Abstract
In ancient Tamil society, the practice of hospitality, welcoming guests, was deeply ingrained in their cultural structure. Hospitality was regarded as a very important virtue and a marker of a moral life. The timeless ethical text, Thirukkural, fully expresses the significance of welcoming guests. The purpose of this article is to illustrate how Karaikal Ammaiyar, revered in the Tamil Shaiva tradition, lived a noble family life, consistently adhering to the principles of hospitality.
Views & downloads
- Article views
- Full-text downloads
References
7 references- அண்ணாமலை. க. ப., (1987), திருக்குறள் சிந்தனை, வானதி பதிப்பகம், சென்னை.
- செல்வராசு. சிலம்பு. நா., (2023), காரைக்கால் அம்மையார் தொன்மம், காலச்சுவடு பதிப்பகம், நாகர்கோயில்.
- சேக்கிழார், (1954), பெரியபுராணம் (உரையுடன்), கோவைத் தமிழ்ச் சங்கம், கோயம்புத்தூர்.
- திருவள்ளுவர், (1924) திருக்குறள், தென்னிந்திய சைவ சித்தாந்த நூற்பதிப்புக் கழகம், திருநெல்வேலி.
- பாரதிதாசன், (1948), குடும்ப விளக்கு – இரண்டாம் பகுதி (விருந்தோம்பல்), செந்தமிழ் நிலையம், திருச்சி.
- முனிசாமி .வீ. (1988), திருக்குறள் அதிகார விளக்கம், வானதி பதிப்பகம், சென்னை.
- விசுவநாதம். கி. ஆ. பெ. (1987), திருக்குறள் கட்டுரைகள், பாரி நிலையம், சென்னை.,
How to Cite
The Virunthombal Athikaram of Thirukkural and the infallibility condition of Karaikal Ammaiyar: திருக்குறளின் விருந்தோம்பல் அதிகாரமும் காரைக்காலம்மையாரின் வழுவா நிலையும். (2025). Tamilmanam International Research Journal of Tamil Studies, 1(07), 381-388. https://doi.org/10.63300/wxh9m485
