மகாகவி பாரதியின் புதுமைப்பெண் கருத்தாக்கமும் 1921 சென்னை மாகாணச் சமூக வரலாற்றுப் பின்னணியும்: புள்ளிவிவரங்களின் மீள்வாசிப்பு

Mahakavi Bharati's Concept of the 'Pudhumai Penn' (New Woman) and its Socio-Historical Context in the 1921 Madras Presidency: A Re-reading of Statistical Data

Abstract

This paper extensively analyzes the concept of the 'Pudhumai Penn' (New Woman), a cornerstone of Mahakavi Subramania Bharati's feminist thought. While Bharati emphasized in his poetry that humanity should be elevated through mental fortitude and eloquence, he also held women's liberation to be an essential component, parallel to national liberation.¹ The primary objective of this study is to establish how the fundamental aspects of this concept—education, rights, and social revolution—manifested as a radical and revolutionary challenge to the prevailing social realities of the early 20th century, the era in which he lived. The analysis demonstrates that Bharati's depiction of the ideal woman served as an idealistic revolutionary manifesto against the severe oppressive structures of the period.

This study undertakes an in-depth literary analysis of Bharati's poems, 'Pudhumai Penn' and 'Pen Viduthalai Kummi' (The Kummi of Women's Freedom). Furthermore, the study utilizes socio-statistical data from the 1921 Census of India reports on the Madras Presidency—specifically female literacy and marriage rates—to meticulously examine the dialectical tension between Bharati's ideals and the social reality. Key findings reveal that in 1921, the female literacy rate in the Madras Presidency was approximately a mere 1.8%.² Moreover, nearly 95% of women over the age of 15 were either married or widowed.⁴ Against this stark statistical backdrop, Bharati's vision of a woman seeking universal knowledge and his demands for her independence posed a profound challenge to the fundamental oppressive structures of that society. Bharati positioned women's liberation not only as a prerequisite for national freedom but also as the embodiment of 'Shakti,' the divine feminine power capable of immortalizing society.

மகாகவி சுப்பிரமணிய பாரதியாரின் பெண்ணியச் சிந்தனைகளில் முதன்மையான 'புதுமைப்பெண்' கருத்தாக்கம் இக்கட்டுரையில் விரிவாக ஆய்வு செய்யப்படுகிறது. பாரதியார் தனது கவிதைகளில் மன உறுதி, வாக்கின் இனிமை ஆகியவற்றால் மனிதம் உயர்வுடையதாக இருக்க வேண்டும் என்று வலியுறுத்தியதோடு, பெண் விடுதலையைத் தேசிய விடுதலைக்கு இணையான ஒரு சாரமாகக் கொண்டிருந்தார்.¹ இக்கருத்தாக்கத்தின் அடிப்படை அம்சங்களான கல்வி, உரிமை மற்றும் சமூகப் புரட்சி ஆகியவை, அவர் வாழ்ந்த காலமான 20-ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் நிலவிய சமூக எதார்த்தங்களுக்கு எதிராக எத்தகைய தீவிரமான மற்றும் புரட்சிகரமான சவாலாக வெளிப்பட்டன என்பதை நிறுவுவதே இந்த ஆய்வின் முதன்மை நோக்கமாகும். பாரதியின் இலட்சியப் பெண்ணின் உருவகம், அக்காலத்தில் நிலவிய கடுமையான அடக்குமுறைக் கட்டமைப்புகளுக்கு எதிரான ஓர் இலட்சியவாதப் புரட்சி அறிக்கையாகச் செயல்பட்டது என்பதைப் பகுப்பாய்வு நிரூபிக்கிறது.

இவ்வாய்வு, பாரதியாரின் 'புதுமைப்பெண்', 'பெண் விடுதலைக் கும்மி' ஆகிய கவிதைகளை ஆழமான இலக்கியப் பகுப்பாய்வுக்கு உட்படுத்துகிறது. மேலும், 1921 இந்திய மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பின் சென்னை மாகாண அறிக்கைகளிலிருந்து பெறப்பட்ட சமூகப் புள்ளிவிவரத் தரவுகள் (குறிப்பாகப் பெண்களின் கல்வியறிவு மற்றும் திருமண விகிதங்கள்) ஆய்வுக்குப் பயன்படுத்தப்பட்டு, பாரதியின் இலட்சியங்களுக்கும் சமூக யதார்த்தத்திற்கும் இடையேயான முரண்பாடு (Dialectical Tension) நுணுக்கமாக ஆராயப்படுகிறது. முக்கிய ஆய்வு முடிவுகள் என்னவெனில், 1921ஆம் ஆண்டில் சென்னை மாகாணத்தில் பெண்களின் கல்வியறிவு தோராயமாக 1.8% மட்டுமே இருந்தது.² மேலும், 15 வயதிற்கு மேற்பட்ட பெண்களில் கிட்டத்தட்ட 95% பேர் திருமணமாகியவர்கள் அல்லது விதவைகள் ஆவர்.⁴ இத்தகைய புள்ளிவிவரங்களின் கடுமையான பின்னணியில், பாரதியின் உலகளாவிய அறிவைத் தேடும் பெண் மற்றும் சுயாதீன உரிமைக்கான கோரிக்கைகள், அச்சமூகத்தின் அடிப்படை அடக்குமுறைக் கட்டமைப்புகளுக்கு எதிரான மிகத் தீவிரமான சவாலாக அமைந்தன. பாரதி, பெண்ணின் விடுதலையைத் தேசிய விடுதலைக்கான ஒரு நிபந்தனையாகவும், சமுதாயத்தை அமரர்களாக்கும் வல்லமை கொண்ட 'சக்தி' வடிவமாகவும் நிலைநிறுத்தினார்.