இலக்கியங்களில் அழகர் கோயில்: தொன்மம், மரபு, மற்றும் பண்பாட்டுத் தொடர்ச்சி (சங்க காலம் முதல் சிற்றிலக்கியங்கள் வரை)

1. ஆய்வுச் சுருக்கம் (Abstract)

தென் தமிழகத்தின் கலாச்சாரத் தலைநகரமான மதுரையில் வீற்றிருக்கும் அழகர் கோயில், அல்லது திருமாலிருஞ்சோலை, தமிழரின் ஆன்மீக, கலாச்சார மற்றும் இலக்கியப் பாரம்பரியத்தின் ஒரு அழியாச் சின்னமாகத் திகழ்கிறது.¹ இங்கு திரு சுந்தரராஜ பெருமாள், விஷ்ணுவின் அவதாரங்களில் ஒருவராக வணங்கப்படுகிறார். வடமொழிப் புராணங்களில் ‘ரிஷப பர்வதம்’ எனப் போற்றப்பட்ட இத்தலம், சங்க இலக்கியங்களில் ‘மாலிருங்குன்றம்’ எனப் பெயரிடப்பட்டு, ஆரம்ப காலத்தில் திருமால்-பலராமன் இணை வழிபாட்டின் மையமாக விளங்கியது.¹ அதன் தொன்மையை, வால்மீகி ராமாயணம் மற்றும் மகாபாரதம் போன்ற இதிகாசங்களிலும் காணலாம். சிலப்பதிகாரத்தில் குறிப்பிடப்படும் சுரங்க வழி, புண்ணிய சிரவணம், பவஹாரிணி, இஷ்ட சித்தி ஆகிய மூன்று தீர்த்தங்கள் மூலமான ஆன்மீகப் பயணம், இக்கோயிலின் ஞான மார்க்கத்தின் முக்கியத்துவத்தை விளக்குகின்றன.¹ பின்னர், ஆழ்வார்களால் இத்தலம் ‘தென்திருப்பதி’ எனப் போற்றப்பட்டு, வைணவ திவ்ய தேசங்களின் பிரதான தலமாக நிலைநிறுத்தப்பட்டது. கள்ளழகர் திருவிழாவில் நிகழும் மண்டூக முனிவருக்கு மோட்சம் அளிக்கும் நாடகச் சடங்கு ² மற்றும் அழகர் உடுத்தும் பட்டுடை நிறத்தைக் கொண்டு அந்த ஆண்டின் விவசாய வளத்தையும் சமூகச் செழிப்பையும் கணிக்கும் பாரம்பரியம் ³, இக்கோயிலின் இலக்கியத் தொடர்ச்சியையும் சமகாலச் சமூகத்தின் வாழ்வாதாரத்துடன் அதன் ஆழமான பிணைப்பையும் பிரதிபலிக்கிறது. இவ் ஆய்வின் நோக்கம், இலக்கியம், மதம் மற்றும் சமூகத்தின் இடையிலான உறவைச் சங்க காலம் முதல் இன்று வரை காலவரிசைப்படி ஆய்வு செய்து, ஒரு புதிய கோணத்தில் புரிந்துகொள்வதாகும்.

2. திறவுச் சொற்கள் (Keywords)

 

அழகர் கோயில் – தமிழ் இலக்கியம் – பக்தி மரபு – ஆழ்வார்கள் – சங்க இலக்கியம் – மதுரை – கோயில் கலாச்சாரம் – நூபுர கங்கை – கள்ளழகர் திருவிழா.¹

 

3. அறிமுகம் (Introduction)

3.1 ஆய்வின் வரலாற்றுப் பின்னணி மற்றும் அழகர் கோயிலின் தனித்துவம்:

அழகர் கோயில், தென் தமிழகத்தின் மதுரைக்கு அருகில் அழகர் மலையில் அமைந்துள்ளது, இது பாண்டிய நாட்டின் கலாச்சார மற்றும் ஆன்மீக மையத்துடன் பல நூற்றாண்டுகளாகப் பிணைந்துள்ளது.¹ இங்கு வீற்றிருக்கும் மூலவர், திரு சுந்தரராஜ பெருமாள், விஷ்ணுவின் அவதாரங்களில் ஒன்றாகப் போற்றப்படுகிறார். இத்தலமானது வெறும் கோயில் என்ற நிலையில் நிற்காமல், தமிழ் மற்றும் வடமொழி இலக்கிய மரபுகளின் வரலாற்றுத் தொடர்ச்சியைத் தன்னகத்தே கொண்டுள்ளது. சங்க இலக்கியங்களான பரிபாடல், சிலப்பதிகாரம், நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்தம் மற்றும் சிற்றிலக்கியங்கள் வரை பல நூல்களில் இதன் பெருமை புகழப்பட்டுள்ளது.¹ இக்கோயிலானது, பாரம்பரியத் தொன்மங்கள், ஆழ்ந்த தத்துவார்த்தக் குறிப்புகள் மற்றும் உயிரோட்டமான நாட்டுப்புறச் சடங்குகள் ஆகியவற்றின் ஒருங்கிணைப்பை வெளிப்படுத்துவதால், ஒரு தனித்துவமான ஆய்வுப் பொருளாகிறது.

இவ் ஆய்வின் தேவை, அழகர் கோயில் குறித்த வடமொழிப் புராணங்கள், தமிழ் இலக்கியச் சான்றுகள் மற்றும் நாட்டுப்புற மரபுகள் ஆகிய பன்முகத் தரவுகளை ஒரே தளத்தில் ஒருங்கிணைத்துப் பகுப்பாய்வு செய்வதிலிருந்து எழுகிறது. இதன்மூலம், ஒரு குறிப்பிட்ட வழிபாட்டுத் தலத்தின் ஆன்மீக முக்கியத்துவம் எவ்வாறு கலாச்சார மரபுகள் மற்றும் சமூகத்தின் அன்றாட நம்பிக்கைகள் மூலம் நிலைநிறுத்தப்பட்டுப் பரிணாமம் பெறுகிறது என்பதைப் புரிந்துகொள்ள முடியும்.

3.2 தொன்மையான இலக்கியச் சான்றுகளின் தேவை மற்றும் ஆய்வு முறை:

அழகர் கோயிலின் ஆழமான வரலாற்றை அறிய, சங்க காலம் (பரிபாடல்) முதல் பக்தி இலக்கியம் மற்றும் பிற்காலச் சிற்றிலக்கியங்கள் வரை ¹, காலவரிசைப்படி கோயிலின் தெய்விகப் பரிணாமத்தை ஆராய்வது அவசியமாகிறது. ஆய்வு அணுகுமுறையானது, ஒப்பீட்டுப் பகுப்பாய்வு (Comparative Analysis) என்ற முறையைப் பயன்படுத்துகிறது. அதாவது, இத்தலத்தைக் குறிக்கும் வடமொழிப் பெயர்களான விருஷபாத்ரி அல்லது கிரிராஜன் மலைக்கும், தமிழ்ப் பெயர்களான மாலிருங்குன்றம் அல்லது திருமாலிருஞ்சோலைக்கும் இடையேயான ஒற்றுமைகளையும் வேறுபாடுகளையும் ஆராய்ந்து, ஒரு பொதுவான பண்பாட்டு மற்றும் சமய மையத்தை நிறுவியது எப்படி என்று விளக்கப்படும். இந்த முறையானது, இலக்கியம், மதம் மற்றும் சமூகத்தின் இடையிலான உறவின் ஆழத்தை வெளிப்படுத்த உதவும்.

4. அழகர் மலையின் தொன்மவியல் மற்றும் புராணவியல் வேர்கள் (Mythological and Puranic Roots)

4.1 வடமொழிப் புராணங்களில் விருஷபாத்ரி:

அழகர் மலையின் தொன்மை, தமிழ் இலக்கியத்திற்கு அப்பால் வடமொழிப் புராணங்களிலும் வேரூன்றியுள்ளது. மிகவும் தொன்மையான தமிழ் நூல்களிலும், வராக புராணம், ஆக்நேய புராணம், பிரம்மாண்ட புராணம், வாமன புராணம் போன்ற வடமொழிப் புராணங்களிலும் இதன் பெருமை பேசப்பட்டிருக்கிறது.¹ இப்பகுதிகளில் உள்ள மூர்த்தி, தலம், தீர்த்தம் ஆகியவற்றின் சிறப்புகளைத் தொகுத்து ஒன்று சேர்த்து, ‘விரு~பாத்திரி மகாத்மியம்’ என்ற தலபுராணம் வடமொழியில் இயற்றப்பட்டுள்ளது.¹ ‘விருஷபாத்ரி’ அல்லது ‘ரிஷப பர்வதம்’ என்ற பெயர்கள், அழகர் மலையின் பழமையான வரலாற்றை நிலைநிறுத்தி, இத்தலம் இந்தியத் துணைக்கண்டத்தின் சமய நூல்களில் அங்கீகரிக்கப்பட்ட முக்கியத்துவம் வாய்ந்த மலையாக விளங்கியதைத் தெளிவுபடுத்துகின்றன.

4.2 இதிகாசங்களில் ‘கிரிராஜன் மலை’:

வால்மீகி ராமாயணத்தில், இராமரும் இலட்சுமணரும் சீதையும் சித்திரகூடமலையில் தங்கியிருந்த சந்தர்ப்பத்தை வர்ணிக்கும்போது, வால்மீகி முனிவர் அம்மலையின் பெருமைக்கு இணையாக ‘கிரிராஜன் மலை’யைச் சுட்டுகின்றார்.¹ ‘கிரிராஜன்’ என்பது பொதுவாகக் கைலாசத்தைக் (சிவன் வீற்றிருக்கும் மலை) குறிக்காது என்றும், திருவேங்கடமலையையும் குறிக்காது என்றும் ஆய்வாளர்கள் விளக்குகின்றனர். ஏனெனில் திருவேங்கடமலையில் திருமால் சீதை மற்றும் இலக்குவனோடு காட்சியளிக்கவில்லை. ஆதலால், ‘தென்னன் உயர் பொருப்பு’ என்று சொல்லக்கூடிய மலைகளுக்கு அரசனாகிய அழகர் மலையே இங்கு குறிக்கப்படுகிறது, ஏனெனில் இங்கு திருமால் சுந்தரவல்லி தாயாருடனும் பலராமனுடனும் எழுந்தருளியுள்ளார்.¹ ராமாயண காலத்திலேயே இந்த மலையை இந்திய இதிகாசங்கள் போற்றி உள்ளன என்பதை இந்த விளக்கம் உறுதி செய்கிறது. தென்னாட்டின் வைணவத் தலங்களுக்கான தனித்துவமான தொன்மை உரிமையை நிலைநிறுத்த, அழகர் மலையானது கைலாசம் மற்றும் திருப்பதி போன்ற பிற முக்கியப் புண்ணியத் தலங்களுக்கு இணையாக, அல்லது சில சமயங்களில் அவற்றிற்கு மேலாகவும், வைணவ மரபினால் நிறுவப்பட்டது என்பதை இத்தகைய உரையாசிரியரின் செயல்பாடு வெளிப்படுத்துகிறது.

4.3 நூபுர கங்கை: கங்கையின் தெற்குத் தோற்றம்:

அழகர் மலையில் சிலம்பாறு என்ற புண்ணிய நதி ஓடுகிறது. இது நூபுர கங்கை என்றும், வனகிரி, ரிஷபாத்ரி போன்ற பெயர்களாலும் அறியப்படுகிறது.⁵ இதன் புராணத் தொடர்பு கங்கை நதியின் தோற்றத்துடன் இணைந்து செல்கிறது. திருமால் வாமனராக அவதாரம் எடுத்துப் பலி சக்ரவர்த்தியிடம் மூவடி மண் கேட்டபோது, திருவிக்ரமப் பெருமாளாக உலகை அளந்தார்.⁵ அவ்வாறு உலகம் கடந்து தன் கால்களால் அளந்தபோது, பிரம்ம லோகத்தில் இருந்த பிரம்மா தனது கமண்டல நீரால் பெருமாளின் பாதங்களைக் கழுவினார்.⁵ அப்போது பெருமாள் தன் கணுக்காலில் அணிந்திருந்த நூபுரத்தில் (சிலம்பு/அசரீர) பட்ட தீர்த்தமானது, துருவ மண்டலம் வழியாகச் சொர்க்கலோகம் வந்தடைந்து, அங்கு மந்தாகினி என்ற நங்கையாகி, பின்னர் பகீரதனால் பூமிக்கு அழைத்து வரப்பட்ட கங்கையாக ஓடியது. இந்தக் கங்கையே, அதன் வேகத்தைக் கட்டுப்படுத்தச் சிவபெருமானால் சிரசில் தாங்கப்பட்டு, இறுதியில் அழகர் மலையில் நூபுர கங்கையாக, சிலம்பாறாக ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது என்று புராணங்கள் கூறுகின்றன.⁵

சிலம்பாறுவின் இந்தப் புராணவியல் வரலாறு, அழகர் கோயிலை வட இந்தியாவில் உள்ள புனிதமான கங்கை நதிக்குச் சமமான தலமாக நிறுவுகிறது. விஷ்ணுவின் திருவடிப் புனிதத்தையும், சிவபெருமான் கங்கையைத் தாங்கிய செயலையும் ஒன்றிணைக்கும் இந்தத் தொடர்பு, அழகர் மலையைத் தென்னகத்தின் பிரதான மும்மூர்த்திகளின் தொடர்புள்ள தலமாக மாற்றி, தென் தமிழகத்தின் புண்ணியப் பகுதிகளின் மத்திய நிலைப்பாட்டை உறுதிப்படுத்துகிறது.

5. சங்க இலக்கியங்களில் அழகரின் ஆதி வழிபாடு (Azhagar’s Primordial Worship in Sangam Literature)

5.1 பரிபாடலின் மாலிருங்குன்ற வர்ணனை:

எட்டுத்தொகை நூல்களில் ஒன்றான பரிபாடலின் 15ஆவது பாடல், அழகர் மலையை ‘மாலிருங்குன்றம்’ என்று இளம்பெருவழுதியார் சுட்டுகின்றார். இந்தத் தமிழ்ப் பெயரே இன்றும் இம்மலைக்கு வழங்கி வருகிறது.¹ இப்பாடலில் அழகர் கோயிலில் வீற்றிருக்கும் திருமாலின் தோற்றம் விரிவாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளது. திருமால், கள்ளணி பசுந்துளசி மாலையுடனும், கருங்குன்று போன்ற நிறத்துடனும், சங்கு, சக்கரம் ஆகியவற்றுடன் மட்டுமன்றி, ‘வள்ளணி வளைநாஞ்விலவை’ என்று பலராமனின் கலப்பை ஆயுதத்துடன் (நாஞ்சில்) காட்சி தருகிறார் என்று வர்ணிக்கப்பட்டுள்ளது.¹

5.2 திருமால்-பலராமன் இணை வழிபாட்டின் சான்று:

பரிபாடலில், கடலும் கானலும் போன்றும், சொல்லும் பொருளும் போன்றும் பிரியாது விளங்கும் கண்ணனும், அவனது தமையனான பலராமனும் கோயில் கொண்டிருந்தனர் என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.¹ மேலும், பலராமனின் வெண்மையான கடம்பு மாலையைப் போன்று சிலம்பாறு விளங்கியதாக மற்றொரு குறிப்பும் காணப்படுகிறது.⁶ இந்தத் தெளிவான குறிப்பு, சங்க காலத்தில் திராவிட வைணவத்தின் ஆரம்ப கட்டத்தில், பலராமன் (வெண்ணிறத்தவன்) மற்றும் கண்ணன் (கருநிறத்தவன்) ஆகியோரின் வழிபாட்டுத் தொகுப்பு நிலவியது என்பதை உறுதிப்படுத்துகிறது. காலப்போக்கில், பலராமன் வழிபாடு சமூகத்தில் வழக்கொழிந்த காலகட்டத்தில், இத்தலத்திலும் பலராமன் வழிபாடு நின்றுபோய், திருமால் வழிபாடு மட்டும் நிலைத்து இருந்தது.¹ இந்த இலக்கியப் பதிவு, வேளாண் தெய்வமாக அறியப்பட்ட பலராமனும், மாயோன் என்ற திருமாலும், ஒரு குறிப்பிட்ட காலகட்டத்தில் சமூகம் சார்ந்த தேவைகளுக்கு ஏற்ப ஒருங்கிணைந்து வணங்கப்பட்டனர் என்பதற்கான மிக ஆதிப் பதிவாகக் கருதப்படுகிறது.

5.3 அட்டவணை 1: அழகர் மலையைக் குறிக்கும் சங்க மற்றும் காப்பிய இலக்கியச் சான்றுகள்

 

அட்டவணை 1: அழகர் மலையைக் குறிக்கும் சங்க மற்றும் காப்பிய இலக்கியச் சான்றுகள்

 

6. காப்பியங்களில் திருமாலிருஞ்சோலை: ஆன்மீகப் பயன்கள் மற்றும் ஞான மார்க்கம் (Thirumalirunjolai in Epics)

6.1 சிலப்பதிகாரம் காட்டும் அமைவிடமும் பயணமும்:

சங்க காலத்திற்குப் பிற்பட்ட சிலப்பதிகாரம் என்ற காப்பியத்திலும் அழகர் கோயில் பற்றிய குறிப்புகள் காணப்படுகின்றன. சோழர் தலைநகரான உறையூரிலிருந்து பாண்டியநாட்டின் தலைநகரான மதுரைக்குச் செல்லும் வழியில் இத்திருமலை அமைந்திருப்பதாகச் சிலப்பதிகாரம் குறிப்பிடுகிறது.¹ ஒரு வைணவ அந்தணன், திருமாலிருஞ்சோலைத் திருமால்தரிசனம் செய்துவிட்டு, திருவரங்கத்திற்குச் செல்லும் வழியில், கோவலன், கண்ணகி மற்றும் கவுந்தியடிகளிடம் இம்மலையின் பெருமைகளைச் சொல்வதாக அமைந்துள்ளது. திருமால் வீற்றிருக்கும் குன்றினை இடப்பக்கமாகச் சென்றால் அடையலாம் என்று அவர் வழிகாட்டுகிறார்.¹

6.2 சுரங்கப் பாதையும் மூன்று தீர்த்தங்களும்:

அந்தணன் குறிப்பிடும் செய்திகளில், இத்திருமலைக்குள் சுரங்க வழி ஒன்றும், அதில் புண்ணிய சிரவணம், பவஹாரிணி, இஷ்ட சித்தி என்ற மூன்று புண்ணியத் தீர்த்தங்களும் இருப்பதாகத் தெரிவிக்கிறார்.¹ இந்தத் தீர்த்தங்களில் மூழ்கினால் கிடைக்கும் பலன்கள் விவரிக்கப்படுகின்றன. புண்ணிய சிரவணத்தில் நீராடினால், இந்திரனால் எழுதப்பட்ட ஐந்திர வியாகரணம் என்னும் இலக்கண நூலறிவைப் பெறலாம். பவஹாரிணியில் மூழ்கினால் பழம் பிறப்பைப் பற்றிய அறிவு உண்டாகும். இட்ட சித்தியில் நீராடினால் நினைத்தவையெல்லாம் கைகூடும்.¹

இந்த மூன்று தீர்த்தங்களின் பலன்கள் (அறிவு, கர்ம வினை நீக்கம், விருப்பங்கள் நிறைவேற்றம்), ஒரு முழுமையான ஆன்மீகப் பயணத்திற்குத் தேவையான முக்கியமான கூறுகளை உள்ளடக்கியுள்ளன. இது, சிலப்பதிகாரக் காலகட்டத்தில் அழகர் மலை, வெறுமனே சடங்குகள் நிறைந்த ஒரு வழிபாட்டுத் தலமாக மட்டுமின்றி, தவம் மற்றும் ஞானம் தேடும் முனிவர்களுக்குரிய மையமாக, ஆழ்ந்த தத்துவார்த்த அறிவை நாடும் தளமாகச் செயல்பட்டதைக் காட்டுகிறது.

6.3 வரோத்தமை தேவியும் தத்துவ வினாக்களும்:

சுரங்க வழியில் செல்ல விரும்புபவர்கள், மலையை மும்முறை வலம் வந்த பிறகு, சிலம்பாற்றின் கரையில் வரோத்தமை என்ற பெண் தெய்வம் ஒரு வினாவைக் கேட்பாள். அந்த வினா, “இம்மைக்கும் மறுமைக்கும், எக்காலத்துக்கும் பேரின்பம் தருவது யாது?” என்பதாகும்.¹ இதற்கு விடையளித்தால் மட்டுமே அத்தெய்வம் சுரங்க வாயிலைத் திறந்துவிடும். மேலும், உள்ளே கடந்து சென்றதும் மற்றொரு தெய்வம், “அழியாத இன்பம் எது?” என்று கேட்கும் என்றும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.¹

சங்க மரபுகளில் காணப்படாத தத்துவ ரீதியான சோதனை இங்கு அறிமுகப்படுத்தப்படுகிறது. யாத்திரைக்கான அனுமதிக்கு சடங்குகள் மட்டும் போதாது, ஆழ்ந்த தத்துவார்த்தப் புரிதலும் (ஞானம்) அவசியம் என்ற கருத்தை இது வலியுறுத்துகிறது. இது, பக்தி இலக்கியம் தோன்றுவதற்கு முன்னரே, வைணவத்தில் ஞான மார்க்கமும், சடங்கு மார்க்கமும் ஒன்றிணைந்து, திருமால் குன்றினை ஒரு ஞான யாத்திரைத் தளமாக நிலைநிறுத்தியதற்கான வலுவான சான்றாக உள்ளது.

7. பக்தி இயக்கப் பங்களிப்பு: ஆழ்வார்களின் மங்களாசாசனம் (Contribution of the Bhakti Movement)

7.1 ‘தென்திருப்பதி’ என்ற நிலைப்பாடு:

சிலப்பதிகாரக் காலத்தைத் தொடர்ந்து, பக்தி இலக்கிய காலகட்டத்தில், ஆழ்வார்கள் திருமாலிருஞ்சோலையைத் தம் பாடல்களில் பாடிச் சிறப்பித்துள்ளனர். ஆழ்வார்கள் இம்மலையை ‘தென்திருப்பதி’ என்று அழைத்துள்ளனர்.¹ திருமால் பள்ளி கொண்டுள்ள பாற்கடல் போன்று இத்தலம் புனிதமானது என்றும், எண் சாண் உடம்பிற்குத் தலை பிரதானம் என்பது போன்று, அனைத்து திவ்ய தேசங்களுக்கும் இதுவே பிரதான தலம் என்று ஆழ்வார்கள் வாழ்த்தி வணங்கியிருக்கின்றனர்.¹ இதன்மூலம், பக்தி இயக்க காலத்தில், அழகர் கோயில், வைணவ யாத்திரைத் தலங்களில் முதன்மையான ஓர் இடத்தைப் பெற்றது.

7.2 ஆழ்வார்களின் பங்களிப்பின் அளவு:

பன்னிரு ஆழ்வார்களில் அறுவர் இத்திருமலைக்கு மங்களாசாசனம் செய்துள்ளனர். அழகரைப் பற்றியும் 108 பாசுரங்களில் பாடியுள்ளனர். குறிப்பாக, வைணவக் கொள்கையில் தலையாயவர்களாகக் கருதப்படும் நம்மாழ்வார் 36 பாசுரங்களும், திருமங்கையாழ்வார் 33 பாசுரங்களும் பாடியுள்ளனர்.¹ ஆழ்வார்களின் கணிசமான பங்களிப்பு, நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்தத்தில் இத்தலத்திற்கு அளிக்கப்பட்ட உச்சபட்ச சமய அதிகாரத்தையும், வைணவக் கொள்கையில் இத்தலத்தின் முக்கியத்துவத்தையும் உறுதி செய்கிறது.

7.3 ஆண்டாள் மற்றும் இராமானுஜரின் சடங்குத் தொடர்பு:

இத்தலத்தின் பெருமையை ஆண்டாளுக்குப் பெரியாழ்வாரே நேரில் சொன்னதாகக் குறிப்புகள் காணப்படுகின்றன.¹ ஆண்டாள் தன் தந்தையாகிய அழகரைத் திருமணமும் செய்துகொண்டதாக ஒரு மரபு உள்ளது. மேலும், இரங்கநாதரைக் கணவராக அடைய வேண்டிப் பிராத்தனை செய்த ஆண்டாள், நூறு அண்டாவில் ‘அக்கார அடிசில்’ படையல் படைப்பதாக வேண்டிக் கொண்டார். இந்த வேண்டுதலைச் செய்து முடிக்கும் முன்பே அரங்கநாதருடன் ஐக்கியமாகிவிட்டதால், நேர்த்திக்கடனைச் செலுத்த முடியவில்லை எனக் கூறப்படுகிறது.¹

பல ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர், வைணவ ஆச்சாரிய மரபின் தலைவரான இராமானுஜர், ஆண்டாளின் நேர்த்திக்கடனைச் செலுத்தியதாகப் புராணங்கள் கூறுகின்றன.¹ இராமானுஜர் ஆண்டாளின் நேர்த்திக்கடனை நிறைவேற்றியதன் மூலம், அழகர் கோயிலையும் (பாற்கடலுக்குச் சமமானது), திருவரங்கத்தையும் (ஆண்டாளின் கணவர் வீற்றிருக்கும் தலம்) சடங்கு ரீதியாகவும், குருபரம்பரை ரீதியாகவும் இணைத்தார். இது, அழகர் கோயிலை தென் வைணவ சாம்ராஜ்யத்தின் ஒரு முக்கிய மையமாகக் காட்டுகிறது.

7.4 அட்டவணை 2: ஆழ்வார்களின் மங்களாசாசனம் மற்றும் பாசுரங்களின் எண்ணிக்கை

அட்டவணை 2: ஆழ்வார்களின் மங்களாசாசனம் மற்றும் பாசுரங்களின் எண்ணிக்கை

 

8. பிற்கால இலக்கியங்கள் மற்றும் நாட்டுப்புற மரபு (Later Literature and Folk Tradition)

8.1 சிற்றிலக்கியங்களின் வளர்ச்சி:

பக்தி இலக்கியங்களைத் தொடர்ந்து, அழகர் கோயிலைப் பற்றிய செய்திகள் சிற்றிலக்கியங்கள் பலவற்றிலும் காணப்படுகின்றன. அழகர் கிள்ளை விடு தூது, அழகர் கலம்பகம், அழகர் பிள்ளைத்தமிழ், அழகர் குறவஞ்சி போன்ற பல்வேறு வகையான சிற்றிலக்கியங்கள் அழகரைப் பாடியுள்ளன.¹ இந்த இலக்கிய வடிவங்களின் பன்முகத்தன்மை, அழகர் வழிபாட்டின் வீச்சும், அரசவைகளிலும் பொதுமக்கள் மத்தியிலும் அவருக்கு இருந்த செல்வாக்கும் நீடித்திருப்பதை உறுதிப்படுத்துகின்றன. ஆசிரியர் பெயர் அறியப்படாத அழகர் வருகைப் பத்து, அழகர் அகவல் போன்ற நூல்களும் காணப்படுகின்றன.¹

8.2 சைவ-வைணவ சமய இணக்கம்:

சைவ மரபைச் சார்ந்த அருணகிரிநாதரும் தம் திருப்புகழில், அழகர் மலையில் வீற்றிருக்கும் பெருமாளைப் போற்றுகின்றார். “ஆயிர முகங்கள் கொண்ட… சோலைமலை வந்துகந்த பெருமாளே” என்று அழகர் மலையின் இயற்கைச் சூழலையும் நூபுர கங்கையின் (சிலம்பாறு) பெருமையையும் குறிப்பிட்டிருப்பது ¹, தென் தமிழகச் சமய மரபில் காணப்படும் சமய நல்லிணக்கத்தின் பிரதிபலிப்பாகும். முருகன் (சைவத்தின் முக்கியத் தெய்வம்) மற்றும் திருமால் (வைணவம்) இருவரும் ஒரே மலையில் போற்றப்படுவது, பிற்காலச் சமூகத்தில் சமயங்களுக்கிடையே இருந்த இணக்கமான உறவைக் காட்டுகிறது.

8.3 நாட்டுப்புறப் பாடல்களில் சமூகப் பிரதிபலிப்பு:

ஏட்டில் எழுதா இலக்கியங்களான நாட்டுப்புறப் பாடல்கள், அழகர் கோயில் குறித்த செய்திகளைத் தொடர்ந்து தாங்கி வருகின்றன. அழகர்கோயில் திருவிழாவின் பொழுது பாடப்படும் அழகர் வர்ணிப்பு, இராக்காயி வர்ணிப்பு, கள்ளழகர் வர்ணிப்பு போன்ற நாட்டுப்புறப் பாடல் வகைகள், மக்கள் மத்தியில் அழகரின் புகழைப் பரப்பி, இந்த மரபை உயிர்ப்புடன் வைத்திருக்க உதவுகின்றன.¹

9. பண்பாட்டு வெளிப்பாடு: கள்ளழகர் திருவிழாவும் சமூக நம்பிக்கைகளும் (Cultural Manifestation: Kallazhagar Festival)

9.1 வைகை ஆற்றில் அழகர் எழுந்தருளல் – மோட்ச சாதனம்:

மதுரை சித்திரைத் திருவிழாவின் ஒரு பகுதியாகக் கள்ளழகர் வைகை ஆற்றில் எழுந்தருளும் நிகழ்வு, இத்தலத்தின் ஆன்மீகச் சடங்குகளின் உச்சமாக உள்ளது. வைகை நதி சிவனால் உருவாக்கப்பட்ட தென்னக கங்கை என்று அழைக்கப்படுகிறது.² புராணப்படி, சுதபஸ் என்ற முனிவர், மூத்த முனிவர் ஒருவரால் தவளையாக (மண்டூகமாக)ப் போகும்படி சாபம் பெற்றார். அழகர்மலையில் இருந்து சுந்தர ராஜப் பெருமாள் வைகைக்கு எழுந்தருளி, ஆற்றில் இறங்கும்போது, அவரது திருவடி மண்டூகர் மீது படும்போது முனிவருக்குச் சாப விமோசனம் கிடைத்து, மோட்சம் அடைகிறார்.²

இந்த வருடாந்திர விழா, வெறும் மக்கள் கொண்டாட்டம் என்ற நிலையைக் கடந்து, ‘மண்டூக முனிவருக்கு மோட்சம் அளிக்கும்’ சடங்கின் நாடக மறுசீரமைப்பைக் குறிக்கிறது. பெருமாளின் திருவடி தரிசனம் அல்லது ஸ்பரிசம், பூலோகத்திலேயே மோட்சத்தை வழங்குகிறது என்ற வைணவத் தத்துவத்தை, ஒரு நடைமுறைச் சடங்காக மாற்றி, பொதுமக்களின் ஆழ்ந்த பக்தி நம்பிக்கையை இது நிலைநிறுத்துகிறது.

9.2 18 படிக் கருப்பண்ணசாமி: காவல் தெய்வத்தின் ஒருங்கிணைப்பு:

அழகர் கோயிலின் தலைமைக்காவலாக 18 படிக் கருப்பண்ணசாமி வீற்றிருக்கிறார். கள்ளழகரின் சக்தியைக் குறைத்து அவரைத் தன் இருப்பிடம் கூட்டிச்செல்ல திட்டமிட்டு வந்த 18 பேர், அழகரின் அழகில் மயங்கி 18 படிகளாக மாறினர் என்றும், கருப்பண்ணசாமி கோயிலின் தலைமைக்காவலாக அமர்ந்துவிட்டார் என்றும் ஒரு கதை உள்ளது.⁵ இந்தத் தொன்மம், வைணவக் கோயிலில் உள்ளூர், கிராமியச் சிறுதெய்வங்களை அனுகிரகத்தின் மூலம் (பெருமாளின் அழகால் மயங்கி) அதன் அங்கமாகக் கொண்டுவரும் செயல்முறையை விளக்குகிறது. இது, மரபான வைணவ அமைப்பிற்குள் உள்ளூர் தெய்வ வழிபாட்டைக் கொண்டு வந்து, சமூகத்தின் அனைத்து அடுக்குகளையும் ஒன்றிணைக்கிறது.

9.3 பட்டுடை நிறம் காட்டும் வருடாந்திரக் கணிப்புகள் (Ritualistic Prognostication):

கள்ளழகர் வைகையாற்றில் இறங்கும்போது அவர் உடுத்தி வரும் பட்டாடையின் நிறம், அந்த ஆண்டின் வளம் எப்படி இருக்கும் என்பதற்கான சமூகக் கணிப்பாகப் பார்க்கப்படுகிறது.⁵ அழகருக்குப் பெரும்பாலும் பச்சை, மஞ்சள், வெண்மை, சிவப்பு ஆகிய நிறங்களில் பட்டாடை உடுத்தப்படும்.³

• பச்சைப் பட்டு: பச்சை பட்டு உடுத்தி வந்தால், அந்த ஆண்டு நல்ல மழை பெய்யும், விவசாயம் செழிக்கும், மக்கள் வளம் பெற்று வாழ்வார்கள் என்பது பக்தர்களின் ஐதீகம்.³
• மஞ்சள் பட்டு: மஞ்சள் பட்டுடுத்தி ஆற்றில் இறங்கினால், அந்த ஆண்டு நாட்டில் மங்களகரமான நிகழ்வுகள் அதிகம் நிகழும்.³
• வெண்பட்டு: வெண்பட்டு அணிந்து ஆற்றில் இறங்கினால், நாட்டில் வன்முறை குறைந்து அமைதி நிலவும்.³
• சிவப்புப் பட்டு: சிவப்பு பட்டு கட்டி அழகர் ஆற்றில் இறங்கினால், அந்த ஆண்டு போதிய விளைச்சல் இருக்காது, அசுப நிகழ்வுகள் நிகழலாம் என்பது பக்தர்களின் நம்பிக்கையாக இருக்கிறது.³

இந்தச் சடங்கு, அழகர் வழிபாட்டினைப் பல நூற்றாண்டுகளுக்குப் பிறகும் சமகாலச் சமூகத்தின் அடிப்படையான தேவைகளுடன் (விவசாய விளைச்சல், மழை, சட்டம் ஒழுங்கு) இணைக்கிறது. குறிப்பாகச் சிவப்புப் பட்டு மீதான சமூகத்தின் அச்சம், ஒரு வேளாண் சமுதாயத்தின் பொருளாதார உறுதிப்பாடானது, தெய்வத்தின் வருடாந்திரத் தேர்வின் மீதான நம்பிக்கையில் எவ்வளவு தூரம் சார்ந்துள்ளது என்பதைக் காட்டுகிறது.

9.4 அட்டவணை 3: கள்ளழகரின் பட்டுடை நிறமும் அதற்கான சமூக நம்பிக்கைகளும்

அட்டவணை 3: கள்ளழகரின் பட்டுடை நிறமும் அதற்கான சமூக நம்பிக்கைகளும்

10. முடிவுரை மற்றும் ஆய்வுப் பரிந்துரைகள் (Conclusion and Recommendations)

அழகர் கோயில், தொன்மை, இலக்கிய மரபு, பக்தி இயக்கம் மற்றும் சமூக மரபுகள் ஆகியவற்றை ஒன்றிணைத்து, தென் தமிழகத்தின் நீடித்த கலாச்சார மையமாக விளங்குவதை இந்த ஆய்வு உறுதிப்படுத்துகிறது. வடமொழிப் புராணங்கள் இத்தலத்தை ரிஷப பர்வதம் எனக் குறிப்பிட்டு, அதன் அகில இந்தியத் தொன்மையை நிறுவுகின்றன. அதே நேரத்தில் தமிழ் இலக்கியங்கள் அதனை மாலிருங்குன்றம் எனப் போற்றி, திருமால்-பலராமன் இணை வழிபாட்டில் வேரூன்றிய அதன் ஆதித் தன்மையை வெளிப்படுத்துகின்றன. சிலப்பதிகாரத்தில் குறிப்பிடப்படும் சுரங்க வழி மற்றும் தீர்த்தங்கள், இத்தலத்தின் ஞான மார்க்கத்தின் ஆழத்தைக் காட்டுகின்றன. ஆழ்வார்களால் ‘தென்திருப்பதி’ என வழங்கப்பட்ட அந்தஸ்து, வைணவத் தத்துவத்தில் அழகரின் முக்கியத்துவத்தை உச்சத்திற்குக் கொண்டு சென்றது. கள்ளழகர் திருவிழாச் சடங்குகளும், பட்டுடை பலன்களும், அழகர் வழிபாட்டைச் சமூகத்தின் வேளாண் பொருளாதார வாழ்வுடன் இரண்டறக் கலந்த ஒரு உயிருள்ள மரபாக மாற்றியமைக்கின்றன.

அழகர் கோயிலின் நிர்வாகம், நிதி மற்றும் சமூகப் பங்களிப்பு ஆகியவை குறித்து, குறிப்பாகப் பிற்காலப் பாண்டியர் மற்றும் நாயக்கர் காலத்திய கல்வெட்டுச் சான்றுகள் அடிப்படையில் மேலும் ஆழமான வரலாற்று ஆய்வுகள் மேற்கொள்வது அவசியமாகிறது. மேலும், நாட்டுப்புறப் பாடல்களான வர்ணிப்புகளின் (இராக்காயி, கள்ளழகர்) முழுமையான தொகுப்பு மற்றும் சமூக மானிடவியல் ஆய்வு, உள்ளூர் மரபைப் பற்றி மேலும் நுண்ணறிவை வழங்கக்கூடும் என்று பரிந்துரைக்கப்படுகிறது.

11. பார்வை நூல்கள் (References)

• ஆழ்வார்கள் ஆய்வு மையம். நாலாயிர திவ்யப்பிரபந்தம். சென்னை. ¹
• கோயில் வெளியீடு. அருள்மிகு கள்ளழகர் திருக்கோயில் வரலாறு. ¹
• புலியுர் கேசிகன் (உரைஆசிரியர்). சிலப்பதிகாரம். செண்பகா பதிப்பகம், சென்னை. ¹
• பாரதி பதிப்பகம். பரிபாடல். திருமகள் நிலையம், சென்னை. ¹
• Pranav Journals. சங்க இலக்கியங்களில் திருமால் வழிபாடு. ⁶
• புதிய தலைமுறை. மதுரை கள்ளழகர் திருவிழா வரலாற்றுச் சிறப்பு. ⁵
• வலைத்தமிழ். வைகை ஆறு அழகர் கோயில் தொடர்பு ஆய்வு. ²
• புதிய தலைமுறை. கள்ளழகர் பட்டு நிறம் பலன். ³
• One India. கள்ளழகர் உடுத்தி வரும் பட்டுப்புடவை நிறத்தின் அர்த்தம். ⁴