கரிசல் இலக்கியமும் சோ.தர்மனும்

Karisal Literature and So. Dharman

Abstract

ஆய்வுச் சுருக்கம்:-
தமிழ் நாவல் இலக்கியத்தில் மண்சார் படைப்புகள் குறிப்பிட்ட நிலப்பரப்பு, அந்நிலத்தில் வாழும் மக்களின் வாழ்வியல், மொழி, பண்பாடு, தொழில் மற்றும் சமூக உறவுகளைப் பதிவு செய்யும் தனித்துவமான இலக்கிய மரபாக வளர்ந்துள்ளன. அவ்வகையில் தென்தமிழகத்தின் வறண்ட கரிசல் நிலப்பரப்பையும் அங்கு வாழும் மக்களின் வாழ்வியல் நெருக்கடிகளையும் மையப்படுத்தி உருவான கரிசல் இலக்கிய மரபில் சோ. தர்மனின் படைப்புகள் தனித்துவமான இடத்தைப் பெறுகின்றன. இக்கட்டுரை கரிசல் எழுத்து மரபின் தொடர்ச்சியில் சோ. தர்மனின் படைப்புலகை ஆராய்கிறது. குறிப்பாக, அவரது கூகை, தூர்வை உள்ளிட்ட நாவல்களில் வெளிப்படும் வேளாண்மை வீழ்ச்சி, மழையின்மை, வறுமை, பசியின் கொடுமை, சாதிய முரண்பாடுகள், பொருளாதார நெருக்கடிகள் மற்றும் விளிம்புநிலை மக்களின் வாழ்வியல் சிக்கல்கள் ஆராயப்படுகின்றன. கரிசல் நிலத்தின் இயற்கைச் சூழல் மாற்றங்கள் கிராமிய சமூக அமைப்பிலும் மனித உறவுகளிலும் ஏற்படுத்திய தாக்கங்களையும் சோ. தர்மன் தனது படைப்புகளில் இயல்பான காட்சியமைப்பு, வட்டார மொழிநடை மற்றும் பாத்திரப் படைப்புகளின் வழியாகப் பதிவு செய்கிறார். குறிப்பாக, சமூகத்தின் விளிம்புநிலையில் வாழும் மக்களை நாவலின் மையத்திற்குக் கொண்டு வந்து அவர்களின் வாழ்வியல் அவலங்களையும் சமூக முரண்பாடுகளையும் வெளிப்படுத்துகிறார். இதன்மூலம் கரிசல் இலக்கிய மரபைத் தொடர்ந்தும், அதனை நவீன சமூகப் பார்வையுடன் அணுகும் தனித்துவமான படைப்புக் குரலை சோ. தர்மன் உருவாக்கியுள்ளார் என்பது இவ்வாய்வின் வழி புலப்படுகிறது.