுரை ஆராய்கிறது.
Copyright (c) 2025 Dr. Satheeswaran G (Author) https://creativecommons.org/licenses/by/4.0
This paper analyzes the domestic life and ethical framework of the hill-dwelling community (Kuravar) as portrayed in the Kurinci (mountain region) poems within the Sangam literature anthology, Kurunthogai. Recognizing that literature serves as a mirror reflecting the contemporary society, this study focuses on specific verses that illustrate the deep, affectionate, and virtuous relationship (Illaram) between the hero and heroine of the mountain lands. The analysis highlights that their marital union was founded solely on mutual, intense love and affection (Anbu) rather than pre-existing kinship, as exemplified by the famous verse, "Yāyum Nyāyum yār āgiyaro..." (Kurunthogai 40). Furthermore, the study examines the cultural ideals of compromise, eternal fidelity across lifetimes, and the emotional resilience shown during necessary separation (for seeking wealth or fulfilling duty), ultimately concluding that the Kurinci poems in Kurunthogai articulate a profound and sublime ethical standard of love and commitment among the hill dwellers. இக்கட்டுரையானது சங்க இலக்கியமான குறுந்தொகையில் உள்ள குறிஞ்சித் திணைப் பாடல்கள் வாயிலாக மலைவாழ் மக்களின் வாழ்வியல் மற்றும் அறநெறிகளை ஆராய்கிறது. இலக்கியம் ஒரு காலத்தின் சமுதாயத்தைப் பிரதிபலிக்கும் கண்ணாடியாகும் என்ற கருத்தின் அடிப்படையில், குறுந்தொகையிலுள்ள 401 பாடல்களில் வரும் குறிஞ்சித் திணைப் பாடல்கள் இக்கட்டுரைக்காக ஆய்வு செய்யப்பட்டன. இவர்களின் இல்லற (Domestic Life) வாழ்க்கை அன்பு, காதல், மற்றும் அறம் சார்ந்த வாழ்வாக அமைந்துள்ளது கண்டறியப்பட்டுள்ளது. குறிப்பாக, தலைவன் தலைவி உறவு என்பது இரத்த உறவுகளைக் கடந்து, செம்புலப் பெயல் நீர் போல அன்புடைய நெஞ்சங்கள் தாமே ஒன்றுபடுவதன் மூலம் உருவாகிறது. பிரிவின்றி வாழ்தல், விட்டுக்கொடுத்தல், மற்றும் மறுபிறவி தோறும் தொடரும் காதல் ஆகியவற்றின் மூலம் தலைவன் தலைவியின் பிணைப்பின் (Commitment) ஆழம் விளக்கப்பட்டுள்ளது. குறுந்தொகையில் மலைவாழ் மக்களின் ஆழமான காதலும் அறமும் ஒரு உயர்ந்த வாழ்வியல் தரத்தை நிலைநிறுத்துகிறது.
Copyright (c) 2025 S.Anandha Shainy, Dr. S. Geetha (Author) https://creativecommons.org/licenses/by/4.0
In this research article titled 'Short Tales from Multiple Perspectives,' we will extensively examine the concepts under the following headings: Introduction, Terminology, Definition and Etymology (Reason for the Name) of the Short Tale, the thoughts of Xavier Antony and L.A. Francis Xavier regarding Short Tales, explanations of Short Tales found in Moral Texts, Sangam Literature, Epics, and Poems, followed by a Conclusion and a Summary. Beyond merely cataloging these elements, our objective is to unravel the multifaceted nature of the short tale, tracing its evolution and enduring relevance across disparate cultural and historical landscapes. The initial sections will establish a robust theoretical framework, delving into the linguistic intricacies and conceptual boundaries that define this narrative form, addressing questions of brevity, narrative scope, and thematic concentration. Subsequently, by scrutinizing the critical insights offered by scholars like Xavier Antony and L.A. Francis Xavier, we aim to juxtapose diverse analytical approaches, understanding how different academic lenses shape our apprehension of these concise narratives. The heart of our investigation lies in the comparative analysis of short tales embedded within varied literary traditions—from the pithy didacticism of ancient moral texts to the rich anecdotal fabric of Sangam literature, and from the episodic grandeur found within epics to the concise expressive power of narrative poems. This panoramic survey seeks to illuminate not only the stylistic and structural commonalities but also the unique cultural inflections that distinguish short tales across these genres, ultimately revealing their pervasive role in shaping human understanding, transmitting wisdom, and preserving collective memory.
Copyright (c) 2025 J. Stanley Victor, Dr. Sabira Begum (Author) https://creativecommons.org/licenses/by/4.0
To understand the lifestyle of the people during the Sangam period, Sangam literature greatly assists us. Sangam literature clearly depicts various aspects such as the daily habits of the people of that era, their professions, key features of their culture, and developments in fields like education, economy, and art. As conveyed by the lines, "The world with its blooming flowers thrives because of the king," the lives of the people of that era were largely dependent on the king. The king's rule and his actions directly impacted the lives of the people. The Puram poems in Sangam literature, especially those focusing on kings and chieftains, serve as a mirror reflecting the lives of the people of that time. These poems primarily speak of the kings' valorous deeds, their generosity, their martial prowess, and their perspective on the people. Therefore, the main objective of this study is to bring forth information about the external life (i.e., outward aspects like politics, economy, society, warfare) of the Sangam period people through these Puram poems. Through this, we can gain a deeper understanding of an important period in our ancient civilization. சங்க கால மக்களின் வாழ்க்கை முறையைப் புரிந்துகொள்ள, சங்க இலக்கியங்கள் நமக்கு மிகப்பெரிய உதவியைச் செய்கின்றன. அக்கால மக்களின் தினசரி பழக்கவழக்கங்கள், அவர்களுடைய தொழில்கள், பண்பாட்டின் முக்கிய அம்சங்கள், கல்வி, பொருளாதாரம், கலை போன்ற பல்வேறு துறைகளில் ஏற்பட்ட வளர்ச்சிகள் என எல்லாவற்றையும் சங்க இலக்கியங்கள் தெளிவாகப் படம்பிடித்துக் காட்டுகின்றன. "மன்னன் உயிர்த்தே மலர்தலை உலகம்" என்ற வரிகள் உணர்த்துவது போல, அக்கால மக்களின் வாழ்வியல் பெரும்பாலும் மன்னனைச் சார்ந்தே அமைந்திருந்தது. மன்னனின் ஆட்சியும், அவனது செயல்களுமே மக்களின் வாழ்க்கையை நேரடியாகப் பாதித்தன. சங்க இலக்கியங்களில் இடம்பெறும் புறப்பாடல்கள், குறிப்பாக மன்னர்களையும் குறுநில மன்னர்களையும் மையமாகக் கொண்ட பாடல்கள், அக்கால மக்களின் வாழ்க்கையைப் பிரதிபலிக்கும் கண்ணாடியாகத் திகழ்கின்றன. இந்தப் பாடல்கள் பெரும்பாலும் மன்னர்களின் வீரதீரச் செயல்கள், அவர்களின் கொடைத்திறன், போர்த்திறன், மக்களின் மீதான அவர்களின் பார்வை ஆகியவற்றைப் பேசுகின்றன. எனவே, இந்தப் புறப்பாடல்கள் மூலம் சங்க கால மக்களின் புறவாழ்வின் (அதாவது, அரசியல், பொருளாதாரம், சமூகம், போர் போன்ற வெளித்தோற்றமான அம்சங்கள்) செய்திகளை வெளிக்கொணர்வதே இந்த ஆய்வின் முக்கிய நோக்கமாகும். இதன் மூலம், நாம் நம்முடைய பண்டைய நாகரிகத்தின் ஒரு முக்கியமான காலகட்டத்தைப் பற்றி ஆழமாகப் புரிந்துகொள்ள முடியும்.
Copyright (c) 2025 Dr. R. Ansaliya (Author) https://creativecommons.org/licenses/by/4.0
இந்து தமிழ் திசை நாளிதழ் எடுத்துரைக்கும் சுற்றுச்சூழல் மாசுபாடு
Ecology is a rapidly evolving scientific discipline, and our existence is intrinsically linked to Earth's diverse ecosystems. However, these vital environmental components—encompassing flora, fauna, elements, compounds, and mineral resources—are increasingly threatened by human self-interest, leading to widespread destruction. The environment is suffering from various forms of pollution, including water, air, marine, and light pollution. These issues contribute to significant environmental consequences such as climate change and global warming. Drawing insights from the 'Uyir Moochu' (Breath of Life) special page published in the 2024 Saturday edition of the Hindu Tamil Thisai newspaper, this paper critically examines the concepts and recommendations presented therein concerning environmental degradation and its far-reaching impacts. சூழலியல் என்பது தற்போது வளர்ந்து வரும் அறிவியல் துறையாகும். இந்தப் பூமியின் சுற்றுச்சூழல் அமைப்பில் தான் நாம் வாழ்கிறோம். மனிதனைச் சுற்றியுள்ள தாவரங்கள், பறவைகள், விலங்குகள், தனிமங்கள், சேர்மங்கள், கனிம வளங்கள் போன்ற பலவற்றையும் உள்ளடக்கிய இந்தச் சுற்றுச்சூழலானது மனிதனின் சுயநல எண்ணத்தால் இன்று அழிவை நோக்கிச் செல்கின்றன. சுற்றுச்சூழல் பல்வகையில் மாசுபாடு அடைந்துள்ளது. நீர், காற்று, கடல் மற்றும் ஒளி மாசுபாடு பற்றியும் அதன் விளைவுகளான காலநிலை மாற்றம் புவி வெப்பமயமாதல் பற்றியும் 2024ஆம் ஆண்டு வெளியான இந்து தமிழ் திசை சனிக்கிழமை நாளிதழின் 'உயிர் மூச்சு' சிறப்புப் பக்கத்தில் வெளியாகி உள்ளன. அறிவுறுத்தப்பட்ட அக்கருத்துக்களைப் பற்றி இக்கட்டுரை ஆராய்கிறது.
Copyright (c) 2025 D. Mary Marteena, Dr. D. Wilson (Author) https://creativecommons.org/licenses/by/4.0
தொகைச்சொற்களின் இலக்கணக் கட்டமைப்பு மற்றும் பொருண்மைப் புலப்பாட்டு ஆய்வு
"Thogai Sollgal" (தொகைச் சொற்கள்), beautifully termed as "condensed words" or "words that come in a hidden form," embody both the depth and conciseness of Tamil linguistic thought. In the Tamil grammatical system, compound words play a crucial role in achieving conciseness and richness of meaning. A compound word is formed when two or more words, by concealing (toking) the case markers, infixes of verbs, or other connecting elements that should exist between them, function as a single word. This study aims to deeply explore the socio-linguistic needs that led to the formation of compound words in the Tamil grammatical tradition, the ways they were classified based on Tolkappiyam and Nannool, and the evolutionary changes in their usage in modern Tamil. This study establishes that the grammatical structure, referred to by the verb 'togu-thal' (compounding) during the time of Tolkappiyar, was later clearly defined into six types (Case, Verb, Adjective, Simile, Conjunction, and Other-word compounds) by Nannoolar. Specifically, the extensive usage of 'anmozhiththogai' (other-word compounds) and the tendency of compound words (compounds) in modern Tamil to function similarly to compound words in creating pure Tamil terms are discussed. This study underscores the fundamental contribution of compound words to the Tamil language's tradition of lexical economy. தமிழ் இலக்கண அமைப்பில், சொற்சுருக்கம் மற்றும் பொருண்மச் செறிவு ஆகியவற்றை அடைவதற்கு தொகைச்சொற்கள் மிக முக்கியமான பங்களிப்பைச் செய்கின்றன. இரண்டு அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட சொற்கள் தங்களுக்குள் இருக்க வேண்டிய வேற்றுமை உருபுகளையோ, வினைச்சொல்லின் இடைநிலை உருபுகளையோ அல்லது பிற இணைப்பியல் கூறுகளையோ மறைத்து (தொக்கி) ஒரே சொல்லாக இயங்கும் நிலையே தொகைச்சொல் எனப்படுகிறது. இவ்வாய்வானது, தமிழ் இலக்கண மரபில் தொகைச்சொற்கள் உருவான சமூக-மொழியியல் தேவைகள், தொல்காப்பியம் மற்றும் நன்னூல் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் அவை வகைப்படுத்தப்பட்ட விதம், மேலும் நவீன தமிழில் அதன் பயன்பாட்டில் ஏற்பட்டுள்ள பரிணாம மாற்றங்கள் ஆகியவற்றை ஆழமாக ஆராய்வதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. தொல்காப்பியர் காலத்தில் 'தொகுதல்' என்ற வினைச்சொல் மூலமாக சுட்டப்பட்ட இலக்கண அமைவு, பிற்காலத்தில் நன்னூலாரால் தெளிவாக ஆறு வகைகளாக (வேற்றுமை, வினை, பண்பு, உவமை, உம்மை, அன்மொழி) வரையறுக்கப்பட்டமையை இவ்வாய்வு நிறுவுகிறது. குறிப்பாக, அன்மொழித்தொகையின் விரிவான பயன்பாடும், நவீன தமிழில் தூய தமிழ்ப் பதங்களை உருவாக்குவதில் கூட்டுச் சொற்கள் (Compounds) தொகைச்சொற்களைப் போலவே செயல்படும் போக்கும் விவாதிக்கப்படுகின்றன. தமிழ் மொழியின் சொல் சிக்கன மரபுக்கு தொகைச்சொற்கள் அளிக்கும் அடிப்படைக் கொடையை இவ்வாய்வு அடிக்கோடிட்டுக் காட்டுகிறது.
Copyright (c) 2025 Dr. A. Atheeswari (Author) https://creativecommons.org/licenses/by/4.0
சங்க இலக்கியம் காட்டும் பரதவர் வாழ்வும் பண்பாடும்
Literature serves as an invaluable mirror reflecting the life and ethos of a people. In this regard, Sangam literature, a venerable corpus of ancient Tamil poetry, stands as a priceless repository, safeguarding the intricate tapestry of life lived by ancient Tamils. Ancient Tamils ingeniously categorized land into five distinct ecological zones, known as thinai, each imbued with its unique flora, fauna, and human activities. Among these Aintinai (five thinai), the Neithal land, representing the coastal and maritime regions, forms the focus of this study. The primary objective of this research is to delve into the life and cultural constituents of the Neithal inhabitants (the Paratavar), specifically examining their social organization, modes of worship, ingrained beliefs, traditional occupations, marriage customs, and the profound practice of hospitality. ஒரு தேசத்தின் ஆன்மாவையும், அதன் மக்களின் ஆழமான மனதையும், அவர்களின் வாழ்க்கை முறையையும் அறிய வேண்டுமானால், அதைவிடச் சிறந்த சாட்சிகள் வேறில்லை – அவர்தம் இலக்கியங்களே! காலத்தின் கரங்களால் அழியாமல், தலைமுறைகளைக் கடந்து, நம்மை முன்னோர்களோடு உரையாட வைக்கும் அற்புதக் கருவூலங்கள் இலக்கியங்கள். அந்த வகையில், இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கும் முற்பட்ட தமிழர்களின் வாழ்வியலை, அவர்களின் கலாச்சாரப் புதையல்களை, இன்றைக்கும் நம் கண்முன் நிறுத்தும் பேழையாகத் திகழ்வது சங்க இலக்கியங்களே. பண்டைத் தமிழர்கள், இயற்கையோடு இயைந்து வாழ்ந்தவர்கள். அவர்கள் வாழ்ந்த நிலத்தை, அதன் வளமையைப் போற்றி, ஐந்தாகப் பிரித்தனர். ஆம், குறிஞ்சி, முல்லை, மருதம், நெய்தல், பாலை என ஐந்து திணைகளாக நிலத்தை வகைப்படுத்தி, ஒவ்வொரு திணைக்கும் உரிய தனித்துவமான வாழ்வியலையும், மக்களின் நம்பிக்கைகளையும், கடவுள் வழிபாடுகளையும், அவர்கள் மேற்கொண்ட தொழில்களையும், குடும்ப உறவுகளையும், விருந்தோம்பல் பண்பையும் நுட்பமாகப் பதிவு செய்துள்ளனர். இந்த ஐந்திணைகளில், கடலோரப் பகுதிகளையும், அதன் செழிப்பான வாழ்வியலையும் பிரதிபலிக்கும் நெய்தல் நிலமானது, எப்போதும் ஒரு தனிச்சிறப்பு வாய்ந்தது. சங்க இலக்கியங்கள் நெய்தல் நிலத்தைப் பலவாறு வர்ணிக்கின்றன. மீன்பிடித்தல், உப்பு விளைவித்தல் போன்ற தொழில்களை மையமாகக் கொண்ட அந்த மக்களின் வாழ்க்கை, இயற்கையின் சீற்றங்களோடு போராடியும், அதன் கொடைகளை மகிழ்ந்து ஏற்றும் அமைந்ததைக் காண முடிகிறது. அவர்களின் சமூக அமைப்பு எவ்வாறு இருந்தது, அவர்கள் வணங்கிய தெய்வங்கள் யாவை, அவர்களுக்கு இருந்த மாய யதார்த்த நம்பிக்கைகள் என்னென்ன, திருமணச் சடங்குகள் எவ்வாறு நடைபெற்றன, விருந்தினரை அவர்கள் எவ்வாறு உபசரித்தனர் – இவையனைத்தையும் விரிவாகவும், நுணுக்கமாகவும் ஆய்வு செய்வதே இந்த ஆய்வின் முதன்மையான நோக்கமாகும். சங்க இலக்கியங்களில் உறையும் நெய்தல் நில வாழ்வியலின் பல்வேறு பரிமாணங்களை வெளிக்கொணர்வதே இதன் உந்துசக்தியாக அமைகிறது.
Copyright (c) 2025 R. Lakshmi, Dr. S. Asic Hameed (Author) https://creativecommons.org/licenses/by/4.0
பதினெண்கீழ்க்கணக்கு கூறும் வாழ்வியல் விழுமியங்கள்
The Patiṉeṇkīḻkkaṇakku (The Eighteen Minor Works) form a significant corpus in Tamil literature, emerging during the post-Sangam era (c. 3rd to 5th century CE). While the earlier Sangam literature focused on Akam (Subjective life, mainly love) and Puṟam (Objective life, mainly war and heroism), these eighteen works, particularly the eleven didactic texts (Aṟanūlkaḷ), prioritize Aṟam (Virtue or Dharma) and establish a comprehensive moral framework for individual and social life. This research paper examines the core life values promulgated by these texts, especially Tirukkuṟaḷ and Nālaṭiyār. Key ethical values include the supremacy of Domestic Virtue (Illaram) based on love and duty; the importance of Giving (Īkai) and Hospitality (Viruntōmpal) as fundamental social obligations; and the insistence on Integrity (Vāymai) and Humility (Aṭakkam) in personal conduct. Furthermore, the texts stress the significance of Education (Kalvi) as the true, imperishable beauty. A crucial underlying theme is the doctrine of Impermanence (Nilaiyāmai), which urges individuals to perform good deeds while life and wealth endure. The Patiṉeṇkīḻkkaṇakku texts thus serve as a timeless moral compass, shaping the ethical and cultural identity of the Tamil society.
Copyright (c) 2025 D. Gomathi (Author) https://creativecommons.org/licenses/by/4.0
The literature that emerged during the Sangam period, especially during the Middle Sangam and the Late Sangam periods, is called Sangam literature. The total number of songs that we have today, sung by the great poets of the Sangam period, who were grammatically competent and had the ability to explain, is 2381. As a result of searching for Sangam songs, what we have found is the collection of songs. In this, the eight books have created various internal songs based on the basics. Among these, Kalithok is one of the eight books that are famous for their merit. These songs composed by Kalippa have the special feature of being Kali that attracts the learned. It is the opinion of Tolkappiyar that Kalippa is the best for singing internal songs. Since Kalippa is like a drama song mixed with dialogue, it has great importance for love here. In this way, in Kalithok, the love traditions are revealed through the conversations of the leader, the leader, the companion. Through this love, we can also see the life of our ancient Tamils. It is also possible to see that the Dalit songs are mixed with the life of our Tamil people சங்ககாலத்தில் கறிப்பாக இடைச்சங்க கடைச்சங்க காலத்தில் தோன்றிய இலக்கியங்களையே சங்க இலக்கியங்கள் என்கிறோம். இலக்கணச் செறிவும் விளக்கிய தகுதியும் உடையவர்களாகச் சங்க காலப் புலவர் பெருமக்களால் பாடப்பெற்ற வையாக இன்று நமக்கு கிடைக்கும் பாடல்கள் மொத்தம் 2381 ஆகும். சங்கப் பாடல்களை தேடியதன் விளைவாக நமக்கு கிடைத்தவை பாட்டும் தொகையும் ஆகும். இதில் எட்டுத்தொகை நூல்கள் பல்வேறு அகப்புறப் பாடல்களை அடிப்படைகளைக் கொண்டு உருவாக்க பெற்றுள்ளன. இதில் பாவினால் பெயர் பெற்ற எட்டுத்தொகை நூல்களுள் கலித்தொகையும் ஒன்றாகும். கலிப்பாவினால் இயற்றப்பட்டது இப்பாடல்களுக்கு கற்றோர் ஏத்தும் கலி என்ற சிறப்பு உண்டு. அகப் பாடல்களை பாடுவதற்கு கலிப்பாவே சிறந்தது என்பது தொல்காப்பியரின் கருத்தாகும். கலிப்பா என்பதில் உரையாடல் கலந்த நாடக பாடல் போல அமைந்துள்ளதால் இங்கே காதலுக்கு மிகுந்த சிறப்பை பெற்றுள்ளது இவ்வகையிலே கலித்தொகையில் தலைவன் தலைவி தோழி இவர்களின் உரையாடல்கள் வழியாக காதல் மரபுகள் புலப்படுகின்றன. இக் காதலின் வழியாக நம் பண்டைய தமிழரின் வாழ்வியலையும் காண முடிகிறது. தலித் தொகை நம் தமிழ் மக்களின் வாழ்வியலோடு ஒன்றாக கலந்துள்ளன என்பதையும் அறிய முடிகிறது.
Copyright (c) 2025 Dr R. Vanithamani (Author) https://creativecommons.org/licenses/by/4.0
சங்க இலக்கியங்களில் மனிதனுக்கும் சமூகத்திற்குமான முரண்பாடுகள்
Sangam literature can be described as a treasure trove of Tamil societal life. Through these literary works, we can understand the lifestyle, art, culture, traditions, and values of the ancient Tamils. Although Sangam-era people lived with various social structures, they experienced a life marked by contradictions with the people and society around them. Notably, these included the imposition of lifestyle practices against women. This research paper aims to highlight that the continuation of these practices even in the current computer-driven century signifies the enduring impact of those ancient times on the present day. சங்க இலக்கியங்கள் தமிழ்ச்சமூகத்தின் வாழ்வியல் களஞ்சியம் என்று குறிப்பிடலாம். இவ்விலக்கியங்கள் மூலம் பண்டைய தமிழர்களின் வாழ்வியல், கலை, பண்பாடு, கலாச்சாரம், விழுமியங்கள் ஆகிய எல்லாவற்றையும் அறிந்து கொள்வதற்கு ஏதுவாக சங்க இலக்கியங்கள் காணப்படுகின்றன. சங்ககால மக்கள் பல்வேறு கட்டமைப்புகளோடு வாழ்ந்திருந்தாலும் சமூக மக்களோடும் சமுதாயத்தோடும் முரண்பட்ட வாழ்க்கையை வாழ்ந்துள்ளனர். அவற்றிலும் குறிப்பாக பெண்களுக்கு எதிரான வாழ்வியல் நடைமுறைகளை புகுத்தியுள்ளனர். இந்த நடைமுறைகள் கணினிமயமான இந்நூற்றாண்டிலும் தொடர்ந்து கொண்டிருப்பது என்பது அன்றைய காலங்களின் தாக்கம் இன்றைய காலத்திலும் இருக்கின்றது என்பதை உணர்த்துவதே இக்கட்டுரையாகும்.
Copyright (c) 2025 Dr. C. Ragu (Author) https://creativecommons.org/licenses/by/4.0
கவிஞர் நா. முத்துக்குமாரின் படைப்புகளில் சமூகச்சிந்தனைகள்
Social progress is indispensable for a nation's advancement. While it is natural for individuals to prioritize their own families, extending that concern to human society exemplifies the true nobility of humanitarianism. Poet Na. Muthukumar, a profound lover of society, disseminated positive and transformative ideas for societal well-being through his literary works. These seeds, whether blossoming into towering trees or enriching the very soil, invariably serve the greater good of society. This article critically examines how Muthukumar keenly observed everyday occurrences, highlighted societal anomalies and injustices through his prolific writings, and effectively fostered public awareness and critical thinking. நாடு வளர்ச்சிப்பாதையில் செல்வதற்கு சமூக முன்னேற்றம் இன்றியமையாதது ஆகும். மனிதன் ஒவ்வொருவனும் தத்தம் குடும்பத்தின் மீது அக்கறை கொள்வது இயல்பு. ஆனால் மனித சமுதாயத்தின் மீது அக்கறை கொள்வது மனித நேயத்தின் மாண்பு ஆகும். அவ்வாறு சமுதாயத்தை நேசித்த கவிஞர் நா. முத்துக்குமார் தன் படைப்புகளின் வழி சமூகத்திற்கான நற்சிந்தனைக் கருத்துகளை விதைத்துச் சென்றுள்ளார். இவ்விதைகள் எதிர்காலத்தில் மரமாகலாம். இல்லையெனில் நிலத்திற்கு உரமாகலாம். எதுவானாலும் சமூகத்திற்கு நன்மைதான். அன்றாடம் நடக்கும் நிகழ்வுகளைக் கூர்ந்து நோக்கி, இச்சமூகத்தில் நடைபெறும் அவலங்களை தன் படைப்புகளின் வழி சுட்டிக்காட்டி மக்களுக்கு விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்தும் விதத்தை ஆய்வதாக இக்கட்டுரை விளங்குகிறது.
Copyright (c) 2025 Mr. A. Gokulkannan (Author) https://creativecommons.org/licenses/by/4.0
மலேசிய தமிழ் நாவல்கள் — போக்குகள், பரிணாமம் மற்றும் விமர்சனத் தீர்மானம்
Malaysian Tamil novels are profound and ideologically clear-sighted creations, reflecting diverse intellectual experiences, and have evolved and enriched over time through various transformations. These novels reflect issues such as identity politics, migration-related ideologies, class oppression, cultural dialogues, human relationships, and emotions. From a modern perspective, they also journey towards critical understandings beyond these aspects. Through literary criticism, the significance of these novels, their social awareness, and political spaces are comprehensively analyzed. மலேசிய தமிழ் நாவல்கள் ஆழமான, தெளிவான பார்வை கொண்ட கருத்தியலை சார்ந்த படைப்புகள், பல்வேறு சிந்தனை சார்ந்த அனுபவங்களின் பிரதிபலிப்பாக, காலப்போக்கில் வேறுபட்ட பரிணாமங்களைக் சந்தித்து செழுமை அடைந்து உள்ளது. அடையாள அரசியல், இடம்பெயர்வு சார்ந்த கருத்தியல், வர்க்க ஒடுக்குமுறை மற்றும் கலாச்சார உரையாடல்கள் அதன் மனித உறவுகள் மற்றும் உணர்வுகள் போன்ற விடயங்களை இந்நாவல்கள் பிரதிபலிக்கின்றன. நவீன பார்வையில், இவைத் தாண்டிய விமர்சனத் புரிதல்களை நோக்கியும் பயணிக்கின்றன. இலக்கிய விமர்சனத்தின் வாயிலாக இந்நாவல்களின் முக்கியத்துவம், சமூக விழிப்புணர்வு சார்ந்தும் , அரசியல் இடைவெளிகளும் சுருண்மையுடன் பகுப்பாய்வு செய்யப்படுகின்றன.
Copyright (c) 2025 S. Pradeepa (Author) https://creativecommons.org/licenses/by/4.0
மெய்ப்பாட்டியல் நோக்கில் சக்திஜோதி கவிதைகள்
நவீன இலக்கியப் பரப்பில், புதுக்கவிதைகள் தனித்துவமானதொரு இடத்தைப் பிடித்து, வாசக மனங்களில் நீங்காச் சிம்மாசனம் அமைத்து அமர்ந்துள்ளன. அவை வெறும் காலத்தின் பதிவுகளாக மட்டுமன்றி, கடந்த காலத்தின் நறுமணத்தையும், அதன் ஆழமான வேர்களையும் சுமந்து நிற்பவை. இந்த வகையில், சக்திஜோதி எனும் கவிஞரின் படைப்புகள், காலத்தின் எல்லையைத் தாண்டி, நம்மை வியப்பின் விளிம்பிற்கு இட்டுச் செல்கின்றன. இக்கட்டுரை, அவர் ஆற்றியுள்ள கவிதைப் பணியை விரிவாக ஆராய்கிறது. குறிப்பாக, நவீன வாழ்வின் சிக்கல்களையும், அன்றாட நிகழ்வுகளின் பிரதிபலிப்புகளையும் தனது கவிதைகளில் ஏந்தி நிற்பதோடு மட்டுமல்லாமல், அறியாமலே, மூவாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் தொல்காப்பியர் வகுத்தளித்த மெய்ப்பாட்டுக் கூறுகளின் சாயல்களையும் தன்னகத்தே கொண்டிருப்பதை ஆழ்ந்து நோக்குகிறது. இக்கட்டுரையானது, சக்திஜோதியின் கவிதைப் பயணத்தை ஒரு அறிமுகப் பார்வையுடன் தொடங்குகிறது. அவரது இலக்கியப் பின்புலம், அவரது சிந்தனைகளை வடிவமைத்த சூழல்கள், மற்றும் அவர் இதுவரை படைத்துள்ள கவிதை நூல்கள் பற்றிய விரிவான தகவல்கள் இங்கு அலசப்படுகின்றன. பின்னர், கட்டுரையின் மையப் புள்ளியான தொல்காப்பிய மெய்ப்பாட்டுக் கூறுகளின் பரிமாணங்களுக்குள் நாம் நுழைகிறோம். மெய்ப்பாடு என்பது, ஒரு இலக்கியப் படைப்பில் வெளிப்படும் உணர்ச்சிகளின் ஆழத்தையும், அதன் நுட்பமான சித்தரிப்பையும் குறிக்கும். தொல்காப்பியர், குறிப்பாகப் பொருளதிகாரத்தில், மெய்ப்பாடுகளைப் பலவாறாகப் பிரித்து, அவற்றின் வகைகளையும், அவை வெளிப்படும் விதங்களையும் நுட்பமாக விளக்கியுள்ளார். இந்த ஆய்வு, சக்திஜோதியின் புதுக்கவிதைகளில் வெளிப்படும் சில குறிப்பிட்ட மெய்ப்பாட்டுக் கூறுகளை, தொல்காப்பியத்தின் வரையறைகளுடன் ஒப்பிட்டு ஆராய்கிறது. அவரது கவிதைகளில் காணப்படும் மகிழ்ச்சி, துயரம், கோபம், வியப்பு, அச்சம், அருவருப்பு, நகை போன்ற உணர்வுகளின் சித்தரிப்பு, தொல்காப்பியர் குறிப்பிட்ட மெய்ப்பாடுகளுடன் எவ்வாறு இயைந்து நிற்கிறது என்பதை எடுத்துக்காட்டுகளுடன் விளக்குகிறது. இந்த ஒப்பாய்வு, நவீனக் கவிதைகளில் பழமையின் செழுமை எவ்வாறு மறைமுகமாகப் புதைந்துள்ளது என்பதையும், இலக்கிய மரபுகள் காலமெனும் சுழற்சியிலும் எவ்வாறு தம்மைப் புதுப்பித்துக் கொள்கின்றன என்பதையும் நமக்கு உணர்த்தும். சக்திஜோதியின் கவிதைகள், வெறுமனே வார்த்தைகளின் கோர்வையல்ல, அவை காலத்தின் குரல்களையும், தொன்மையான உணர்வுகளின் எதிரொலிகளையும் ஒருங்கே சுமந்து நிற்கும் உயர்தரப் படைப்புகள் என்பதே இக்கட்டுரையின் முக்கிய சாராம்சம். Modern poetry, a vibrant and ever-evolving force, has firmly established itself as a cornerstone of contemporary literary expression. Its reach extends beyond the mere chronicling of current affairs; it delves into the depths of memory, weaving narratives that not only reflect the present but also resonate with the echoes of bygone eras. This article undertakes an exploration of this fascinating intersection, specifically examining how the works of Shaktijothi, a notable modern poet, encapsulate elements reminiscent of ancient epic poetry, a tradition forged some three millennia ago. To fully appreciate this intricate connection, we will commence with an introduction to Shaktijothi, shedding light on his background and his unique place within the poetic landscape. Subsequently, we will delve into the body of his poetic creations, identifying the key works that bear this epic resonance. The core of our analysis will then focus on dissecting specific elements within these poems – be it through the poet's handle on language, the expansive stretch of his thematic concerns, the carefully applied makeup of his imagery, the subtle ways he can adjust traditional forms for modern sensibilities, or the meticulous brush strokes of his narrative construction – that draw a compelling parallel to the grand traditions of ancient epic poetry. Through this examination, we aim to illuminate the enduring legacy of epic poetry and its surprising manifestations in the heart of modern verse.
Copyright (c) 2025 A. Booma, Dr. M. Kannammal (Author) https://creativecommons.org/licenses/by/4.0
பிற்கால ஆற்றுப்படை இலக்கியங்களின் பொருண்மை மாற்றங்கள்
Many new literary genres have emerged in the Tamil literary landscape over time. These genres are created in harmony with the traditions laid down by their ancestors and with the innovations of the changing times as their main theme. The tendency of poets to use contemporary lifestyle practices as literary themes is increasingly seen in today's Tamil literary world. Based on some of the primary elements of earlier literary forms, poets create contemporary literary forms that are relevant to the changing times The Aatrupadai, which are the extra books of the Pattupada set in the Sangappanuval, an ancient Tamil literature, have the distinction of illustrating the life traditions of the artists. During the Aatrupadai Prabandha period, many Aatrupadai books emerged as a separate literature. Subsequently, it can be seen that in modern times, they are being sung with many changes in content and in a context that suits the context. This article examines the origins of such literary works, their development, definition, and changes in meaning in the literary world. தமிழிலக்கியப் பரப்பில் காலங்காலமாகப் பல புதிய இலக்கிய வகையினங்கள் (genres) உருவாகியுள்ளன. இவை, முன்னோர்கள் வகுத்தளித்த மரபுகளோடு இயைந்தும், மாறிவரும் காலத்திற்கேற்ற புதுமைகளை முதன்மைக் கருப்பொருளாகக் கொண்டும் படைக்கப்படுகின்றன. கவிஞர்கள் சமகால வாழ்க்கை நடைமுறைகளை இலக்கியக் கருப்பொருளாக்கும் போக்கு இன்றைய தமிழிலக்கிய உலகில் பெருகியிருப்பதைக் காணமுடிகிறது. முந்தைய இலக்கிய வடிவங்களின் சில அடிப்படைக் கூறுகளையும், அதன் முதன்மைக் கூறுகளையும் அடிப்படையாகக் கொண்டு, மாறிவரும் காலத்திற்குப் பொருத்தமான சமகால இலக்கிய வடிவங்களை கவிஞர்கள் உருவாக்குகின்றனர். பழந்தமிழிலக்கியமான சங்கப் பனுவலில் உள்ள பத்துப்பாட்டுத் தொகுப்பில் அமைந்துள்ள ஆற்றுப்படை நூல்கள், அக்காலக் கலைஞர்களின் வாழ்வியல் மரபுகளைச் சித்திரிக்கின்ற தனிச்சிறப்பைப் பெற்றுள்ளன. பிற்கால ஆற்றுப்படைப் பிரபந்தம் எனும் காலகட்டத்தில், பல ஆற்றுப்படை நூல்கள் தனித்ததோர் இலக்கியமாகச் செழித்து வளர்ந்தன. அதன் பின்னரே, நவீன காலத்தில் ஆற்றுப்படை நூல்கள் உள்ளடக்கத்தில் பல மாற்றங்களுடன், சூழலுக்குப் பொருத்தமான ஒரு பின்னணியில் பாடப்படுவதைக் காணமுடிகிறது. இக்கட்டுரை, அத்தகைய இலக்கியப் படைப்புகளின் தோற்றம் (origins), அவற்றின் வளர்ச்சி, இலக்கணம் (definition) மற்றும் இலக்கிய உலகில் அவை அடைந்த பொருள் மாற்றங்கள் (changes in meaning) குறித்து விரிவாக ஆராய்கிறது.
Copyright (c) 2025 Ishwarya C, Dr. N. Bhagawathiammal (Author) https://creativecommons.org/licenses/by/4.0
Languages are the root of the cultural diversity of South India. In this rich landscape, Tamil and Telugu, two Dravidian languages, stand out with their monumental literary traditions and social contributions. Although belonging to the same Dravidian family, they differ in their unique pronunciation, grammar, script, and vocabulary. Exploring the similarities and differences between these two languages will be a fascinating journey for language enthusiasts. This article elaborates on the origins, linguistic characteristics, and cultural relevance of both Tamil and Telugu languages, comparing them in detail. தென்னிந்தியாவின் கலாச்சாரப் பன்முகத்தன்மைக்கு மொழிகள் ஆணிவேராக அமைந்துள்ளன. இந்த வளமான நிலப்பரப்பில், தமிழ் மற்றும் தெலுங்கு ஆகிய இரு திராவிட மொழிகள், தங்கள் பிரம்மாண்டமான இலக்கிய மரபுகளாலும், சமூகப் பங்களிப்பாலும் தனித்துவம் பெற்று விளங்குகின்றன. ஒரே திராவிடக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த மொழிகளாக இருந்தாலும், அவை தங்கள் தனித்துவமான உச்சரிப்பு, இலக்கணம், எழுத்து வடிவம் மற்றும் சொற்களஞ்சியத்தால் வேறுபடுகின்றன. இந்த இரண்டு மொழிகளுக்கு இடையிலான ஒற்றுமைகளையும் வேற்றுமைகளையும் ஆராய்வது, மொழி ஆர்வலர்களுக்கு ஒரு கவர்ச்சியான பயணமாக அமையும். இந்தக் கட்டுரை தமிழ் தெலுங்கு ஆகிய இரு மொழிகளின் தோற்றம், மொழியியல் பண்புகள் மற்றும் கலாச்சாரப் பொருத்தங்களை விரிவாக ஒப்பிடுகிறது.
Copyright (c) 2025 Dr. Kamaraj S (Author) https://creativecommons.org/licenses/by/4.0
In the history of Tamil literature, proverbs and the dialogues of the Kurunthokai are closely related to the lives of the people. Among these, Pazhamozhi Nanuru holds a significant place. This work compiles proverbs covering various fields such as politics, social ethics, humanism, and economics. Notably, it includes many proverbs related to kings. The aim of this study is to identify the proverbs related to kings in Pazhamozhi Nanuru, to highlight their political and social basis, and to explain the system of governance of that era through literature. In this book, kings are depicted in various ways such as being just, generous givers, brave in battle, and concerned about the welfare of the people. This shows that the position of the king in the Tamil society of that time was elevated, and the system of governance was intertwined with ethics, righteousness, and military prowess. This study examines kings from a literary perspective. This research serves as an excellent literary foundation for understanding the political values and governance policies of Tamil society. Furthermore, this study gains importance in demonstrating how political history and cultural values are disseminated in society through proverbs. தமிழ் இலக்கிய வரலாற்றில் பழமொழிகளும் குறுந்தொகைச் சொல்லாடல்களும் மக்களின் வாழ்வியலுடன் நெருங்கிய தொடர்புடையவை. அவற்றில் சிறப்பிடம்பிடிக்கும் ஒரு முக்கியமான நூல் பழமொழி நானூறு ஆகும். இந்நூல் அரசியல், சமூக நெறி, மனிதநேயம், பொருளாதாரம் போன்ற பல துறைகளைக் கொண்ட பழமொழிகளைத் தொகுத்து வழங்குகிறது. குறிப்பாக, மன்னர்கள் குறித்த பல பழமொழிகள் இதில் இடம்பெற்றுள்ளன. இவ்வாய்வின் நோக்கம், பழமொழி நானூற்றில் இடம்பெறும் மன்னர் தொடர்பான பழமொழிகளை அடையாளம் காணுதல், அவற்றின் அரசியல் – சமூக அடிப்படையைக் கோடிட்டுக் காட்டுதல், மேலும் அந்தக் கால அரசாட்சி அமைப்பை இலக்கியத்தின் வழி விளக்குதல் ஆகும். இந்நூலில் மன்னர்கள் நீதிமான், பரிசளிப்பவர், வீரத்தால் சிறந்தவர், மக்கள் நலனில் அக்கறை கொண்டவர் எனப் பல்வேறு வகைகளில் சித்தரிக்கப்படுகின்றனர். இது அக்காலத் தமிழ்ச் சமூகத்தில் மன்னனின் நிலை உயர்ந்ததாகவும், அரசாட்சி முறை நெறி, அறம், போர்திறன் ஆகியவற்றோடு இணைந்திருந்ததையும் காட்டுகிறது. இவ்வாய்வில், மன்னரைப் பற்றி இலக்கியவியல் கோணத்தில் ஆராயப்படுகின்றது. இவ்வாய்வு தமிழ் சமூகத்தின் அரசியல் விழுமியங்களையும் ஆட்சிக் கொள்கைகளையும் வெளிப்படுத்தும் சிறந்த இலக்கிய அடிப்படையாக அமைகிறது. மேலும், பழமொழிகளின் வழி அரசியல் வரலாறு மற்றும் பண்பாட்டு மதிப்பீடுகள் எவ்வாறு சமூகத்தில் பரவியுள்ளன என்பதற்கும் இவ்வாய்வு முக்கியத்துவம் பெறுகிறது.
Copyright (c) 2025 A. Nandhakumar (Author) https://creativecommons.org/licenses/by/4.0
The Thirukkural, revered as the "Universal Veda" (Ulagap Podhumarai) and a pinnacle of world literature, stands as a fundamental moral text offering essential truths and philosophical insights for human society. This epic work, continually yielding new interpretations, serves as an indispensable guide to ethical living, steering humanity towards virtue. Its profound impact is echoed in the proverb, "Aalum and Velam (barks) strengthen the tooth; Naalum and Irandum (Naaladiyar and Thirukkural) strengthen the word," underscoring its foundational role in shaping refined discourse. As the epicenter of Tamil culture, the Thirukkural significantly guides the Tamil populace toward elevated standards of life. Enduring as a source of nectarine knowledge and strength, it contains immeasurable wealth, offering boundless and fresh meanings like an inexhaustible river to all seekers. Within its vast scope, Thiruvalluvar notably elevates the dignity of women, placing them in significant positions across numerous couplets, a sentiment echoed by poet Bharathiyar's pronouncements on female equality and prosperity, and by ancient Tamil texts like Naanmani kadigai and Narrinai that praise women as household lights and mansion lamps. The Thirukkural powerfully advocates for the eradication of social disparities against women, emphasizing their high esteem and independent individuality, recognizing that honoring womanhood leads to societal prosperity. This article intends to delve into these vital concepts concerning women as meticulously recorded by Valluvar. "உலகப் பொதுமறை" என்றும், உலக இலக்கியங்களில் ஒரு சிகரமாகவும் போற்றப்படும் திருக்குறள், மனித சமூகத்திற்கான அத்தியாவசிய உண்மைகளையும், தத்துவார்த்த ஞானங்களையும் வழங்கும் ஒரு அடிப்படையான அற நூல் ஆகும். தொடர்ச்சியாகப் புதிய விளக்கங்களைத் தரும் இந்த மகத்தான நூல், மனிதகுலத்தை நல்வழிப்படுத்தி, அற வாழ்வை நோக்கி வழிநடத்தும் ஒரு தவிர்க்க முடியாத வழிகாட்டியாகத் திகழ்கிறது. இதன் ஆழமான தாக்கம், "ஆலும் வேலும் பல்லுக்குறுதி, நாலும் இரண்டும் சொல்லுக்குறுதி" என்ற பழமொழியில் எதிரொலிக்கிறது. இது செம்மையான உரையாடலை உருவாக்குவதில் அதன் அடிப்படையான பங்களிப்பைப் பறைசாற்றுகிறது. தமிழ் கலாச்சாரத்தின் மையமாக விளங்கும் திருக்குறள், தமிழ்ப் populace-ஐ உயரிய வாழ்க்கை நெறிகளை நோக்கி வழிநடத்துவதில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது. அமுத nectarine அறிவு மற்றும் வலிமையின் ஆதாரமாக நிலைத்து நிற்கும் இது, அளவற்ற செல்வத்தைக் கொண்டுள்ளது. இது அருந்தவமான ஆற்றைப் போல, தகுதியான அனைவருக்கும் எல்லையற்ற, புத்தாக்கமான அர்த்தங்களை வழங்குகிறது. அதன் பரந்த நோக்கத்திற்குள், திருவள்ளுவர் குறிப்பாக பெண்களின் கண்ணியத்தை உயர்த்திப் பிடித்து, பல குறட்பாக்களில் அவர்களை முக்கிய நிலைகளில் வைத்துள்ளார். இந்தக் கருத்தை, கவிஞர் பாரதியாரின் பெண் சமத்துவம் மற்றும் செழிப்பு குறித்த கூற்றுகளும், நாண்மணி கடிகை மற்றும் நற்றிணை போன்ற பண்டைய தமிழ் நூல்கள் பெண்களை இல்லத் தீபங்களாகவும், மாளிகைத் விளக்குகளாகவும் போற்றிப் புகழ்ந்ததும் எதிரொலிக்கின்றன. திருக்குறள், பெண்கள் மீதான சமூகப் பாகுபாடுகளை ஒழிப்பதற்கு வலிமையாக வாதிடுகிறது. பெண்களின் உயரிய மதிப்பையும், அவர்களின் தனித்துவமான அடையாளத்தையும் வலியுறுத்துகிறது. பெண்மையை மதிப்பது சமூகச் செழிப்புக்கு வழிவகுக்கும் என்பதை அங்கீகரிக்கிறது. இந்த உரை, வள்ளுவர் நுட்பமாகப் பதிவு செய்துள்ள பெண்களைப் பற்றிய இந்தக் கருத்தியல் கருத்துக்களை ஆராய்வதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது.
Copyright (c) 2025 M. Jeyarani (Author) https://creativecommons.org/licenses/by/4.0
தமிழ் முஸ்லிம் நாவல்களில் கீரனூர் ஜாகிர்ராஜாவின் படைப்புகள் - ஓர் ஆய்வு
The tapestry of Tamil literature, rich with its diverse voices and perspectives, often finds itself grappling with the complex portrayal of its various communities. Among the many authors who have contributed to this nuanced understanding, Keeranur Jagirdar stands out for his potent and introspective depictions of the Muslim community. His works are not mere narratives; they are windows into the soul of a community often relegated to the periphery, offering a compelling exploration of identity, socio-economic realities, and the intricate dance between tradition and modernity. Jagirdar’s strength lies in his deliberate and artful use of language. He eschews superficial stereotypes, instead weaving a linguistic fabric that mirrors the lived experiences of his characters. The vernacular, infused with the rhythms and nuances of Muslim colloquialisms, grants an authenticity that immediately immerses the reader in their world. This linguistic choice is not an embellishment but a fundamental tool that shapes the very form of his narratives. His stories often adopt a conversational tone, allowing for a more intimate and relatable portrayal of his characters' thoughts, struggles, and aspirations. This narrative style, coupled with a deeply empathetic authorial stance, allows for the unveiling of social-economic issues in a way that bypasses didacticism. Poverty, the precariousness of livelihood, the impact of historical injustices, and the quiet dignity in the face of adversity are not presented as abstract problems but as lived realities woven into the fabric of his characters' daily lives. The social-economic underpinnings of the Muslim community are thus brought to the forefront through subtle yet powerful storytelling. Jagirdar masterfully illustrates how economic disparities, often exacerbated by socio-political marginalization, shape individual choices and collective destinies. His characters often navigate a landscape where their economic standing intersects with their religious and cultural identity, leading to unique challenges and triumphs. The impact of Jagirdar's writings on broader social, political, and identity-based discussions is undeniable. By offering an insider's perspective, he challenges monolithic perceptions and encourages a more nuanced understanding of the Muslim experience in Tamil Nadu. His works have served to foster critical engagement with issues of minority rights, religious pluralism, and the construction of identity in a post-colonial, diverse society. They prompt readers to question pre-conceived notions and engage in a dialogue about the complexities of belonging and recognition. In essence, Keeranur Jagirdar's oeuvre serves as a crucial primary source for understanding the internal.
Copyright (c) 2025 Dr. J. Krishnakumari (Author) https://creativecommons.org/licenses/by/4.0
In the history of Tamil literature, Thiruvasagam holds a unique place among spiritual texts. Considered one of the four primary Agamas of Saivism, this work was composed by a devotee of Shiva named Manikkavasagar. The text conveys that the ultimate state of the soul is to approach God through love, knowledge, and experience, and attain surrender at His feet. Thiruvasagam stands as a timeless literary work, an expression of profound spiritual experience, and a mature form of devotional literature. This article aims to explore Thiruvasagam in detail from various angles and bring forth its multifaceted nature. தமிழ் இலக்கிய வரலாற்றில், ஆன்மீகப் பனுவல்களுள் தனக்கென ஒரு தனித்துவமான இடத்தைப் பெற்றுள்ள இலக்கியப் படைப்பு திருவாசகம். சைவ சமயத்தின் நான்கு முக்கிய ஆகமங்களுள் ஒன்றாகக் கருதப்படும் இந்நூல், மாணிக்கவாசகர் என்னும் சிவபக்தரால் இயற்றப்பட்டது. இறைவனை அன்பாலும், அறிவாலும், அனுபவத்தாலும் அணுகி, அவன் திருவடியில் சரணாகதி அடைவதே ஆன்மாவின் உன்னத நிலை என்பதை இந்நூல் உணர்த்துகிறது. thyme-series, காலத்தால் அழியாத இலக்கியமாகவும், ஆழ்ந்த ஆன்மீக அனுபவத்தின் வெளிப்பாடாகவும், பக்தி இலக்கியத்தின் முதிர்ச்சியான வடிவமாகவும் திருவாசகம் திகழ்கிறது. இக்கட்டுரை, திருவாசகத்தை பல்வேறு கோணங்களில் விரிவாக ஆராய்ந்து, அதன் பன்முகத்தன்மையை வெளிக்கொணர்வதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது.
Copyright (c) 2025 Dr. M. Anuradha, Dr. C. Sakthimurugan, Dr. P. Gomathi, Dr. G. Padmapriya (Author) https://creativecommons.org/licenses/by/4.0
பழந்தமிழர் வாழ்க்கை நெறிமுறைகளும் இன்றைய நடைமுறையும்
The ancient Tamils lived with excellent life practices. Ancient Tamils prioritized relationships. They lived with affection for all living beings. They lived with the understanding that relationships are the foundation of life. The valuable items that are greatly esteemed today, such as money, gold, and diamonds, were not considered worthy of respect by the Tamils of that time. They cherished living beings as their wealth. The ancient Tamils lived with the philosophical principle and mental feeling that no matter how much wealth one acquires in life, no one can fully reap its benefits. For every individual to live, only three meals a day, and two items of clothing (an upper garment and a lower garment) are sufficient. பாரத நாடு பழம் பெரும் நாடு நீரதன் புதல்வர் இந்நினைவகற்றாதீர்… பாரத நாடு பாருக்கெல்லாம் திலகம் நீரதன் புதல்வர் இந்நினைவகற்றாதீர் என்று தம் மக்களுக்கு நாட்டின் பெருமையையும், நாம் தான் உரிமை உடையவர்கள் என்பதையும் உணர்த்தினார் பாரதியார்.'இனிமையும், நீர்மையும் தமிழெனலாகும்" என்று தமிழனச் சிறப்பை பிங்கல நிகண்டு கூறுகிறது.இத்தகைய சிறப்பு வாய்ந்த தமிழர்கள் சிறப்பான வாழ்க்கை முறைகளைத் தம்முள் கொண்டு வாழ்ந்தனர். அவற்றின் சிலவற்றை இக்கட்டுரை சுட்டிக்காட்டுகிறது.
Copyright (c) 2025 Dr A. Mohanraj, Dr T. Annadurai, Dr. C. Sakthimurugan, Dr. V. C. Srinivasan (Author) https://creativecommons.org/licenses/by/4.0