பாரதிய பாஷா (Bharatiya Bhasha) பார்வையில் திருக்குறள், கம்பராமாயணம் மற்றும் மகாபாரதம்!

“பன்மொழித் தேசம், ஒரே ஆன்மா” – இந்திய கலாச்சாரத்தின் ஆகச்சிறந்த அடையாளமே இதுதான். இந்தியாவில் நூற்றுக்கணக்கான மொழிகள் பேசப்பட்டாலும், அவை அனைத்தும் ஒருவருக்கொருவர் பிணைந்த கலாச்சாரப் பாலத்தால் இணைக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த மொழி மற்றும் கலாச்சார ஒருமைப்பாட்டை அடுத்த தலைமுறைக்குக் கொண்டு சேர்க்கும் உன்னத நோக்கில் உருவானதுதான் ‘பாரதிய பாஷா’ (Bharatiya Bhasha) என்ற தேசியக் கொள்கை.

இந்திய மொழிகளின் இலக்கியச் செறிவைக் கொண்டாடும் இந்தத் திட்டத்தின் கீழ், தமிழ் மொழியின் மிக முக்கிய அடையாளங்களான திருக்குறள், கம்பராமாயணம் மற்றும் மகாபாரதம் ஆகியவை எவ்வாறு பாரதத்தின் பொதுவான தத்துவங்களை உலகிற்குப் பறைசாற்றுகின்றன என்பதைப் பற்றி இக்கட்டுரையில் விரிவாகக் காண்போம்.

1. உலகளாவிய அறத்தின் குரல்: திருக்குறள்

பாரதிய பாஷா திட்டத்தின் மிக முக்கிய நோக்கமே இந்தியாவின் பழமையான, வாழ்வியல் நெறி சார்ந்த இலக்கியங்களை அனைத்து இந்திய மொழிகளிலும் கொண்டு சேர்ப்பதுதான். அந்த வரிசையில், முதன்மையான இடத்தில் நிற்பது நமது உலகப்பொதுமறை திருக்குறள்.

• எல்லோருக்குமான அறநெறி (Universal Ethics): திருக்குறள் எந்த ஒரு குறிப்பிட்ட மதத்திற்கோ, மொழிக்கோ, சாதிக்கோ அல்லது நாட்டிற்கோ மட்டும் உரியதல்ல. அது மனிதகுலம் முழுமைக்குமான வாழ்வியல் நெறிகளைக் கூறுகிறது.

• தேசிய அங்கீகாரம்: பாரதிய பாஷா மற்றும் தேசியக் கல்விக் கொள்கையின் (NEP) கீழ், இந்திய மாணவர்கள் அனைவரும் கற்க வேண்டிய ஒரு உன்னதமான “பாரதிய இலக்கியமாக” திருக்குறள் போற்றப்படுகிறது. இது வடமொழியின் சுபாஷிதங்கள் (Subhashitas) மற்றும் பிற இந்திய மொழிகளின் அறநூல்களுடன் ஒப்பிடப்பட்டு, இந்தியாவின் ஒருங்கிணைந்த தார்மீக சிந்தனையை (Indian Moral Ethos) பிரதிபலிக்கிறது.

2. கலாச்சாரப் பாலம்: கம்பராமாயணம்

இந்திய மொழிகளுக்கு இடையே உள்ள கலாச்சாரப் பரிமாற்றத்தை (Cultural Exchange) விளக்குவதற்கு கம்பராமாயணம் ஒரு மிகச்சிறந்த உதாரணம்.

• மறுவடிவமைப்பின் உன்னதம்: வால்மீகி வடமொழியில் எழுதிய ராமாயணத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டதே கம்பராமாயணம். ஆனால், கம்பர் அதை அப்படியே மொழிபெயர்க்காமல், தமிழ் மண்ணின் பண்பாடு, திராவிட கலாச்சாரம் மற்றும் பக்தி நெறிக்கு ஏற்ப முற்றிலும் ஒரு புதிய தமிழ் காவியமாக மாற்றியமைத்தார்.

• மொழி ஒருங்கிணைப்பு: பாரதிய பாஷா என்பது வெறும் மொழிகளைக் கற்பது மட்டுமல்ல, வெவ்வேறு இந்திய மொழிகளில் ஒரே கதை எவ்வாறு தனித்துவமான இலக்கிய நயத்துடன் எழுதப்பட்டுள்ளது என்பதைப் புரிந்துகொள்வதும் ஆகும். வடக்கின் ராமாயணமும், தெற்கின் கம்பராமாயணமும் இணையும் புள்ளி பாரதத்தின் கலாச்சார ஒற்றுமையைப் பறைசாற்றுகிறது.

3. பன்மொழிப் பாரம்பரியத்தின் சாட்சி: மகாபாரதம்

இந்தியாவின் மிகப்பெரிய இதிகாசமான மகாபாரதம், தமிழ் மொழி உட்பட இந்தியாவின் அனைத்து மொழிகளிலும் ஆழமாக வேரூன்றியுள்ளது.

• தமிழ் இலக்கியத்தில் மகாபாரதம்: சங்க இலக்கியங்கள் (புறநானூறு போன்றவை) முதற்கொண்டே மகாபாரதக் கதைகளின் தாக்கங்கள் தமிழில் உள்ளன. பிற்காலத்தில் பெருந்தேவனார் எழுதிய ‘பாரத வெண்பா’ மற்றும் வில்லிபுத்தூராரின் ‘வில்லிபாரதம்’ ஆகியவை தமிழில் மகாபாரதத்தின் பெருமையை விளக்கின. நவீன காலத்தில், மகாகவி பாரதியாரின் ‘பாஞ்சாலி சபதம்’ இதற்கு ஒரு சிறந்த நீட்சியாகும்.

• ஒரே தர்மம், பல மொழிகள்: பாரதிய பாஷாவின் கொள்கையின்படி, வெவ்வேறு மொழிகளில் மகாபாரதம் போன்ற இதிகாசங்கள் வெவ்வேறு வடிவங்களைப் பெற்றிருந்தாலும், அவை அனைத்தும் இந்திய நாட்டின் பொதுவான தத்துவங்களையும், தர்மங்களையும், வாழ்வியல் உண்மைகளையும் ஒரே நேர்க்கோட்டில் கடத்துகின்றன.

முடிவுரை: பாரதிய பாஷாவின் ஆன்மா

மகாகவி பாரதியார் அன்று பாடினார்: “செப்பு மொழி பதினெட்டுடையாள், எனில் சிந்தனை ஒன்றுடையாள்” என்று. அதைத்தான் இன்று ‘பாரதிய பாஷா’ பிரதிபலிக்கிறது.

மொழிகள் வெவ்வேறாக இருந்தாலும், இந்திய இதயங்களின் துடிப்பு ஒன்றுதான் என்பதை உணர்த்த திருக்குறளின் அறமும், கம்பராமாயணத்தின் பக்தி நெறியும், மகாபாரதத்தின் தர்மமும் நமக்குத் துணை நிற்கின்றன. இந்த உன்னத இலக்கியங்களை நமது தாய்மொழியில் போற்றுவதோடு, பிற மொழி சகோதரர்களுக்கும் கொண்டு சேர்ப்பதே பாரதிய பாஷாவின் உண்மையான வெற்றியாகும்.

உங்களுக்கு இந்த வலைப்பதிவு பிடித்திருந்தால், உங்கள் நண்பர்களுடன் பகிர்ந்துகொள்ளுங்கள். இந்திய இலக்கியங்கள் குறித்த உங்கள் கருத்துக்களை கீழே கமெண்ட்டில் பதிவிடுங்கள்!

பாரதிய பாஷா (Bharatiya Bhasha) என்பது எளிமையான அர்த்தத்தில் “இந்திய மொழிகள்” என்று பொருள்படும். ‘பாரதியம்’ என்றால் இந்தியா என்றும், ‘பாஷா’ என்றால் மொழி என்றும் பொருள்.

இந்தியாவின் பன்முகத்தன்மை, கலாச்சாரம் மற்றும் பாரம்பரியத்தை பிரதிபலிக்கும் இந்திய மண்ணின் மொழிகளை ஒட்டுமொத்தமாகக் குறிக்க இந்தச் சொல் பயன்படுத்தப்படுகிறது.

இதுகுறித்த சில முக்கிய விவரங்கள் கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளன:

1. அரசியலமைப்பு அங்கீகாரம் (Eighth Schedule)

இந்திய அரசியலமைப்பின் எட்டாவது அட்டவணையின் கீழ் 22 மொழிகள் அதிகாரப்பூர்வ பாரதிய பாஷைகளாக (இந்திய மொழிகளாக) அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளன. இதில் தமிழ், சமஸ்கிருதம், இந்தி, தெலுங்கு, கன்னடம், மலையாளம், வங்கம், மராத்தி உள்ளிட்ட மொழிகள் அடங்கும்.

2. செம்மொழிகள் (Classical Languages)

பாரதிய பாஷைகளில் மிக நீண்ட வரலாறும், சுயேச்சையான இலக்கிய பாரம்பரியமும் கொண்ட மொழிகள் ‘செம்மொழிகள்’ (Classical Languages) என்று அழைக்கப்படுகின்றன. இதில் நம் தமிழ் மொழிதான் முதன்முதலில் (2004 இல்) செம்மொழியாக அறிவிக்கப்பட்டது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

3. பாரதிய பாஷா உத்சவ் (Bharatiya Bhasha Utsav)

இந்திய அரசின் கல்வி அமைச்சகம் மொழிகளுக்கு இடையேயான ஒற்றுமையையும், பிராந்திய மொழிகளின் முக்கியத்துவத்தையும் கொண்டாட ஒவ்வொரு ஆண்டும் டிசம்பர் 11 அன்று “பாரதிய பாஷா தினம்” (Bharatiya Bhasha Diwas) கொண்டாடுகிறது.

குறிப்பு: இந்த நாள் புகழ்பெற்ற தமிழ் கவிஞரும், பன்மொழி அறிஞருமான மகாகவி சுப்பிரமணிய பாரதியாரின் பிறந்தநாள் என்பது தமிழர்களாகிய நமக்கு பெருமைக்குரிய விஷயமாகும்.

4. புதிய கல்விக் கொள்கையில் (NEP) இதன் பங்கு

தற்போதைய இந்தியக் கல்விக் கொள்கைகளில் (NEP), மாணவர்கள் தங்கள் தாய்மொழியிலேயே (பாரதிய பாஷா) ஆரம்பக் கல்வியைக் கற்க வேண்டும் என்பது வலியுறுத்தப்படுகிறது. அறிவியல், தொழில்நுட்பம் மற்றும் உயர்கல்விக்கான பாடப்புத்தகங்களை பிராந்திய மொழிகளில் மொழிபெயர்க்கும் பணிகளும் இதன் கீழ் தீவிரமாக நடைபெற்று வருகின்றன.

சுருக்கமாகச் சொன்னால், பாரதிய பாஷா என்பது இந்தியாவின் ஆன்மாவாக விளங்கும் உள்நாட்டு மொழிகளையும், அவற்றின் இலக்கியச் செறிவையும், கலாச்சார அடையாளத்தையும் குறிக்கும் ஒரு கூட்டுச் சொல்லாகும்.