சித்தர்கள் குறிப்பிட்ட யானை நெருஞ்சி மூலிகை மரபுகள்: நுண்ணறிவு–மருத்துவ ஒப்பீட்டாய்வு

Siddha Traditions of the Herb 'Yaanai Nerunjil': A Medico-Comparative Study of Innate Intelligence

Abstract

This article examines the innate intelligence demonstrated by wild elephants in their selective diet and foraging habits, focusing on specific medicinal herbs. These choices are compared and evaluated against the medical philosophies described in ancient Siddha medical traditions. The works of Siddhas such as Agathiyar, Bogar, Thirumoolar, and Yugi Munivar elucidate concepts like 'Thuruva Sakthi' (the inherent ability to select a remedy for an ailment) and 'Udal Nannilai' (physical homeostasis or equilibrium) that are present in the natural behaviour of animals. Wild elephants exhibit 'Self-Medication Behaviour,' where they occasionally consume specific leaves, roots, or barks in response to illness or physiological imbalance. This natural behaviour shows a remarkable parallel with the traditions claiming that the Siddhas derived medical knowledge for human welfare from observing the instincts of animals. This comparative analysis may serve as a guide for discovering new herbal sources or formulating new drug designs for human medicine. This study employs a multidisciplinary approach, integrating data from environmental science, zoology, anthropology, and botany with the traditional wisdom of Siddha medicine. It highlights the connection between the innate knowledge of animals and ancient human medicinal systems, thereby offering an integrated perspective for future medical research.

இக்கட்டுரை, காட்டு யானைகள் தங்கள் உணவு மற்றும் நெருஞ்சிப் பழக்கங்களில் தேர்ந்தெடுக்கும் சில மூலிகைகளில் அமைந்துள்ள இயற்கையான நுண்ணறிவுத் திறனை ஆராய்கிறது. இத்தேர்வுகளை பண்டைய சித்த மருத்துவ மரபுகளில் விவரிக்கப்பட்டுள்ள மருத்துவத் தத்துவங்களுடன் ஒப்பிட்டு மதிப்பிடுகிறது. அகத்தியர், போகர், திருமூலர், யூகி முனிவர் போன்ற சித்தர்களின் நூல்கள், விலங்குகளின் இயற்கை நடத்தையில் அடங்கியுள்ள 'துருவ சக்தி' (நோயைத் தேர்்தெடுத்தல்) மற்றும் 'உடல் நன்னிலை' (உடல் சமநிலை) பற்றிய கருத்துகளை விளக்குகின்றன. காட்டுயானைகள் சில நேரங்களில் நோய் அல்லது உடல் சமநிலைக் கோளாறுகளின் போது குறிப்பிட்ட இலைகள், வேர்கள் அல்லது பட்டைகளை உண்ணும் 'சுய மருத்துவ நடத்தை' (Self-Medication Behaviour) காட்டுகின்றன. இந்த இயற்கையான நடத்தை, சித்தர்கள் விலங்குகளின் இயல்பூக்கங்களில் இருந்து மனித நலனுக்கான மருத்துவ அறிவைப் பெற்றதாகக் கூறும் மரபுகளுடன் குறிப்பிடத்தக்க ஒற்றுமை கொண்டுள்ளது. இந்த ஒப்பீட்டாய்வு, மனித மருத்துவத்திற்கான புதிய மூலிகை ஆதாரங்கள் அல்லது மருந்து வடிவமைப்புகளைக் கண்டறியும் வழிகாட்டியாக அமையலாம். இந்த ஆய்வானது சுற்றுச்சூழல் அறிவியல், வனவிலங்கியல், மானிடவியல் மற்றும் தாவரவியல் தரவுகளை சித்த மருத்துவத்தின் பாரம்பரிய நுண்ணறிவுடன் இணைக்கும் ஒரு பன்முக அணுகுமுறையைப் பின்பற்றுகிறது. இது விலங்குகளின் உள்ளார்ந்த அறிவுக்கும் பண்டைய மனித மருத்துவ அமைப்புகளுக்கும் இடையேயான இணைப்பை வலியுறுத்தி, மருத்துவ ஆராய்ச்சிக்கு ஒரு ஒருங்கிணைந்த கண்ணோட்டத்தை வழங்குகிறது.